ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

حضرت فاطمه س و آیه مودت

حضرت فاطمه س و آیه مودت

((قل لا اسئکم علیه اجرا الا الموده فى القربى))

 

((بگو (اى پیامبر) من براى انجام رسالتم، پاداشى از شما نمى خواهم، مگر مودت با خویشان نزدیکم)).

 

پیغمبر اکرم صلى الله علیه وآله، اجر رسالت خودش را، از طرف حضرت حق تبارک و تعالى، مودت نزدیکان خویش اعلام مى دارد، یعنى فقط مودت خویشان حضرت رسول اکرم را مى توان اجر و مزد رسالت عظماى احمدى دانست.
درباره این آیه باىد به طور تفصیل بحث و بررسى کرد تا روشن شود که آیا این آیه شریفه درشان کیست ؟ و این مودت ارزنده، مودت چه کسانى است
و مقدار و اندازه آن چگونه است ؟ مودتى که هم سنگ، هم کفه، و هم وزن اجر رسالت محمدى است.
به اجمع فریقین (شیعه و سنى) و جمیع مسلمین، این آیه در شان اهل بیت عصمت و قداست نازل شده است یعنى: على، فاطمه، حسن و حسین سلام الله علیهم.

 

((احمد بن حنبل)) در ((مناقب)) – ((حافظ ابن منذر)) – ((حافظ این ابى حاتم))- ((حافظ طبرانى)) – ((حافظ ابن مردویه)) – ((واحدى مفسر)) – ((ثعلبى مفسر)) – ((حافظ ابراهیم)) – ((بقوى مفسر)) – و ((فقیه ابن المغازلى)) از ((ابن عباس)) روایت مى کند که مى فرماید:

 

((لما نزلت هذه الایه، قبل یا رسول الله من قرابنک، هولاء الذین وجبت علینا مودتهم فقال،: على و فاطمه وابناهما))
((بعد از نزول این آیه از پیامبر اکرم (ص) سؤ ال شد: خویشان نزدیک تو که مودت آنان بر ما واجب است، چه کسانى هستند؟ حضرت در جواب فرمود:

 

على(ع)، فاطمه(ع)، و دو فرزند آنها (حسن و حسین ع).

 

((محب الدین طبرى)) در ((ذخایر)) – ((زمخشرى)) در ((کشاف)) – ((حموینى)) – در ((راید)) – ((نیشابورى)) در تفسیرش – ((ابن طلحه شافعى))در ((مطالب السئول)) – ((رازى)) در تفسیرش) – ((ابوسعید)) در تفسیرش – ((ابوحیان)) در تفسیرش – ((نسفى))در تفسیرش – ((حافظ هیثمى)) در ((مجمع)) – ((ابن صباغ مالکى)) در ((فصول)) – ((حافظ گنجى)) در ((کفایه الطالب)) – نیز روایت مذکور را ذکر کرده اند.
((قسطلانى)) در ((المواهب اللدنیه)) مى فرماید:
((الزم الله موده قرباه کافه و بریته و فرض محبه جمله اهل بیته المعظم و ذریته. فقال تعالى: قال لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فى القربى))
((خداى تعالى مودت خویشان نزدیک پیامبر(ص) را بر همگان واجب کرده است و درباره وجوب محبت اهل بیت معظم حضرت رسول او ذریه اوست که خدا مى فرماید:
بگو اى پیامبر، در مقابل انجام رسالتم از شما مزدى نمى خواهم به جز مودت خویشان نزدیکم، روایت مذکور را ((زرقانى)) در ((شرح المواهب)) – ((ابن حجر)) در ((صواعق)) – ((سیوطى)) در ((احاءالمیت)) و در ((اتحاف)) – ((شبلنجى)) در ((نورالابصار)) – و ((صبان)) در ((اسعاف الراغبین)) ذکر کرده اند.
در این موضوع روایت دیگرى ((حافظ ابوعبدالله ملا))در سیره اش نقل کرده است که مى فرماید:
((آن رسول الله قال: آن الله جعل اجرى علیکم الموده فى اهل بیتى و انى سائلکم غدا عنهم)).
((رسول خدا فرمود: بدرستکیه خداى تعالى مزد (رسالتم) را که بر عهده شماست مودت خویشان نزدیکم قرار داده است، و من در روز قیامت نسبت به این مودت از شما بازخواست خواهم کرد، یعنى آنچه در روز قیامت همه در مقابل آن مسئول هستند، عبارت از ولایت چهارده معصوم(ع) است که از جمله ولایت حضرت صدیقه سلام الله علیهاست.
روایت دیگرى از جابر بن عبدالله نقل شده است که مى فرماید:
((جاء اعرابى الى النبى و قال: یا محمد، اعرض على الاسلام. فقال: تشهد آن الا اله الا الله وحده لا شریک له و آن محمدا عبده و رسوله، قال: تسالنى علیه اجرا؟ لا، الا الموده فى القربى، قال: قرابتى او قرابتک ؟ قال
قرابتى. قال: هات، ابایعک، فعلى من لا یحبک و لا یحب قرابتک لعنه الله، فقال النبى صلى الله علیه وآله: آمین.))
یک عرب بایده نشین آمد حضور پیامبر اکرم (ص) و عرض کرد: یا محمد(ص) اسلام را به من عرضه بدار، فرمود: شهادت بده یکتائى خداى تعالى، و اینکه محمد(ص)، بنده و فرستاده اوست.
اعرابى عرض کرد: یا رسول الله در مقابل این رسالت که مرا هدایت فرمودند آیا از من مزدى هم مى خواهید؟
پیامبر فرمود: نه، بجز مودت خویشان نزدیک، که اجر رسالت من است.
اعرابى گفت: خویشان نزدیک خودم را دوست بدارم یا خویشان ترا یا رسول الله ؟
پیامبر فرمود: خویشان نزدیک مرا.
اعرابى عرض کرد: یا رسول اله اینک دستت را بدست من بده، تا براى دوستى تو و نزدیکانت با تو بیعت کنم، خدا لعنت کند کسى را که تو را و خویشان ترا دوست ندارد.
پیامبر اکرم (ص) به این دعاى او آمین فرمود: پس هر کس ایمان و اعتقاد به ولایت و مودت حضرت صدیقه سلام الله علیها نداشته باشد نفرین شده است به زبان پیامبر(ص)، و در روایت دیگرى ((طبرى))، و ((ابن عساکر))، و ((حاکم حسکانى)) در ((شواهد التنزیل)) به چند طریق از ((ابى امامه باهلى)) نقل کرده اند که حضرت پیغمبر اکرم صلى الله علیه وآله فرمود:
آن الله خلق الانبیاء من اشجار شتى و خلقنى من شجره واحده، فنا اصلها، و على فرعها و فاطمه لقاحها، والحسن والحسین ثمرها تعلق بغصن من اعصانهانجى،. و من زاع عنها هوى ولو آن عبدا عبدالله بین الصفا و المروه الف عام ثم عام ثم الف عام ثم لم یدرک صحبتنا، اکبه الله على منخریه فى النار ثم تلى: قل لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فى القربى))
بدرستیکه خداى تعالى نهال وجود پیامبر آن را متفاوت متفرق آفرید، ولى درخت وجود من را جداگانه، واحد، و منحصربفرد خلق فرمود. من خود استقلال دارم، کسى در اصالت وجود من شریک من نیست، من اصل آن درختم، على (سلام الله علیه)، ساقته آن، فاطمه(ع) لقاح (مایه بارورى آن) و حسن(ع) و حسین(ع) میوه هاى درخت وجود من هستند، هر کس شاخه اى از شاخه هاى آن درخت را دستاویز خود کند نجات یافته است و هر کس از آن دور شود به گمراهى افتد و اگر بنده اى از بندگان خدا سه هزار سال بین صفا و مروه خدا را عبادت کند ولى صحبت ما پنج تن را درک نکرده باشد خداى تعالى او را
به رو در آتش افکند،
سپس پیامبر اکرم (ص) این آیه را تلاوت فرمود:
((قل لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فى القربى))
بنابراین، اگر بشرى، بنده خدائى، موحدى، مسلمانى، مقدسى که به خدا و پیامبر او معتقد باشد، و خدا را عبادت کند، نه اینکه بت پرستى نماید، کجا عبادت کند؟، بین صفا و مروه، نه در مکان گناه آلوده اى، به مدت عبادت کند؟ سه هزار سال ؛ لیکن به ولایت پنج تن در نتیجه به ولایت حضرت صدیقه زهراء سلام الله علیها ایمان و اعتقاد نداشته باشد، عبادت او به حساب نخواهد آمد و مورد قبول واقع نخواهد شد و جاى او در آتش دوزخ است. این مودت، همان است که در آیه شریفه دیگر بنام ((حسنه)) عنوآن شده است که خداى مى فرماید:
((و من یفترف حسنه نزد له حسنا))

 

((هر کس حسنه اى را بدست آورد، ما (عاقبت) بخیرى را براى او مى افزائیم)) که مراد از حسنه در اینجا مودت است.
چنان که ((احمد بن حنبل)) و ابوحاتم)) از ((ابن عباس))روایت مى کنند که مراد از ((حسنه)) در آیه مذکور مودت آل محمد(ص) است.
((حافظ ابوالشیخ ابن حبان)) در کتاب ((الثواب)) از ((واحدى)) روایتى از امیرالمؤمنین سلام الله علیه نقل مى کنند آن حضرت فرمود:
((فینا آل حم آیه لا یحفظ مودتنا الا کل مومن، ثم قرا امیرالمؤمنین سلام الله علیه: قل لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فى القربى))
در قرآن آیه اى است که درشان ما (آل حم) است، و مودت ما را نگهدارى نمى کند، مگر کسى که مؤمن است. (یعنى هر کس مودت آل محمد(ص) را محافظت
نکند مؤمن نیست، و از او سلب ایمان مى شود) و سپس امیرالمؤمنین سلام الله علیه آیه:
((قل لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فى القربى))

 

را قرائت فرمود. در نتیجه هر کس به ولایت فاطمه سلام الله علیها ایمان نداشته باشد، مؤمن (به اعتقادات اسلامى) نیست.
در آن روز که امیرالمؤمنین سلام الله علیه شهید شد، حسن بن على سلام الله علیه خطبه اى انشاد کرد و در آن خطبه فضایل امیرالمؤمنین(ع) را بر شمرد، و از جمله فرمود:
((ایها الناس، لقد فارقکم رجل ما سبقه الا ولون یدرکه الا خرون، لقد کان رسول الله یغطیه الرایه فیقاتل جبرئیل عن یمینه و میکائیل عن یساره فما یرجع حتى یفتح الله علیه، و لقد قبضه الله فى اللیلد التى قبض فیها وصى موسى و عرج بروحه فى اللیله التى عرج فیها بروح عیسى بن مریم… ایها الناس، من عرفنى فقد عرفنى و من لم یعرفنى فانا الحسن بن محمد. ثم تلى هذه الایه قول یوسف: و اتبعت مله آبائى ابراهیم و اسحاق و یعقوب. ثم اخذ فى کتاب الله، ثم قال انا ابن البشیر، وانا ابن النذیر، انا ابن النبى، انا ابن الداعى الى الله باذنه، و انا ابن السراح المنیر، و انا ابن الذى ارسل رحمه للعالمین و انا من اهل البیت الذین اذهب الله عنهم الرجس و طهرهم تطهیرا و انا من اهل البیت الذین افترض الله عزوجل مودتهم و ولایتهم، فقال فینا انزل على محمد: قل لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فى القربى))
((اى مردم امروز مردى را از دست داده اید که به تحقیق کسى از اولین و آخرین به (مرتبه) او نرسیده و از او پیشى نگرفته است، هم او بود که پیامبر اکرم (ص) پرچمش را بدست او مى داد، و در هنگام جنگ جبرئیل از طرف راست، و میکائیل از جانب چپ هم رزم و همیار او بودند، و هرگز از میدان نبردى مراجعت نمى کرد مگر اینکه خدا بدست او پیکار را پیروزمندانه پایان داده بود.
خدا او را در همان شبى که وصى مو
سى جان سپرد و عیسى بن مریم به آسمان عروج کرد قبض روح فرمود.
اى مردم، هر کس مرا مى شناسد که شناخته است، و اگر نمى شناسد اینکه بداند:…….. من، حسن، فرزند محمدم،……. منم فرزند پیامبرى که بشارت دهنده به رحمت، و ترسانده از عذاب الهى بود، و مردم را (به اذن خدا) بسوى خدا دعوت مى کرد، منم فرزند چراغ نور افشان، منم فرزند آنکسى که رحمت (خدا) در دو جهان است. منم از خاندانى که خدا پلیدها را از آنان دور گردانیده و منزه و پاکشان کرده است، منم از آن خانواده اى که خداى تبارک و تعالى مودت و ولایت آنان را بر همگان واجب فرموده است.
و درشان ما اهل بیت است که خدا بر پیامبرش این آیه را نازل فرموده است:
((قل لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فى القربى))
این روایت را ((حاکم زرندى)) نقل کرده است و چنین ادامه مى دهد که حضرت حسن سلام الله علیه فرمود:
((انا من اهل البیت الذین کان جبرئیل علیه السلام ینزل فینا و یصعد من عندنا و انا من اهل البیت الذین افترض الله تعالى على کل مسلم و انزل الله فیهم: قل لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فى القربى))
((من از خاندانى هستم که جبرئیل بر ما نازل مى شد و سپس از نزد ما بر آسمان صعود مى کرد، من از خانواده اى هستم که خداى تعالى مودت آنان را بر همه مسلمانان واجب کرده است (یعنى هر کس ادعاى مسلمانى کند، باید داراى مودت اهل بیت پیامبر باشد و فردى از افراد مسلمین در این مورد استثناء نشده است) و درشان آنهاست که خدا مى فرماید: بگو اى پیامبر، من براى انجام رسالتم مزدى از شما نمى خواهم، بجز مودت خویشان نزدیکم))
ما همان خاندانیم که آیه مذکور و آیه ((و من یفترف حسنه نزد له فیها حسنا)) درشان ما نازل شده است، و کسب حسنه عبارت است از بدست آوردن مودت ما اهل بیت
.
این روایت را ((حافظ بزاز)) – ((حافظ طبرانى)) در ((معجم)) – ((ابوالفرج)) در ((مقاتل الطالبین)) – ((ابن ابى الحدید)) در شرح ((نهج)) – ((هیثمى)) در ((مجمع)) – ((ابن الصباغ)) در ((فصول)) – ((حافظ گنجى)) در ((کفایه)) – ((حافظ نسائى)) از ((هبیره)) – ((ابن حجر)) در ((صواعق)) – ((صفورى)) در ((نزهت المجالس)) – و ((حضرمى)) در ((رشفته الهادى)) آنرا ذکر کرده اند. حضر على بن الحسین(ع) در سفرش به دمشق به آیه مودت استدلال کرد
و خطاب به یکى از روایان چنین فرمود:
اقرات القرآن ؟ فقال: نعم. قال: فقرات آل حم ؟ قال: قرات القرآن و لم اقرا آل حم. قال: ما قرات: قل لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فى القربى. قال: و انکم لانتم هم ؟! قال: نعم.
((آیا قرآن خوانده اى ؟ عرض کرد: بلى. حضرت فرمود: آل حم را خوانده اى ؟ عرض کرد: چگونه مى شود قرآن را قرائت کرده باشم و آل حم را نخوانده باشم. حضرت فرمود: آیا آیه ((بگو (اى پیامبر) من براى رسالتم پاداشى از شما نمى خواهم مگر مودت نسبت به خویشان نزدیکم)) را نخوانده اى ؟ عرض کرد راستى شما همان خانواده هستید؟ حضرت در جواب فرمود: بلى.
این روایت را ((ثعلبى)) در تفسیرش – ((ابوحیان)) در تفسیرش – ((سیوطى)) در ((درالمنثور)) – ((ابن حجر)) در ((صواعق)) – و ((رزقانى)) در ((شرح مواهب)) ذکر کرده اند.
((طبرى)) در تفسیرش مى نویسد ((سیعد بن جبیر))، و ((عمروبن شعیب))، در موضوع اینکه خویشان نزدیک پیامبر(ص) چه کسانى هستند، از ((زمخشرى)) چنین نقل مى کنند:
((آل محمد، هم الذین یعود امرههم الیه فکل من کان امرهم الیه اشد و اکمل کانوا هم الآل، ولا شک آن فاطمد و علیا والحسن والحسین، کان التعلق بهم و بین رسول الله اشد التعلقات و هذا کالمعلول بالنقل المتواتر وجب آن یکونوا هم الآل))
خلاصه کلام اینکه: مسلما على(ع)، فاطمه(ع) و حسنین(ع)، آل پیغمبرند و قطعا حب فاطمه(ع) ضمیمه اجر نبوت و نشان دهند ولایت اوست.

 

www.emamhossein.com

صفحه اصلی – موسسه قرآن و نهج البلاغه

کانال جامع دو نور در ایتا:
https://eitaa.com/twonoor
کانال جامع دو نور در تلگرام:
https://t.me/twonoor

 

حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت.    حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت.     حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت.      حضرت فاطمه س و آیه مودت.حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت. حضرت فاطمه س و آیه مودت.
به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید