ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

چگونه مسیح از آمدن پیامبری به نام احمد بشارت می دهد؟

ü        احمد یکی از نام های مشهور پیامبر اسلام (ص)


ü        چگونه عیسی تورات تحریف شده را تصدیق کرد.


ü        اناجیل وشهادت بر پیامبر اسلام.


ü        بررسی اناجیل کنونی.


ü        نکات قابل توجه.


ü        بشارت انجیل به آمدن فارقلیطا.


ü        منظور از فارقلیط چیست.


(و َإِذْ قِالَ عِیسی ابْنُ مَرْیَمَ یِابَنِی إِسْرائیلَ إِنِّی رَسُولُ اللّهِ إِلَیْکُمْ مُصَدِّقاً لِمِا بَیْنَ یَدَىَّ مِنَ التَّوْراهِ وَمُبَشِّراً بِرَسُولٍ یَأْتِی مِنْ بَعدِی اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمّا جائَهُمْ بِالْبَیِّنِاتِ قِالُوا هِذا سِحْر مُبِین؛&l t;/SPAN>.
بیاد آر زمانی را که عیسی بن مریم به بنی اسرائیل گفت: من فرستاده خدا به سوی شما هستم و توراتی را که در برابر من قرار دارد تصدیق می کنم و بشارت دهنده ام به پیامبری که بعد از من می آید و نام او احمد است. اما هنگامی که آن (پیامبر موعود) آمد (به تکذیب او برخاستند) و گفتند: معجزات او سحری آشکار است).
برخلاف تصور گروهى، راه شناسایی پیامبران واقعی منحصر به این نیست که مدعی نبوت، دارای معجزه باشد، بلکه همان طور که معجزه می تواند ما را به صدق گفتار مدعی نبوت رهبری کند و موجب می شود پیامبران واقعی را از مدعیان دروغین تشخیص دهیم، هم چنین گواهی پیامبران پیشین در مورد فرد بعدى، یکی از راه های شناسایی پیامبران است.
هرگاه پیامبری که نبوت او با دلایل قطعی ثابت شد، در گفتار و یا کتاب آسمانی خود، که انتساب آنها به وی نیز قطعی باشد با صراحت و قاطعیت کامل، علایم و مشخصات پیامبر آینده را بیان کند و تمام آن علایم و نشانه ها بدون کم و زیاد، با مدعی نبوت تطبیق نماید
، در این صورت تصریح قاطع وى، موجب حصول علم به صدق گفتار
مدعی نبوت بعدی می شود و او را از آوردن معجزه بی نیاز می سازد.
قرآن مدعی است که حضرت مسیح – که نبوت وی با دلایل قاطع ثابت شده است – با صراحت و قاطعیت کامل، از آمدن پیامبری به نام احمد خبر داده است.&l t;BR>ولی ملت لجوج بنی اسرائیل، پس از شناسایی آن نبی موعود – آن هم از روی علایم و مشخصاتی که حضرت مسیح در اختیار آنان گذارده بود، به تکذیب او برخاسته و دلایل و معجزات او را – که به تنهایی با قطع نظر از گواهی مسیح، می تواند صدق ادعای او باشند – سحر وجادو خواندند و شعور باطنی خود را نادیده گرفتند
.
تفسیر و توضیح آیه مورد بحث، بستگی دارد که سه نقطه حساس از آیه را به طور دقیق بررسی کنیم.
۱. پیامبری که حضرت مسیح از آمدن وی خبر داده نام او احمد است و نام مبارک پیامبر اسلام، محمد ْ می باشد در این صورت چگونه این علامت براوتطبیق می شود.
۲. چگونه حضرت مسیح، تورات تحریف شده را تصدیق می کند و می گوید:.
(مُصَدِّقاً لِمِا بَیْنَ یَدَىَّ مِنَ التَّوراهِ؛
.
من تورات حاضر را تصدیق می کنم).
۳. آیا در اناجیل کنونی با آن همه تحریفات چنین بشارتی وجود دارد


1.       احمد یکی از نام های مشهور پیامبر اسلام ق.


هرکس مختصر مطالعه ای در تاریخ زندگی رسول اکرم(ص)داشته باشد، می داند که آن حضرت از دوران کودکی دو نام داشت و مردم او را با هر دو نام خطاب می کردند: یکی محمد که جدّ بزرگوارش عبدالمطلب برای او انتخاب کرده بود، و دیگری احمد که مادرش آمنه او را به آن، نامیده بود. و این مطلب یکی از مسلمات تاریخ اسلام است و سیره نویسان این مطلب را نقل کرده اند و مشروح این مطلب را در سیره حلبی می توانید بخوانید.(۱).
عموی گرامی وی ابوطالب که پس از درگذشت عبدالمطلب کفالت و سرپرستی محمد به او واگذار شده بود با عشق و علاقه بسیار زیادی چهل و دو سال تمام، پروانه وار به گرد شمع وجود وی گشت و از بذل جان و مال درحراست و حفاظت او دریغ ننمود، در اشعاری که درباره برادرزاده خود سروده، گاهی از او به نام محمد، و گاهی به نام احمد، اسم برده است و این خود حاکی از آن است که در آن زمان یکی ازنام های معروف وی همان احمد بود.
اکنون در این جا از باب نمونه برخی از اشعار وی را که پیامبر را احمد نامیده است، می آوریم:.
إن یکن ما أتی به أحمد الیوم سناء وکان فى الحشر دینا؛(۲).
</SPAN&g t;آن چه امروز احمد می گوید، نور است و در روز رستاخیز پاداش است.
وقوله لأحمد أنت امرء خلوف الحدیث ضعیف النسب؛(۳).
دشمن می گوید: سخنان احمد، بیهوده و نسب او پایین است.
وإن کان أحمد قد جائهم بحق ولم یأتهم بالکذب؛(۴).
حقاً که احمد به سوی آنان با آیین حق آمد و آیینی دروغ نیاورده است&lt ;/SPAN>.
أرادوا قتل أحمد ظالموه ولیس بقتلهم فیهم زعیم؛(۵).
کسانی که بر احمد ستم کرده اند، خواستند او را بکشند، ولی برای این کار رهبری نداشتند.
دراشعاری که محققان بزرگ تاریخ وحدیث به ابوطالب نسبت داده اند، در آنها وی از برادر زاده خود به لفظ احمد نیز نام برده است؛ مانند:.
لقد أکرم اللّه النبى محمداًق فأکرم خلق اللّه فى الناس احمد؛(۶).
خداوند پیامبر خود را گرامی شمرد از این جهت گرامی ترین مردم درمیان آنان احمد است.
لعمرى لقد کلفت وجدا بأحمد.
وأحببته حب الحبیب(۷) المواصل.
به جانم سوگند، من در راه علاقه به احمد، رنج ها کشیده ام او را مانند دوستی که پیوند دوستی را محکم کرده، دوست دارم.
فأصبح فینا أحمد فى أرومه تقصر عنه سوره المتطاول؛(۸).
احمد در میان ما، از خاندان بزرگ است که از نظر اصالت به جایی رسیده است که کوشش کنندگان دسترسی به آن ندارند.
گذشته از این، حسان بن ثابت، شاعر رسول خدا در بسیاری از اشعار خود که آنها را در زمان حیات پیامبر و یا پس از درگذشت وی سروده است، پیامبر را به نام احمد خوانده است؛ مانند.
مفجعَه قد شفها فقد أحمد.
فظلت لآلاء الرسول تعدد.
أطالت وقوفا تذرف الدمع جهدها.
علی طلل القبر الذى فیه أحمد؛(۹).
مصیبت زده ای که درگذشت احمد او را لاغر ساخته هم اکنون سرگرم شمردن حقوقی است که رسول خدا بر او دارد، توقف خود را در برابر آثار قبر احمد طولانی کرده و تا آن جا که می تواند اشک می ریزد.
و نیز درباره شخصیت و صفات ممتاز رسول اکرم(ص)می گوید:.
فمن کان أو من یکون کأحمد نظام لحق أو نکال لملحد؛(۱۰).
چه کسی در گذشته و آینده مانند احمد است. پدیدآرنده راه حقّ، انتقام گیرنده از محلدان.
ما این چند بیت را به عنوان نمونه نقل کردیم تا روشن شود که در زمان خود پیامبر، احمد یکی از نام های معروف او بود و اگر مجموع آن چه را در کتب تاریخ و حدیث و مجامع ادبی وجود دارد، و در تمام آنها، آن حضرت به نام احمد معرفی شده است در این جا منعکس کنیم از موضوع خارج شده و سخن به طول می انجامد.(۱۱).
گذشته از این، روز نزول آیه، (نجران)، مرکز مسیحیان شبه جزیره بود و هنوز گروه هایی از احبار یهود و پیروان انجیل در نقاط مختلف جزیره زندگی می کردند و هرگز به فکر آنان نرسید که بگویند انجیل، مبشر رسالت شخصی است که نام او احمد است و نام پیامبر اسلام محمد می باشد، و اگر کسی از آنان چنین اعتراض می کرد، قطعاً برای ما نقل می شد و این خود، گواه بر این است که روز نزول آیه، مسلم بود که یکی از نام های پیامبر احمد است
.
بسیاری از پیامبران، مانند یعقوب، مسیح، یوشع و یونس، دارای دو نام بودند که نام دیگر آنها، به ترتیب عبارت است از: اسرائیل، عیسى، ذوالکفل و ذوالنون. از این نظر تعجب نخواهید کرد که چرا پیامبر اسلام دارای دو نام و یا بیشتر است.


 


چگونه عیسی تورات تحریف شده را تصدیق کرد.


در آیه مورد بحث صریحاً عیسی بن مریم می گوید من مصدق تورات هستم. در این موقع این سؤال پیش می آید که چگونه حضرت مسیح، تورات تحریف شده را تصدیق می کند، درصورتی که تورات موجود در زمان وی از دست تحریف مصون نمانده بود.
این سؤال اختصاص به این آیه وتصدیق حضرت مسیح ندارد، بلکه این سؤال را می توان درباره تصدیق پیامبر اسلام نیز مطرح نمود؛ زیرا او نیز به تصریح قرآن، مصدق کتاب های پیشینیان هست، چنان که می فرماید:.
(وَ الَّذِی أَوْحَیْنِا إِلَیْکَ مِنَ الْکِتِابِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِمِا بَیْنَ یَدَیْهِ…؛(۱۲).
قرآنی را که به تو وحی نمودیم حق بوده و تصدیق کننده کتاب هایی است که در برابر او قرار دارد (کتاب هایی را که پیش از وی نازل شده اند تصدیق می کند.»
ما درباره این که پیامبر اسلام چگونه تصدیق کننده انجیل و تورات است با این که به تصریح قرآن هر دو کتاب از تحریف مصون نمانده اند، در فرصت دیگری سخن خواهیم گفت؛ زیرا آیاتی که در این باره نازل شده از نظرتعبیر، یک سان نیست و نظر قطعی در صورتی می توان اتخاذ کرد که مجموع آیاتی که در این باره نازل شده است مورد بررسی قرار گیرد. اکنون بحث ما درباره مفاد جمله (وَمُصَدِّقاً لِمِا بَیْنَ یَدَىَّ) است که حضرت عیسی درباره تورات فرموده است.
بیشتر مفسران(۱۳) از جمله استاد فقید تفسیر و کلام مرحوم بلاغى(۱۴) معتقدند، منظور از (بَیْنَ یَدىّ)، (ما تقدم من کتاب) است؛ یعنی توراتی را ک
ه قبل از من نازل شده تصدیق می کنم و در لغت عرب لفظ
(بَیْنَ یَدَىّ) در معنای متقدم نیز به کار می رود. بنابراین مسیح تصدیق کننده تورات واقعی است نه تورات فعلى.
ولی پاسخ روشن این سؤال این است که، منظور حضرت مسیح از این که تصدیق کننده تورات است این است که اصول و کلیات آیین تورات در عقاید&lt ;SPAN dir=ltr> و احکام، مورد قبول من است؛(۱۵) یعنی من نیامده ام آیین و شریعت تورات را به کلی از بین ببرم و اصول و فرمان های آن را نادیده بگیرم و این بدین معنا نیست که من هرچه درتورات های مختلف بنی اسرائیل وجود دارد، تصدیق می کنم.
اصولاً پیامبری که خود دارای شریعت مستقل است، نمی تواند کتاب و شریعت پیامبر پیشین را به طور دربست قبول کند، و کوچک ترین تغییری در آیین او پدید نیاورد؛ زیرا در این صورت این پیامبر، دارای شریعت نبوده بلکه مروج شریعت پیامبر قبلی خواهد بود، در صورتی که حضرت مسیح، از پیامبرانی است که شریعت مستقل و جداگانه ای داشت و با ملاحظه این مراتب باید گفت، مقصود او تصدیق اجمالی تورات است و بس.
گذشته از این خود حضرت مسیح یکی از علل بعثت خود را رفع اختلافات بنی اسرائیل در احکام الهی معرفی می کند و می گوید<SPAN style="LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; FONT-SIZE: 9pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" dir=ltr& gt;:.
(قِالَ قَدْجِئْتُکُمْ بِالْحِکْمَهِ وَلأُبَیِّنَ لَکُمْ بَعْضَ الَّذِی تَخْتَلِفُونَ فِیهِ…؛(۱۶).
من با سخنان حکیمانه به سوی شما آمده تا بعضی از مواردی را که در آنها دچار اختلاف شده اید توضیح دهم).
از این جمله استفاده می شود که بنی اسرائیل درباره شریعت موسى، که تورات مبین آن بود، اتفاق نظر نداشتند وگرنه با هم اختلاف پیدا نمی کردند و این خود بالملازمه دلالت دارد در زمان بعثت حضرت مسیح، تورات واحدی در میان بنی اسرائیل وجود نداشت تا حضرت مسیح آن را تصدیق کند و با در نظر گرفتن این مطلب که او برای داوری میان بنی اسرائیل بر انگیخته شده بود، می توان گفت منظور از تصدیق، تصدیق اجمالی این کتاب است نه تصدیق هر آن چه در نسخه های تورات آن زمان وجود داشته است.


 


اناجیل وشهادت بر پیامبر اسلام.
یکی از طرق شناسایی پیامبران این است که، پیامبری که نبوت وی با دلایل قطعی ثابت شده است به نبوت پیامبر آینده تصریح کند و تصریح وی به حدی برسد که همه گونه تردید و شک را در مقام تطبیق و شناسایی از بین ببرد.
نبوت پیامبر اسلام علاوه بر این که با دلایل قطعی
و روشن،
ثابت گردیده است، در کتاب های پیامبران پیشین نیز، برنبوت وی تصریح و نام و خصوصیات او در کتب (عهدین) مشخص شده است و این مسأله، یعنی بشاراتی که تورات و انجیل درباره پیامبر اسلام داده است، یکی از فصول مهم این دو کتاب را تشکیل می دهد. گروهی از فضلا و علمای بنام اسلام، کلیه بشارات این دو کتاب را درباره آخرین پیامبر از موارد مختلف آنها، گرد آوری کرده و از این طریق، خدمت شایان تقدیری به اسلام و مسلمانان انجام داده‏اند.(۱۷)
قرآن با صراحت هر چه تمام تر می فرماید، اگر پیروان انجیل و تورات این دو کتاب را مورد مطالعه قرار دهند نام و خصوصیات پیامبر اسلام را درآن می یابند آن جا که می فرماید:.
(یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراهِ وَ الإِنْجِیلِ…؛(۱۸).
نام و نشان وخصوصیات پیامبر اسلام را در این دو کتاب نوشته شده می یابند).
در آیه مورد بحث با کمال صراحت از حضرت عیسی نقل می کند که وی گفته است: (من به آمدن پیامبری که نام او احمد است بشارت می دهم.)
روزی که این آیه و نظایر آن نازل شد و پیامبرآنها را برای مردم خواند، در جزیره عربى، گروه هایی از یهودیان و مسیحیان زندگی می کردند و اگر چنین بشارتی در این کتاب ها وجود نداشت، دانشمندان این دو آیین، آن را دستاویز قرار داده و سر و صدایی به راه می انداختند، ولی به داوری تاریخ صحیح، آنان در برابر این تصریح ها لب فروبستند و گروهی منصف به صفوف مسلمانان پیوستند.


 


بررسی اناجیل&lt ;SPAN style=”mso-bookmark: 0014″> کنونی
به طور مسلم بشارت حضرت مسیح در انجیل خود او وجود داشته و اگر بر فرض این که چنین بشارتی در انجیل های کنونی نباشد، دلیل بر این نیست که در انجیل خود آن حضرت وجود نداشته است؛ زیرا به شهادت متون خود انجیل های فعلى، هر یک ازحواریین وغیر حواریین، انجیل نوشته و به اندیشه خود، گفتار و کردار و فرمان های حضرت مسیح را در آن جا گرد آورده است و تنها به این اکتفا نکرده، بلکه مشاهدات، مسموعات وحدسیات خود را با آنها آمیخته و به نام انجیل انتشار داده است. بر این اساس در حالی که انجیل حضرت مسیح یکی بیش نبوده، انجیل های مختلف و زیادی پس از او نوشته شده و نویسنده هر یک از اناجیل ادعا کرده انجیل او، همان انجیلی است که مسیح برای نجات بشر آورده بود.
دائره المعارف انگلیسى(۱۹) از بیست و پنج انجیل نام می برد که در قرون نخستین مسیحیت، در میان مسیحیان رواج داشته و در زمان هر یک از مراجع روحانی مسیحى، ازجهاتی در آنها تغییراتی به عمل آمده و بالأخص برخی از آنها تحریم شده است.
دستگاه روحانیت مسیحى، از میان این اناجیل، چهار تای آن را به رسمیت شناخته و باقی مانده را از اعتبار انداخته است. آنها عبارتند از:.
۱. انجیل متى: وی یکی از شاگردان حضرت مسیح بوده، و او کتاب خود را پیش از اناجیل دیگر انتشار داده است.البته تاریخ نگارش آن معلوم نیست: برخی برآنند که آن را درسال ۳۸ و به گفته گروهی بین سال ۵۰ و ۶۰ میلادی نوشته است.(۲۰).
۲. انجیل مرقس: مشهور میان مفسران انجیل این است که وی حواری نبوده و انجیل خود را به راهنمایی پطرس حواری نوشته است و درحقیقت او تاریخ نویس حقیقی انجیل است؛ چون حوادث را بیشتر از کلمات مسیح می نویسد و مطالب را با عبارات آسان و تند و کوتاه و گاهی با تفصیل بیان می کند.
۳. انجیل لوقا: معروف این است که او انجیل خود را به هدایت پولس حوارى، که غالباً در سفرها با او همراه بود، نوشته است و تاریخ نگارش آن حدود ۶۳ میلادی است.(۲۱).
۴. انجیل یوحنا: نویسندگان قدیم، انجیل یوحنا را آخرین انجیل می دانند. اغلب نقادان، نگارش آن را به اواخر قرن اول نسبت می دهند. برخی از نقادان عقیده دارند که انجیل مزبور در اوایل قرن دوم نوشته شده و نویسنده آن یوحنای رسول نبوده بلکه یوحنای شیخ آن را نوشته است.(۲۲).
این، وضع اناجیل رسمی جهان مسیحیت است؛ توخود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
از این جا باید وضع اناجیلی که دستگاه روحانیت مسیحیت آنها را از اعتبار انداخته است به دست آورد.(۲۳).
بنابراین هیچ کدام از انجیل ها، انجیل حضرت مسیح نیست. حتی انتساب این چهار کتاب به مؤلفان خود آنها قطعیت ندارد و جز متی هیچ کدام مطالب کتاب خود را از حضرت مسیح نگرفته است. در حقیقت انج
یل مرقس، خلاصه
بیانات پطرس بوده و لوقا فشرده افکار و نقلیات پولس می باشد. به علاوه مؤلف انجیل یوحنا نیز روشن نیست.
با این وضع نباید انتظار داشت که بشارتی که در آیه مورد بحث آمده است در این اناجیل چهارگانه پیدا شود.
ولی از آن جا که مشیت الهی بر آن تعلق گرفته که برهان قرآن و دلیل نبوت پیامبر اسلام برتارک اعصار بدرخشد، بشارت آمدن پیامبری پس از حضرت مسیح به نام احمد در انجیل یوحنا با کمال وضوح وارد شده است، اگر چه مفسران انجیل دست و پا می کنند که آیه های مربوط به این بشارت را طور دیگر تفسیر نمایند ولی چنان که توضیح خواهیم داد، اینها، حرکات مذبوحانه ای است که
جز لحظاتی چند، خود نمایی ندارد، و پس از یک دقت کوتاه، پرده از روی حقیقت برداشته شده و سیمای واقعیت، تجلی می کند.
این بشارت در میان انجیل های چهارگانه فقط در انجیل یوحنا در باب های ۱۴، ۱۵ و ۱۶ وارد شده است و در انجیل هایی که به زبان </SPAN& gt;سریانى(۲۴) نوشته شده از نام آن کسی که حضرت مسیح از آمدن او بشارت داده به لفظ (فارقلیط) تعبیر آورده شده است و چون انجیل یوحنا از آغاز به زبان یونانی نوشته شده، گروهی برآنند که این لفظ ریشه یونانی دارد که بعداً به آن اشاره خواهیم نمود.


نکات قابل توجه
۱. مسیح به زبان عبری سخن می گفت؛ زیرا او در میان عبری زبانان پرورش یافته بود و از میان نویسندگان انجیل ها، متى، انجیل خود را به زبان عبری نوشته و سه نفر دیگر انجیل خود را به زبان یونانی نوشته اند. بنابراین لفظی که خود حضرت مسیح به آن تلفظ نموده از میان رفته است زیرا این بشارت فقط در انجیل یوحناست و نویسنده آن از روز نخست کتاب خود را به زبان</SPAN&gt ; یونانی نوشته است.
۲. (فارقلیط) لغت سریانی است که اهل سوریه باآن سخن می گفتند، و در انجیل هایی که به زبان سریانی نوشته شده این لفظ به کار رفته است و دانشمندان اسلامی و مفسران انجیل اتفاق دارند که این لفظ، معرب لفظ یونانی است که انجیل یوحنا به آن زبان نوشته شده است، ولی در این که ریشه اصلی این لفظ در لغت یونانی چه بوده اختلاف دارند:.
محققان اسلامی متفقند که ریشه یونانی این کلمه، (پریکلیطوس) به معنای محمد و احمد است، ولی مفسران انجیل ریشه آن را (پار
کلیطوس) به
معنای تسلی دهنده دانسته اند. و لذا باید روی قراینی که درمتون آیات وجود دارد، حقیقت مطلب را به دست آورد.
۳. هیچ بعید نیست که حضرت مسیح عیناً نام آن کسی را که از آمدن او بشارت داده است به زبان جاری کرده؛ مثلاً گفته باشد احمد، ولی نویسنده انجیل چهارم، که این بشارت در آن وجود دارد، روی سلیقه خود آن را به یکی از دو لفظ یونانی ترجمه کرده است در صورتی که نباید عَلَم و نام اشخاص ترجمه گردد، بلکه باید به همان حال در ترجمه بیاید.
۴. در انجیل های فارسی به طور عموم به جای کلمه فارقلیطا، لفظ تسلی دهنده آمده است و بیشتر مفسران آن را به روح القدس تفسیر نموده اند و با دلایل و شواهد روشن خواهیم گفت که هرگز نمی توان فارقلیطا را به روح القدس تفسیر نمود.
۵. کسانی که فارقلیطا را به روح القدس تفسیر می کنند می گویند: پنجاه روز پس از مصلوب گشتن عیسى، روح القدس بر حواریون، که در یک خانه جمع بودند، نازل شد. ناگاه صدایی چون صدای باد شدید که می وزید از آسمان آمد، و همه آنها به روح القدس مملو گشتند و به زبان های مختلف، به نوعی که به روح آنها قدرت تکلم بخشیده بود، به سخن گفتن آغاز کردند.(۲۵).


 


بشارت انجیل به آمدن فارقلیطا
محققان اسلامی می گویند بشارتی که این آیه از حضرت مسیح نقل می کند، در انجیل یوحنا در باب های ۱۴ و ۱۵ و ۱۶ وارد شده است، و حضرت مسیح به نقل انجیل یوحنا از آمدن شخصی به نام (فارقلیط) پس از خود خبر داده است و قراین زیادی گواهی می دهد که مقصود از آن پیامبر اسلام می باشد.
ما برای روشن شدن مطلب ناچاریم متون آیات را با تعیین باب و شماره جمله ها
نقل نماییم:.
(اگر شما مرا دوست دارید، احکام مرا نگاه دارید و من از پدر خواهم خواست تا (فارقلیط) دیگری به شما بدهد، تا ابد با شما خواهد ماند. او روح حق و راستی است که جهان نمی تواند او را قبول کند؛ زیرا که او نمی بیند و نمی شناسد، امّا شما او را می شناسید، زیرا که نزد شما می ماند و در شما خواهد بود).(۲۶)
(من این سخن ها را به شما گفته ام وقتی که با شما بودم، لکن آن (فارقلیط)، که پدر او را به اسم من خواهد فرستاد، همان، شما را هرچیز خواهد آموخت و هر چیز من به شما گفته ام به یاد شما خواهد آورد).(۲۷).
(حالا قبل از وقوع به شما خبر دادم تا وقتی که واقع گردد ایمان آورید،(۲۸) چون آن فارقلیط که من از جانب پدر به شما خواهم فرستاد، روح راستی که از طرف پدر می آید درباره من شهادت خواهد داد).(۲۹).
(راست می گویم که شما را مفید است که من بروم. اگر من نروم آن فارقلیط نزد شما نخواهد آمد. امّا اگر بروم او را نزد شما خواهم فرستاد. او چون بیاید، جهانیان را به گناه و صدق و انصاف ملزم خواهد ساخت: به گناه، زیرا که به من ایمان نمی آورند؛ به صدق، زیرا که نزد پدرخود می روم و شما مرا دیگر نمی بینید؛ به انصاف، زیرا که بر رئیس این جهان حکم جاری شده است، و دیگر چیزهایی بسیار دارم که به شما بگویم، لکن حالا نمی توانید متحمل شوید، امّا چون او بیاید او شما را به تمامی راستی ارشاد خواهد کرد؛ زیرا او از پیش خود سخن نخواهد گفت، بلکه هر آن چه می شنود خواهد گفت و شما را به آینده خبر خواهد داد و مرا تمجید خواهد نمود؛ زیرا که او آن چه از آنِ من است خواهد یافت و
شما را خبر خواهد داد
. هرچه از آن پدر است از من است. از این جهت گفتم که آن چه آنِ من است، می گیرد و به شما خبر می دهد).(۳۰).


منظور از فارقلیط چیست؟
در این جا قراین روشنی داریم که گواهی می دهد که مراد از فارقلیط پیامبری است که پس از مسیح می آید نه روح القدس:.
۱. باید توجه کرد از برخی تواریخ مسیحی استفاده می شود که پیش از اسلام در میان علما و مفسران انجیل مسلم بود که (فارقلیط) همان پیامبر موعود است. حتی گروهی از این مطلب سوء استفاده کرده وخود را (فارقلیط) موعود معرفی نموده اند؛ مثلاً منتس که مردی ریاضت کش بود و در قرن دوم میلادی می زیست، در سال ۱۸۷ میلادی در آسیای صغیر مدعی رسالت گردید و گفت: من همان فارقلیط هستم که عیسی از آمدن او خبر داده است و گروهی از وی پیروی کردند.(۳۱).
۲. از آثار و توا
ریخ مسلم اسلامی کاملاً
استفاده می شود که سران سیاسی و روحانی جهان مسیحیت در روزهای بعثت پیامبر اسلام همگی در انتظار پیامبر موعود انجیل بودند از این جهت هنگامی که سفیر پیامبر نامه او را به زمامدار حبشه داد او پس از خواندن نامه رو به سفیر کرد و گفت: من گواهی می دهم که او همان پیامبری است که جهان اهل کتاب، در انتظار او هستند. و همان طور که حضرت موسی از نبوت حضرت مسیح خبر داده، او نیز از نبوت پیامبر آخرالزمان بشارت داده و علایم و نشانِ های او را معین کرده است.(۳۲).
وقتی نامه پیامبر به دست قیصر رسید و نامه را مطالعه کرد و درباره پیامبر اسلام تحقیقاتی به عمل آورد، در پاسخ نامه آن حضرت چنین نوشت: نامه شما راخواندم واز دعوت شما آگاه شدم، من می دانستم که پیامبری خواهد آمد، ولی گمان می کردم که این پیامبر از شام بر خواهد خاست… .(۳۳).
از این ن
صوص تاریخی استفاده می شود که
آنان در انتظار پیامبری بودند و چنین انتظار به طور مسلم، ریشه انجیلی داشته است.
۳. امتیازاتی که حضرت مسیح برای (فارقلیط) قائل شده، و شرایط و نتایجی که برای آمدن او شمرده است، این مطلب را قطعی می سازد که منظور از (فارقلیط) جز پیامبر موعود نخواهد بود. این علایم مانع از آن است که آن را به روح القدس تفسیر نماییم. اکنون مشروح قراین:.
الف) حضرت مسیح سخن خود را چنین آغاز کرد: (اگر شما مرا دوست دارید احکام مرا نگاه دارید و من از پدر خواهم خواست تا (فارقلیط) دیگری به شما خواهد داد)
.(۳۴).
اولاً، از این که حضرت مسیح مهر و محبت خود را به رخ آنها می کشد حاکی است که او احتمال می دهد گروهی از امت او زیر بار کسی که وی از آمدن او بشارت می دهد،نخواهند رفت و لذا از طریق تحریک عواطف می خواهد آنان را به پذیرفتن او وادار سازد و اگر منظور از فارقلیط – آن طور که مفسران انجیل تصور کرده اند – همان روح القدس باشد در این صورت به چنین زمینه سازی احتیاج نبود؛ زیرا روح القدس پس از نزول، آن چنان در قلوب و ارواح تأثیر می کند که برای کسی جای تردید و شک و انکار باقی نمی ماند، ولی اگر مقصود پیامبر موعود باشد، به یک چنین زمینه سازی نیاز شدید هست؛ چون نبی موعود، جز از طریق بیان و تبلیغ در قلوب و ارواح تأثیری و تصرفی نمی کند و روی این ملاحظه، گروهی منصف به وی می گروند و گروهی از او روی برمی گردانند.
حتی حضرت مسیح به این مقدار تذکر اکتفا نکرد. در جمله ۲۹ از باب ۱۴ در این قسمت پافشاری کرده و فرمود: (اکنون قبل از وقوع به شما خبر دادم تا&lt ;SPAN style=”LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: ‘Tahoma’,’sans-serif’; FONT-SIZE: 9pt; mso-fareast-font-family: ‘Times New Roman'” dir=ltr lang=AR-SA> وقتی که واقع گردد ایمان آورید). در حالی که ایمان به روح القدس، به توصیه نیازی ندارد، تا چه رسد به این اندازه پافشارى.
ثانیاً، وی فرمود: (فارقلیط دیگری به شما خواهد داد). اگر بگوییم منظور از آن، پیامبر دیگری است، کلام بدون تکلف و صحیح خواهد بود، ولی اگر مقصود از آن روح القدس باشد، به کار بردن لفظ (دیگر) خالی از تکلف نخواهد بود؛ زیرا روح القدس متعدد نیست و تنها یکی است.ب) (هر چیزی که من به شما گفته ام به یاد شما خواهد آورد).(۳۵) روح راستی که از طرف پدر می آید، درباره من
شهادت خواهد داد.
می دانیم روح القدس پنجاه روز پس از مصلوب گشتن عیسی برحواریان نازل گردید.(۳۶) & lt;SPAN style=”LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: ‘Tahoma’,’sans-serif’; FONT-SIZE: 9pt; mso-fareast-font-family: ‘Times New Roman'” lang=AR-SA>آیا این افراد برگزیده، همه دستورات او را در این مدت کوتاه فراموش کرده بودند، تا روح القدس دو مرتبه به آنان تعلیم دهد!.
آیا شاگردان مسیح چه نیازی به شهادت او داشتند تا درباره مسیح شهادت دهد، ولی اگر مقصود پیامبر موعود باشد، دوجمله معنای صحیح خواهند داشت؛ زیرا امت مسیح بر اثر طول زمان و دست برد علمای انجیل، بسیاری از دستورات او را فراموش کرده و گروهی همه آنها را به دست فراموشی سپرده بودند و حضرت محمدق همه را بازگو کرد و به نبوت حضرت عیسی شهادت داد و گفت: او نیز مانند من، پیامبر بوده و مادر مسیح را از نسبت های ناروا تبرئه نمود و ساحت مقدس مسیح را از ادعای الوهیت پیراسته ساخت.
ج) (اگر من نروم فارقلیط نزد شما نمی آید).(۳۷) او آمدن (فارقلیط) را مشروط به رفتن خود کرده است، واگر مقصود (روح القدس) باشد،نزول او بر حضرت مسیح و حتی بر خود حواریین مشروط&lt ;SPAN dir=ltr> به رفتن او نبوده است؛ زیرا به عقیده مسیحیان، روح القدس بر حواریون، زمانی که حضرت مسیح خواست آنان را برای تبلیغ به اطراف بفرستد، نازل گردید.(۳۸) بنابراین هیچ گاه نزول او مشروط به رفتن مسیح نبوده است، ولی اگر بگوییم مقصود پیامبری صاحب شریعت، آن هم شریعت جهانی است، در این صورت، آمدن او مشروط به رفتن حضرت مسیح و منسوخ گشتن آیین او خواهد بود.
د) اثر نزول (فارقلیط) سه چیز معرفی شده است: (جهانیان را به گناه و صدق و انصاف ملزم خواهد ساخت: به گ
ناه، زیرا که به من ایمان نمی آورند
).(۳۹).
می دانیم (روح القدس) پنجاه روز پس از مصلوب شدن عیسی بر حواریان نازل گردید و هرگز آنها را ملزم به گناه و صدق و انصاف ننمود و از ذیل جمله استفاده می شود که او بر منکران ظاهر می گردد، نه بر حواریون، که هرگز حضرت مسیح راتکذیب نمی کردند. ولی اگر بگوییم مقصود پیامبر موعود اسلام است تمام این امتیازات در وجود شریف او جمع می باشد.
ه) (فارقلیط درباره من (مسیح) شهادت خواهد داد).(۴۰) (شما را از آینده خبر خواهد داد، و مرا جلال خواهد بخشید).(۴۱).
شهادت بر حضرت مسیح حاکی است که وی روح القدس نیست؛ زیرا حواریون نیازی به تصدیق او نداشتند و هم چنین منظور از این که به او جلال خواهد بخشید، ثنا و تعریف هایی است که پیامبر موعود درباره حضرت مسیح انجام داد و آیین او را تکمیل کرد. چه جلالی بالاتر از این!دقت در این قراین می تواند ما را به حقیقتی که محققان عالی قدر اسلام به آن رسیده اند رهنمون گردد. البته قراین به آن چه گفته شد منحصر نیست، بلکه با دقت می توان قراین دیگری نیز به دست آورد.(۴۲).
در پایان، مطلب قابل توجهی را که دائره المعارف بزرگ فرانسه (ج ۲۳، ص‏۴۱۷۴) در این باره دارد از نظر خوانندگان می گذرانیم:.
محمد مؤسس دین اسلام و فرستاده خدا و خاتم پیامبران است، کلمه محمد به معنی بسیار حمد شده است و از ریشه مصدر (حمد)، که به معنای تمجید و تجلیل است، مشتق گردیده. بر حسب تصادف عجیب نام دیگرى، که ازهمان ریشه حمد است مترادف کامل لفظ محمد می باشد و آن احمد است که احتمال قوی می رود عیسویان عربستان آن لفظ را برای تعیین فارقلیط به کار می بردند. احمد، یعنی بسیار ستوده شده و بسیار مجلل، ترجمه لفظ پاراکلیتوس است که اشتباهاً لفظ پریکلیویس را جای آن گذاردند. به این ترتیب نویسندگان مذهبی مسلمان مکرر گوشزد کر
ده اند که مراد از این لفظ، بشارت ظهور پیامبر
اسلام است. قرآن مجید نیز به طور علنی در آیه شگفت انگیز سوره صف به این موضوع اشاره می کند.(۴۳).


پی نوشت:


1. انسان العیون فی سیره الأمین والمأمون، ج‏۱، ص‏۹۳ – ۱۰۰.
۲. دیوان ابوطالب، ص‏۲۵۱۹ و ۲۹. تمام این اشعار در دیوان او موجود است. اشعار بعدی که از او نقل می شود در دیوان او نیست، بلکه محققان از آن حضرت نقل کرده اند.
۳. دیوان ابوطالب، ص‏۲۵.۱۹ و ۲۹. تمام این اشعار در دیوان او موجود است. اشعار بعدی که از او نقل می شود در دیوان او نیست، بلکه محققان از آن حضرت نقل کرده اند.
۴. دیوان ابوطالب، ص‏۲۵.۱۹ و ۲۹. تمام این اشعار در دیوان او موجود است. اشعار بعدی که از او نقل می شود در دیوان او نیست، بلکه محققان از آن حضرت نقل کرده اند.
۵. دیوان ابوطالب، ص‏۲۵.۱۹ و ۲۹. تمام این اشعار در دیوان او موجود است. اشعار بعدی که از او نقل م
ی شود در دیوان او نیست، بلکه محققان از آن حضرت نقل کرده
اند.
۶. تاریخ ابن عساکر، ج‏۱، ص‏۲۷۵؛ تاریخ الخمیس، ج‏۱، ص‏۲۵۴.
۷. در برخی نسخه ها: (دأب المحب) دارد. سیره ابن هشام، ج‏۱، ص‏۲۷۹.
۸. همان،&lt ;/SPAN> ص‏۲۸۰.
۹. دیوان حسان بن ثابت، تحقیق محمدعزت نصرت اللّه، طبع بیروت، ص‏۵۹.
۱۰.همان، ص‏۶۵.
۱۱.برای اطلاع بیشتر ر. ک: مجمع البیان، ج‏۳، ص‏۲۸۷؛ سیره ابن هشام، ج‏۲، ص‏۲۷۰؛ بحارالانوار، ج‏۲۰، ص‏۲۵۹؛ بلوغ الارب، ج‏۲، ص‏۲۸۴. ما درکتاب معالم النبوه فی القرآن الکریم (ص‏۵۴۹ – ۵۵۶) – که تفسیر موضوعی بر قرآن است – در این باره به طور مبسوط سخن گفته ایم.
۱۲. فاطر (۳۵) آیه ۳۱.
۱۳. مجمع البیان، ج‏۲، ص‏۲۰۷.
۱۴. الرحله&lt ;SPAN style=”mso-bookmark: 024″>
المدرسیه، ص‏۲۳۲.
۱۵. المنار، ج‏۷، ص‏۶۳۰.
۱۶. زخرف (۴۳) آیه ۶۳.
۱۷.جامع ترین کتابی که تاکنون در این باره نوشته شده، کتاب انیس الاعلام تألیف مرحوم فخر الاسلام است که خود از کشیشان معروف کلیساهای ایران بود. این کتاب در دوجلد بزرگ در سال ۱۳
۱۹ قمری چاپ شده و اخیراً به صورت حروفی در قطع کوچک نیز
چاپ شده است.
۱۸.اعراف (۷) آیه ۱۵۷.
۱۹. ج‏۲، چاپ ۱۳، ص ۱۷۹ – ۱۸۰.
۲۰.به نقل از: جیمز هاکس، قاموس کتاب مقدس، بیروت ۱۹۲۸ م.
۲۱. به نقل از: همان.
۲۲. به نقل از: همان.
۲۳.گذشته از این، تناقضاتی که میان اناجیل چهارگانه وجود دارد و تناقضی که میان مطالب یک انجیل موجود است و هم چنین مطالب خرافی که شبیه افسانه و پندار است و سخنانی که عقل زیر بار آن نرفته و آنها را به طور قطع تخطئه می کند، موجب شده که تمام این اناجیل و کتب مقدس چهارگانه جهان مسیحیت از اعتبار و سندیت ساقط گردند و برای تفصیل این مطالب ر.ک: الهدی الی دین المصطفى؛ الرحله المدرسیه و انیس الاعلام و ده ها کتاب دیگر که از طرف دانشمندان محقق وعالی مقام اسلامی نوشته شده است.
۲۴. انجیل حضرت مسیح اگر چه به زبان عبری
بوده و زبان مادری وی و کسانی که وی در میان آنها پرورش یافته غیر از عبری نبوده است، ولی بنابر اخبار و روایات، او مأمور بود که آن را به لغت سریانی برای سریانیان، که همان اهل سوریه هستند، تفسیرکند. از این نظر گروهی تصور کرده اند که زبان اصلی انجیل همان سریانی بوده است و از میان تمام انجیل ها اناجیل سریانی به انجیل واقعی نزدیک تر است.
۲۵. اعمال حواریان، باب ۱ – ۵.
۲۶. انجیل یوحنا، باب ۱۴؛ جمله ۱۵ – ۱۷، لندن ۱۸۳۷ م. و بقیه جمله ها را نیز از همین چاپ نقل کردیم و برای اطمینان بیشتر با ترجمه های فارسی دیگر که از زبان سریانی و کلدانی به فارسی نقل شده اند تطبیق نمودیم.
۲۷. باب ۱۴، جمله ۲۵ – ۲۶.
۲۸. باب ۱۴، جمله ۲۹.
۲۹. باب ۱۵، جمله ۲۶.
۳۰. باب ۱۶، جمله ۷ – ۱۵.
۳۱. انیس الاعلام، ج‏۲، ص ۱۷۹ به نقل
از تاریخ (ولیم میور) که در سال ۱۸۴۸ چاپ شده
است.
۳۲. طبقات کبرى، ج‏۱، ص ۲۵۹؛ سیره حلبى، ج‏۳، ص ۲۷۹.
۳۳. الکامل، ج‏۲، ص‏۴۴.
۳۴. باب ۱۴، جمله ۱۵.
۳۵.اعمال حواریان، باب ۱ – ۵.
۳۶. باب ۱۴، جمله ۲۶.
۳۷. باب ۱۵، جمله ۷<SPAN style="LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: black; FONT-SIZE: 9pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" dir=ltr& gt;.
38.متى، باب ۱۰، جمله ۲۹؛ لوقا، باب ۱۰، جمله ۱۷.
۳۹.باب ۱۶، جمله ۷. در بسیاری از اناجیل قدیمى، به جای (ملزم) توبیخ آمده است و جمله دومی روشن تر و مناسب تر است. برخی از مفسران و نویسندگان مسیحی وقتی به این جمله می رسند و می بینند که هرگز این جمله با روح القدس تطبیق نمی کند، با کمال جسارت می گویند: منظور از رئیس جهانیان، همان شیطان است که مردم را به گناه ملزم می سازد و گواه این مطلب این است که حضرت مسیح در آیه ۳۰ فرمود:.
رئیس جهان می آید و در من حصه ای ندارد؛ یعنی بر مسیح غلبه نمی کند. این تفسیر، جز فکری شیطانى، چیز دیگری نیست؛ زیرا به فرض این که یک چنین رئیس جهانیان مردم را به گناه ملزم می سازد، چگونه به صدق و انصاف الزام می نماید!.
گذشته از این، منظور از(ملزم کردن) در این جا همان توبیخ است که در بسیاری از اناجیل قدیمی وارد شده است و اما منظور ازجمله ای که در آیه ۳۰ (رئیس جهانیان در من حصه ای ندارد) وارد شده این است که او شخصیت مستقل و جداگانه ای است و شاخه ای از نبوت مسیح نیست، بلکه او مکمل آیین اوست.
۴۰. باب ۱۵، جمله ۲۶.
۴۱. باب ۱۶، جمله ۱۴.
۴۲. در تنظیم این بحث از کتاب نفیس انیس الاعلام استفاده شده است.
۴۳. محمد خاتم پیامبران، ج‏۱، ص‏۵۰۴.


منبع : کتاب همراه با پیامبران در قرآن تالیف : عفیف عبد الفتاح


http://www.orvah.com

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید