ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

لذات مذهبی کودکان

مذهب اقناع كننده روح و فطرت سليم كودك است و مسائل اصيل مذهب همانهايي هستند كه فطرت كودك با آنها آشناست . او به هنگامي كه مي شنود آدمي بايد پاك و امين باشد آن را از دل و جان مي پذيرد . به هنگامي كه به او مي گويند جهان خدايي دارد و اين همه پديده ها را خدا آفريده ، مي پذيرد و بر او سنگين نمي آيد .


اعمال و رفتار مذهبي براي كودك سنگين نيستند و انجام عبادات براي او حالت اقناع و ارضايي پديد مي آورند . اگر كودك نماز بخواند گمان دارد كه وظيفه اي را ادا كرده ، و اگر روزه بگيرد حساب مي كند كه اين كار براي او ضروري بوده و در عين تحمل خستگي و يا گرسنگي و تشنگي در راه مذهب از آن نگران نيست .


او مي خواهد برايش داستانهايي درباره خدا ،‌ بهشت و داستانهايي از بزرگواري هاي اولياي مذهب بگويند . دوست دارد با خدا حرف بزند ، با او ارتباط برقرار كند ، زودتر به بهشت برسد و در زندگي رؤيايي آن آرام گيرد و اين امر به هنگامي كه با تخيلات كودك در هم آميخته شوند آثاري فوق العاده بر جاي مي گذارند .


البته اين نكته هم قابل ذكر است كه او در عين لذت روحي و معنوي از عبادات به دنبال نقشه است . دوست دارد حاصل عبادت او در همان ساعت روشن شود و مثلاً  پدر و مادرش او را بپذيرند و نيكو تشويقش كنند و يا در غذا و لباس و در عرصه ي زندگي ، او را بيشتر مورد توجه قرار دهند .


كودك و محافل مذهبي


بچه ها دوست دارند در محافل مذهبي رشد يابند ، در بين جمع باشند و اعمال و رفتار گروهي را در مذهب ببينند . سرودهاي دسته جمعي ، شعرها ، دعاها ، آوازها ، مرثيه خواندن هاي جمعي ، نماز جماعت و ديگر اموري از اين قبيل براي طفل بسيار لذتبخش است .


شك نيست كه اين آمدو شدها  و اين مشاركت ها براي كودكان خوب و ارزنده است ولي بدان شرط كه اولاً مسائلي در حدود درك و لمس كودك در آن باشد ، ثانياً طفل در آن خسته و وامانده نشود كه كارش در فرجام به سرخوردگي برسد و ثالثاً پس از پايان مراسم لذتي مادي يا معنوي ، چون غذا و شربتي ، يا تشويق و تأييدي براي طفل حاصل آيد.


ضرورت تربيت ديني كودكان


تربيت ديني كودكان امري ضروري و لازم است و اين ضرورت لااقل از دو ديد فردي و اجتماعي قابل رسيدگي است . تربيت مذهبي كنترلي براي اخلاق ، ضابطه اي براي حيات فردي و اجتماعي و براي رشد معنويت و آرمان گرايي است . مذهب مي تواند تقويت كننده ي جنبه فرا خود يا وجدان اخلاقي طفل باشد ، زمينه را براي وسعت بخشيدن اطلاعات او فراهم آورد و حجاب هاي شك و ترديد در سايه آن د
ريده مي شود و انسان به مراحلي از لحاظ رشد مي رسد كه در سايه استدلال عقلي ميسر نيست .


اگر تربيت مذهبي انديشه اي درست استوار باشد موجب رشد و پيشرفت مي شود ، فرد را از سقوط مي رهاند ، براي زحمات كودك پاداشي از درون تهيه مي شود ، آلودگي ها در او روي به كاهش مي گذارد ، اضطراب و وسوسه ها كه مخصوصاً در سنين نوجواني و جواني عارض فرد مي شود ، از ميان مي رود و آرامش نسبي براي او حاصل مي آيد .


در جنبه اجتماعي


مذهب عامل انس و الفت است ، زمينه را براي انسان دوستي ، همدردي و استحكام بخشيدن به روابط فراهم مي آورد. كودكان را از همان آغاز تحت ضابطه اي قرار مي دهد كه در آن نسبت به ديگران با ديد عواطف انساني بنگرند . &lt ;/o:p>


مذهب عامل كنترلي براي فرد است كه در اجتماعي خود را از ايذاء و شرارتها دور نگه دارد، اذيت و آزارش به ديگران نرسد ، مردم از دست و زبان شرورش در امان باشند و در حب و بغض هاي اجتماعي خدا را فراموش نكند .


اگر باور داريم كه دين براي خانواده ، اقتصاد، سياست ، آموزش و پرورش ، آداب حيات ، تعيين برنامه حيات اجتماعي در عرصه ملي و بين المللي ، دستورات و تعاليمي دارد بايد قبول كنيم كه تربيت ديني كودكان امري فوق العاده ضروري است و اگر والدين بدانند كه فرزندشان مسئول چه شكست ها ، صدمه ها و عقوبت ها براي افراد جامعه است در نزد خود و اجتماع از اين همه بي تفاوتي و بي توجهي نسبت به سرنوشت نسل شرمنده خواهند شد و كوشش خواهند كرد كه رنگ و روح مذهب را به فرزندان القاء كنند .


آمادگي براي پذيرش


ما معتقديم نسبت به ديگر سنين ، قبول مذهبي در كودك فراهم تر است ، از آن بابت كه فطرت او سالم تر و دست نخورده تر است و مطالب ديني و تربيت و آداب آن را بهتر مي تواند به ذهن بسپارد .


مذهب از نظر ما رنگ خدايي براي افراد دارد و قرائني در دست است كه نشان مي دهد ريشه آن در اعماق وجود و روان و فطرت همه انسانها ست . جستجوها و كنكاش هاي كودك درباره علل و مبادي جريانات و پديده ها وسيله اي مؤثر براي طفل است كه ذهن او را به كار اندازد و نشانه اي است از آمادگي او براي پذيرش خدا ، و مربي مي تواند با استفاده از اين زمينه قلب كودك را با فروغ ايمان روشني ببخشد .


از حدود هفت سال دوم و به ويژه از حدود ده سالگي كودك احساس مي كند كه خواستار سعادتي بي نهايت است كه نمي داند چيست و سعي دارد با ترديد و كنجكاوي آن را به دست آورد . او همچنين جهت اخذ و كسب معنويت و حمايت مذهب بيشتر به خدا
روي مي آورد و اين خواستاري و ارضاء آن در تأمين آرامش رواني كه ضروري حيات اوست نقش فوق العاده اي دارد .


 منبع:تبیان

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید