ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

دوران کودکی حضرت زهرا عليها السلام

اكثر علماي اماميه مانند كليني در اصول كافي، ج1، ص458 و ابن شهر آشوب در مناقب، ج3، ص357، مجلسي در بحار الانوار، ج43، ص6 و حيات القلوب، ج2، ص149 و ف
يض كاشاني در وافي، ج1، ص173 نوشته اند: كه فاطمه پنج سال بعد از بعثت تولد يافت مدرك آن روايتي است كه ابو بصير از امام صادق ـ عليه السلام ـ روايت كرده كه فرموده: مادرم فاطمه در بيستم جمادي الثاني در هنگامي كه پيغمبر چهل و پنج ساله بود به دنيا آمد هشت سال با پدرش در مكه بود و ده سال در مدينه با پدرش زندگي كرد. [1]
پس فاطمه زهرا ـ عليها السلام ـ در دوران كودكي پيش پدر عزيزش رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و مادر گراميش بانوي بزرگ اسلام خديجه كبري زندگي مي كرد؛ دوران شيرخوارگي و ايام كودكي زهرا ـ عليها السلام ـ در محيط بسيار خطرناك و اوضاع بحراني انقلابي صدر اسلام گذشت؛ بدون شك در روح آن كودك تأثيرات شاياني داشته است با شرايط سختي كه اسلام در آغاز راه بود و سخت ترين مراحل را بايد سپری مي کرد تا پايه ريزي شود و مشركان محيطي ترسناک و وحشتناك براي مسلمانان نوپا مهيا كرده بودند و آنها را شكنجه مي دادند تا از اسلام دست بردارند، و نقشه هاي مختلف براي قتل پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ كشيدند. فاطمه زهرا ـ عليها السلام ـ در چنين روزگاري بحراني و در چنين محيط خطرناك و وحشت آوري به دنيا آمد و رشد و نمود كرد، مدتي از دوران شيرخوارگي او در شعب ابوطالب سپري شد و در آنجا از شير خوردن باز گرفته شد و در همان ريگستان سوزان راه رفتن را ياد گرفت. و در همان محيط قحطي غذاخور شد، بانويي كه شایستگی مادر يازده امام (عليهم صلوات الله) را داشت بايد چنین آزمونهایی درپیش داشت ودر چنين محيطي رشد می نمود.
فاطمه ـ عليها السلام ـ در سن پنج سالگي بود، كه پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و بني هاشم از محاصره اقتصادي و تنگناي وحشتناك شِعْب نجات يافته و به خانه و زندگي خودشان برگشتند، اين زندگي براي زهراي مرضيه تازگي داشت، اما افسوس كه اين شادي دوامي نداشت، چرا كه حادثه ي جانسوزي روح حساس فاطمه كوچك را افسرده نمود و بزرگترين ضربه ي روحي را بر خود ديد، در اين حال بود كه هرازگاه سراغ مادر را مي گرفت و گريه مي نمود و از پدر مهربانش مادر را مي خواست. لذا بعد از مرگ مادر تنها اميد و تكيه گاه زهرا ـ عليهاالسلام ـ پدر مهربانش بود.
پدرش نيز از غم مرگ يار عزيزش خديجه و پشتيبان بزرگش ابو طالب در اندوه و سوگ بود. بعد از اين زهرا بايد غمخوار و يار پدر باشد و شاهد تمام تلخي ها و آزارهايي باشد كه توس
ط مشركان مكه بر پدرش روا مي شد. روزگاري بسيار غمبار در خانه و زندگي براي فاطمه ـ عليها السلام ـ حاكم بود، پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ بعد از خديجه با زني به نام «سوده» ازدواج كرد، و زنان ديگري هم اختيار نمود كه دربارة حضرت زهرا ـ عليها السلام ـ اظهار علاقه مي نمودند، اما هيچ محبت و علاقه اي جايگزين مهر و علاقه مادر نمي شود، اما رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ با درك شرايط و موقعيت روحي دختر گراميش اظهار محبت بيش از پيش درباره او مي نمود و جبران فقدان مادر كرده و دربارة او بسيار سفارش و خيلي او را دوست وگرامی، می داشت، و در كنار خويش او را تربيت مي نمود. لذا اين حوادث خللي بر روح آن حضرت وارد نساخت بلكه بر عكس گوهر وجودش را صيقل و تابناك نمود و براي هرگونه مبارزه اي آماده و نيرومندش گردانيد.
پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ بر اثر فشار و اذيت مشركان تصميم به مهاجرت از مكه به يثرب شد و علي ـ عليه السلام ـ را مأمور ساخت تا فاطمه و مادرش و دختر پيامبر و فاطمه دختر حمزه سيد الشهداء را به يثرب بياورد. علي با شجاعت و شهامت اين وظيفه را انجام داد و به سلامتي امانت رسول الله را به او رسانيد.
پيامبر بعد از ازدواج با ام سلمه، فاطمه ـ عليها السلام ـ را به او سپرد تا در تربيت او كوشش كند و از او مواظبت كند ولي ام سلمه مي گويد: «رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فاطمه را به من سپرد تا او را تربيت كنم من هم از تربيت او دريغ نورزيدم، اما به خدا سوگند او از من با ادبتر و داناتر بود.[2]» بعد از هجرت، ديگر دوران كودكي حضرت زهرا ـ عليها السلام ـ سپري مي شد و كم كم به سن بلوغ، و جواني مي رسيد، و بعد از مادرش پدر اولين غمخوار و تربيت كننده او بود و نيز كه دو تن از زوجات پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ يعني (سوده و ام سلمه) كه هر دو مورد احترام پيامبر بودند. براي زهرا وظايف مادري را انجام مي دادند.

پی نوشت:


[1]. نظر شيخ مفيد اين است كه در سال دوم بعثت بانوي دو عالم متولد شده كه مختار حضرت استاد نيز همان است ولي بنده به خاطر روايت امام صادق ـ عليه السلام ـ آن را قبول ميكنم اما نظر استاد مورد نظر باشد بهتر است.
[2]. دلايل الامه، ص11.


www.andisheqom.com

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید