ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

حکمت ۲۶_مدارا کردن با بیماری

حکمت 26_مدارا کردن با بیماری

حکمت ۲۶_مدارا کردن با بیماری

 

 

و قال(ع): اِمْشِ بِدَائِکَ مَا مَشَى‏ بِکَ

 

 

واژگان مهم:

اِمشِ: راه بیا، همراه شو، بساز

دَائِکَ: درد تو، دردت

مَا مَشَى: مادامی که راه می‎آید

 

 

ترجمه:

با بیماری‎ات همراهی کن و بساز، مادامی که با تو همراهی می‎کند.

 

 

چکیده مفاهیم:

این حکمت در صدد بیان این مطلب است که بیمار نباید در برابر بیماری زود از پا بیفتد و عجز از خود نشان دهد و مادامی که درد و مرض با او همراه است، باید مقاومت بورزد؛ چرا که احساس ناتوانی انسان را ناتوان‎تر می‎نماید و در بستر بیماری می‎اندازد.

 

 

نکتــــــه‌ها:

۱- آدمی پیوسته در معرض بیماری‎های مختلف است، یعنی از سرما گرفته تا گرما، از رطوبت تا خشکی و دیگر عوارض طبیعی تأثیرپذیر می‎باشد، در عین حال خدای سبحان توانایی‎های لازم را برای مقابله با بیماری‎ها به وی داده است به گونه‏ ای که با مقاومت،

تدبیر شایسته و بهره‏وری مناسب از امکانات طبیعی می‎تواند بر درد و مرض غالب آید و بدن را در مسیر سلامت و عافیت قرار دهد.

وابستگی بیش از حد به دکتر و دارو، آسیب‏پذیری آدمی را افزایش می‎دهد و استفاده نابه‎جا از داروهای شیمیایی، مصونیت طبیعی بدن را تهدید کرده و سیستم دفاعی بدن را از کار می‎اندازد.

روشن است که مفهوم این سخن این نیست که انسان با طبیب ودارو، خود را معالجه نکند بلکه معنایش آن است که در مراجعه به طبیب و استفاده از داروها که معمولا آثار زیان‏بار دیگری دارد عجله نکند.

۲- برخی به جای اینکه بیماری خود را در انظار کوچک جلوه دهند و یا بپوشانند، با کمترین بیماری، ناراحتی و درد کوچک خود را با آه و ناله اظهار می‎کنند؛ حتی برای جلب توجه دیگران و با وجود سلامتی کامل، از اینکه دیگران را به پرستاری خود وا دارند،

ابایی ندارند. پس اگر تظاهر به بیماری عمل ناپسند باشد، این کار بسیار ناشایسته و نکوهیده ‎تر است.

۳- بعضی از شارحان نهج البلاغه، می‎گویند ممکن است جهت گیری حضرت در بیان این حکمت بار عرفانی نیز داشته، و مقصود حضرت(ع)، رضامندی و خشنودی پروردگار در این گونه مواقع بوده است.

همان‎طور که پیامبر فرمود: «مِن کُنوزِ البِرّ کتمانُ الصدقه، و المرضِ المصیبه» از گنج‏های با ارزش، پنهان داشتن صدقه، پوشیده داشتن بیماری و مصیبت است که مراتب معرفتی بنده را نشان می‎دهد و مقام رضا و شادمانی او را از پسند حضرت جانان می‎رساند.

 

 

پیـــــــام‌ها:

۱- اگر به بیماری یا دردی دچار شدیم، باید با آن سازگاری نشان دهیم؛ چرا که اگر بی‎تابی کنیم و احساس نارضایتی را تشدید کنیم، از درد خود که نمی‎کاهیم، بلکه تنها دردی هم بر دردها افزون می‏کنیم.

۲- اگر بیمار شدیم، باید به صورت صحیح از دارو و درمان بهره بگیریم؛ زیرا اکثر داروهای موجود اگر از جهتی مفید واقع شوند، از جهاتی دیگر زیان بخش هستند.

امام(ع) در نامه ۳۰ نهج البلاغه در همین زمینه فرمود: «رُبَّما کان الدواءُ داءً» چه بسا دارویی که خود درد است، بلکه درد می آفریند و سلامتی را از جهت دیگر مورد تهدید قرار می‎دهد.

 

 

لطـــــــــــــــائف:

می‎گویند هنگامی که امام خمینی؟ره؟ بیمار می‎شد، آن را ابراز نمی‎کرد و اگر نزدیکان او قصد داشتند، زیر بغل وی را بگیرند، ایشان مانع می‎شد و تا آنجا که ممکن بود خودش بر سرپا می‎ایستاد و کارهای خود را به دیگران واگذار نمی کرد.

***
تا که دردت ز پا نیندازد                    تو به همراه او بساز و برو

 

 

خودآزمایی:

۱. چه مطلب مهمی از این حکمت فهمیده می شود؟

۲. بی تابی و نارضایتی هنگام بیماری چه اثری را به همراه خواهد داشت؟

 

 

صفحه اصلی – موسسه قرآن و نهج البلاغه
کانال جامع دو نور در ایتا:
https://eitaa.com/twonoor
کانال جامع دو نور در تلگرام:
https://t.me/twonoor

 

 

حکمت ۲۶_مدارا کردن با بیماری حکمت ۲۶_مدارا کردن با بیماری. حکمت ۲۶_مدارا کردن با بیماری. حکمت ۲۶_مدارا کردن با بیماری. حکمت ۲۶_مدارا کردن با بیماری. حکمت ۲۶_مدارا کردن با بیماری.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفده − 4 =

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید