ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

۴۰ حدیث درباره دروغ

حدیث (۱) پیامبر صلى الله علیه و آله :


إِنَّ رَجُلاً أَتى سَیِّدَنا رَسولَ اللّه صلى الله علیه و آله فَقالَ: یا رَسولَ اللّه عَلِّمنى خُلقا یَجمَعُ لى خَیرَ الدُّنیا وَالخِرَهِ فَقالَ صلى الله علیه و آله : لاتَکذِب؛<o:p& gt;


مردى به رسول خدا صلى الله علیه و آله عرض کرد: به من اخلاقى بیاموزید که خیر دنیا و آخرت در آن جمع باشد، حضرت فرمودند: دروغ نگو.


بحارالأنوار، ج۷۲، ص۲۶۲، ح۴۳


حدیث (۲) امام على علیه السلام :


لَیسَ الک
َذِبُ مِن خَلائِقِ الإِسلامِ؛


دروغگویى از اخلاق اسلام نیست.


غررالحکم، ج۵، ص۷۴، ص۷۴۶۰


حدیث (۳) امام على علیه السلام:


(علامه) اَلایمانُ أَن تُؤثِرَ الصِّدقَ حَیثُ یَضُرُّکَ عَلَى الکَذِبِ حَی
ثُ یَنفَعُکَ؛


(نشانه) ایمان، این است که راستگویى را هر چند به زیان تو باشد بر دروغگویى، گرچه به سود تو باشد، ترجیح دهى.


نهج البلاغه، حکمت ۴۵۸


حدیث (۴) پیامبر صلى الله علیه و آله :


أَنَا زَ
عیمٌ بِبَیتٍ فى رَبَضِ الجَنَّهِ ، وَبَیتٍ فى وَسَطِ الجَنَّهِ ، وَبَیتٍ فى أَعلَى الجَنَّهِ لِمَن تَرَکَ المِراءَ وَإن کانَ مُحِقّا ، وَلِمَن تَرَکَ الکَذِبَ وَإِن کانَ هازِلاً ، وَلِمَن حَسُنَ خُلقُهُ ؛


من بر کسى که مجادله را رها کند، هر چند حق با او باشد و کسى که دروغ نگوید، هر چند به شوخى باشد و کسى که اخلاقش را نیکو گرداند، خانه اى در حومه بهشت و خانه اى در مرکز بهشت و خانه اى در بالاى بهشت ضمانت مى کنم.


خصال، ص ۱۴۴


حدیث (۵) امام سجاد علیه السلام :


اِتَّقُوا الکَذِبَ الصَّغیرَ مِنهُ وَالکَبیرَ، فى کُلِّ جِدٍّ وَهَزلٍ فَإِنَّ الرَّجُلَ إِذا کَذِبَ فِى الصَّغیرِ اجتَرَأَ عَلَى الکَبیرِ؛


از دروغ کوچک و بزرگش، جدّى و شوخیش بپرهیزید، زیرا انسان هرگاه در چیز کوچک دروغ بگوید، به گفتن دروغ بزرگ نیز جرئت پیدا مى کند.


تحف العقول، ص ۲۷۸


حدیث (۶) پیامبر صلى الله علیه و آله :</o:p&g t;


اَلکَذِبُ یَنقُصُ الرِّزقَ؛


دروغ، روزى را کم مى کند.


الترغیب و الترهیب ۳/۵۹۶/۲۹


حدیث (۷) امام على علیه السلام :


یَکتَسِبُ الکاذِبُ بِکَذِبِهِ ثَلاثا: سَخَطُ اللّه عَلَیهِ وَاستِهانَهُ النّاسِ بِهِ وَمَقتُ المَلائِکَهِ لَهُ؛
دروغگو با دروغگویى خود سه چیز بدست مى آورد: خشم خدا را نسبت به خود، نگاه تحقیرآمیز مردم را نسبت به خود و دشمنى فرشتگان را نسبت به خود.


غررالحکم ۶/۴۸۰/۱۱۰۳۹


حدیث (۸) امام صادق علیه السلام :

إِنَّ مِمّا أَعانَ اللّه (بِهِ) عَلَى الکَذّابینَ النِّسیانَ؛


از جمله کمکهاى خداوند بر ضد دروغگویان فراموشى است.


کافى، ج۲، ص۳۴۱، ح۱۵


حدیث (۹) پیامبر صلى الله علیه و آله :


عَبدُ اللّه بنُ عامِرٍ : دَعَتنى أُمّى یَوما وَرَسولُ اللّه صلى الله علیه و آله قاعِدٌ فى بَیتِنا ، فَقالَت : ها تَعالَ اُعطِکَ ، فَقالَ لَها رَسولُ اللّه صلى الله علیه و آله ما أَرَدتِ أَن تُعطیهِ ؟ قالَت : أَرَدتُ أَن اُعطِیَهُ تَمرا ، فَقالَ لَها رَسولُ اللّه صلى الله علیه و آله أَما إِنَّکَ لَو لَم تُعطِهِ شَیئا کُتِبَت عَلَیکَ کِذبَهٌ؛


عبداللّه بن عامر: روزى رسول خدا صلى الله علیه و آله در خانه ما نشسته بودند. مادرم مرا صدا زد و گفت: بیا به تو (چیزى) بدهم. رسول خدا صلى الله علیه و آله به او فرمودند: مى خواهى چه به او بدهى؟ عرض کرد: مى خواهم خرمایى به او بدهم. رسول خدا صلى الله علیه و آله به مادرم فرمودند: بدان که اگر چیزى به او ندهى، دروغ برایت نوشته مى شود.


 الترغیب والترهیب، ج۳، ص۵۹۷، ح۳۲


حدیث (۱۰) پیامبر صلى الله علیه و آله :


إِنَّ اللّه عَزَّوَجَلَّ أَحَبَّ الکَذِبَ فِى الصَّلاحِ وَأبغَضَ الصِّدقَ فِى الفَسادِ؛


خداوند عزوجل، دروغى را که باعث صلح و آشتى شود دوست دارد و از راستى که باعث فتنه شود بیزار است.


من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص ۳۵۳، ح۵۷۶۲


حدیث (۱۱) پیامبر صلى الله علیه و آله :


اَلصِّدقُ طُمَنینَهٌ وَ الکَذِبُ ریبَهٌ ؛


راستگویى [مایه] آرامش و دروغگویى [مایه] تشویش است.


نهج الفصاحه، ح ۱۸۶۴


حدیث (۱۲) پیامبر صلى الله علیه و آله :


اِعلَم اَنَّ الصِّدقَ مُبارَکٌ وَ الکِذبَ مَشؤومٌ؛


 بدان که راستگویى، پر برکت است و دروغگویى، شوم.


تحف العقول، ص ۱۴


حدیث (۱۳) پیامبر صلى الله علیه و آله :


اَنا زَعیمٌ بِبَیتٍ فى رَبَضِ الجَنَّهِ وَ بَیتٍ فى وَسَطِ الجَنَّهِ وَ بَیتٍ فَى اَعلَى الجَنَّهِ، لِمَن تَرَکَ المِراءَ وَ اِن کانَ مُحِقّـا وَ لِمَن تَرَکَ الکِذبَ وَ اِن کانَ هازِلاً وَ لِمَن حَسَّنَ خُلقَهُ؛


من براى کسى که بگومگو را رها کند، هر چند حق با او باشد و براى کسى که دروغ گفتن را اگر چه به شوخى باشد، ترک گوید و براى کسى که اخلاقش را نیکو گرداند، خانه اى در حومه بهشت و خانه اى در مرکز بهشت و خانه اى در بالاى بهشت ضمانت مى کنم.


& lt;SPAN style=”LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: ‘Tahoma’,’sans-serif’; COLOR: #7030a0; FONT-SIZE: 9pt; mso-fareast-font-family: ‘Times New Roman'” lang=AR-SA>خصال، ص ۱۴۴، ح ۱۷۰


حدیث (۱۴) پیامبر صلى الله علیه و آله :


عَلَیکُم بِالصِّدقِ فَاِنَّهُ مَعَ البِرِّ وَ هُما فِى الجَنَّهِ وَ ایّاکُم وَ الکِذبِ فَاِنَّهُ مَعَ الفُجورِ وَ هُما فِىالنّارِ ؛


شما را سفارش مى کنم به راستگویى، که راستگویى با نیکوکارى همراه است و هر دو در بهشت اند و از دروغگویى بپرهیزید که دروغگویى همراه با بدکارى است و هر دو در جهنم اند.


نهج الفصاحه، ح ۱۹۷۶


حدیث (۱۵) امام صادق علیه السلام :


لا یَنبَغى لِلمَرءِ المُسلِمِ أَن یُواخىَ الفاجِرَ وَلاَ الحمَقَ وَلاَ الکَذَّابَ؛


سزاوار نیست که مسلمان با بدکار و احمق و دروغگو رفاقت کند.


کافى، ج۲، ص۶۴۰، ح۳


حدیث (۱۶) پیامبر صلى الله علیه و آله :


مَن عامَلَ النّاسَ فَلَم یَظلِمهُم وَحَدَّثَهُم فَلَم یَکذِبهُم وَ وَعَدَهُم فَلَم یَخلِفهُم فَهُوَ مِمَّن کَمُلَت مُرُوءتُهُ وَ ظَهَرَت عَدالَـتُهُ وَ وَجَبَت اُخُوَّتُهُ وَحَرُمَت غیبَتُهُ؛


هر کس در معاشرت با مردم به آنان ظلم نکند، دروغ نگوید و خلف وعده ننماید، جوانمردیش کامل، عدالتش آشکار، برادرى با او واجب و غیبتش حرام است.


خصال، ص ۲۰۸، ح ۲۸


حدیث (۱۷) امام صادق علیه السلام :


سِتَّهٌ لاتَکونُ فِى المُؤمِنِ: اَلعُسرُ وَالنَّکَهُ وَالحَسَدُ وَاللَّجاجَهُ وَالکَذِبُ وَالبَغىُ؛


شش (صفت) در مؤمن نیست: سخت گیرى، بى خیرى، حسادت، لجاجت، دروغگویى و تجاوز.


تحف العقول، ص۳۷۷


حدیث (۱۸) امام على علیه السلام :


لا تَستَشِرِ الکَذّابَ فَإِنَّهُ کَالسَّرابِ یُقَرِّبُ ع
َلَیکَ البَعیدَ وَیُبَعِّهُ عَلَیکَ القَریبَ؛
با دروغگو مشورت نکن، چون دروغگو، مانند سراب، دور را در نظرت نزدیک نشان مى دهد و نزدیک را دور.


غررالحکم، ج۶، ص۳۱۰، ح۱۰۳۵۱


حدیث (۱۹) امام على علیه السلام :


لَو تَمَیَّزَتِ الشیاءُلَکانَ الصِّدقُ مَعَ الشَّجاعَهِ وَکانَ الجُبنُ مَعَ الکَذِبِ؛


اگر خصلت ها از یکدیگر متمایز و جدا شوند، هر آینه راستى با شجاعت باشد و بزدلى با دروغ.


غررالحکم، ج۵، ص۱۱۸، ح۷۵۹۷


حدیث (۲۰) امام صادق علیه السلام :


تَرکُ الحُقوق
ِ مَذَلَّهٌ وَإِنَّ الرَّجُلَ یَحتاجُ إِلى أَن یَتَعَرَّضَ فیها لِلکَذِبِ؛


ندادن حقوق (دیگران) ذلّت مى آورد و انسان در این باره مجبور به دروغ گفتن مى شود.


تحف العقول ص ۳۶۰


حدیث (۲۱) امام حسن عسکری علیه السلام:


جُعِلتِ الخَبائِثُ فی بَیت وَ جُعِل مِفتاحُهُ الکَذِبَ؛


تمام پلیدیها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن دروغگویی است.


بحار الانوار، ج۷۸، ص۳۷۷


حدیث (۲۲) امام على علیه السلام :


اَدَّبْتُ نَفْسى فَما وَجَدْتُ لَها  بِغَیرِ تَقْوَى الاِْلهِ مِنْ اَدَبِ


فى کُلِّ حالاتِها وَ اِن قَصُرَتْ  اَفْضَلَ مِنْ صَمْتِها عَنِ الْکَذِبِ


وَ غیبَهِ النّاسِ اَن غیبَتَهُم  حَرَّمَها ذُوالْجَلالِ فِى الْکُتُبِ


اِن کا
نَ مِن فِضَّهٍ کَلامُکِ یا   نَفْسُ فَاِنَّ السُّکوتَ مِن ذَهَبِ؛


به ادب و تربیت نفس خود پرداختم و براى آن / ادبى بهتر از تقواى الهى در تمام حالاتش نیافتم


و اگر از پس این امر برنیامد / براى آن چیزى بهتر از دم فروبستن از دروغ نیافتم


و از غیبت مردمان، همانا غیبت آنان را / خداوند با عظمت در کتاب ها حرام کرده است&l t;/SPAN>


اى نفس، اگر سخن تو / نقره است، سکوت طلاست


اعلام الدین، ص ۲۷۳


حدیث (۲۳) امام صادق علیه السلام :


اَلْمُؤْمِنُ لایُخْلَقُ عَلَى الْکِذْبِ وَلا عَلَى الْخیانَهِ وَ خِصْلَتانِ لا یَجْتَمِعانِ فِى الْمُنافِقِ، سَمْتٌ حَ
سَنٌ وَ فِقْهٌ فِى السُّنَّهِ؛


مؤمن در سرشتش دروغ و خیانت نیست و دو صفت است که در منافق جمع نگردد: سیرت نیکو و دین شناسى.


تحف العقول، ص۳۶۷


حدیث (۲۴) رسول اکرم صلى الله علیه و آله :


یا عَلى
ُّ اصْدِقْ وَإِنْ ضَرَّکَ فِى الْعاجِلِ فَإِنَّهُ یَنْفَعُکَ فِى الآجِلِ وَلاتَکْذِبْ وَإِنْ یَنْفَعْکَ فِى الْعاجِلِ فَإِنَّهُ یَضُرُّکَ فِى الآجِلِ؛


اى على راست بگو اگر چه در حال حاضر به ضرر تو باشد ولى در آینده به نفع توست و دروغ نگو اگر چه در حال حاضر به نفع تو باشد ولى در آینده به ضرر توست.


میراث حدیث شیعه، ج ۲، ص ۲۷، ح ۶۵


حدیث (۲۵) امام على علیه السلام :


اَلصّادِقُ عَلى شَفا مَنْجاهٍ وَکَرامَهٍ وَالْکاذِبُ عَلى شُرُفِ مَهْواهٍ وَمَهانَهٍ؛


راستگو در آستانه نجات و بزرگوارى است و دروغگو در لبه پرتگاه و خوارى.


نهج البلاغه، خطبه ۸۶


حدیث (۲۶) امام على علیه السلام :

یَبْلُغُ الصّادِقَ بِصِدْقِهِ ما یَبْلُغُهُ الْکاذِبَ بِاحْتیالِهِ؛


راستگو، با راستگویى خود به همان مى رسد که دروغگو با حیله گرى خود.


غررالحکم، ج ۶، ص ۴۷۱، ح ۱۱۰۰۶


حدیث (۲۷) امام موسى کاظم علیه السلام :


اَداءُ الاَمانَهِ وَالصِّدْقُ یَجْلِبانِ الرِّزْقَ، وَالْخیانَهُ وَالْکَذِبُ یَجْلِبانِ الفَقْرَ وَ النِّفاقَ؛


اداى امانت و راستگویى روزى را زیاد مى کند و خیانت و دروغگویى باعث فقر و نفاق مى شود.


بحارالأنوار، ج ۷۸، ص ۳۲۷


حدیث (۲۸) رسول اکرم صلى الله علیه و آله :


عَلَیْکُمْ بِالصِّدْقِ فَاِنَّهُ مَعَ البِرِّ وَ هُما فِى الْجَنَّهِ وَ اِیّاکُمْ وَالْکِذْبَ فَاِنَّهُ مَعَ الْفُجورِ وَ هُما فِى النّارِ؛


شما را سفارش مى کنم به راستگویى، که راستگویى با نیکى همراه است و هر دو در بهشت اند و از دروغگویى بپرهیزید که دروغگویى همراه با بدکارى است و هر دو در جهنم اند.


نهج الفصاحه، ح ۱۹۷۶


حدیث (۲۹) رسول اکرم صلى الله علیه و آله :


إِنَّ رَجُلاً أَتى سَیِّدَنا رَسولَ اللّه صلى الله علیه و آله فَقالَ: یا رَسولَ اللّه عَلِّمْنى خُلْقا یَجْمَعُ لى خَیْرَ الدُّنْیا وَالآْخِرَهِ فَقالَ صلى الله علیه و آله : لاتَکْذِبْ؛


مردى به رسول خدا صلى الله علیه و آله عرض کرد: به من اخلاقى بیاموزید که خیر دنیا و آخرت در آن جمع باشد، حضرت فرمودند: دروغ نگو.


بحارالأنوار، ج ۷۲، ص ۲۶۲، ح ۴۳


حدیث (۳۰) امام على علیه السلام :


تَحَرِّى الصِّدْقِ وَ تَجَنُّبُ الْکَذِبِ اَجْمَلُ شیمَهٍ وَ اَفْضَلُ اَدَبٍ؛


راستگو بودن و پرهیز نمودن از دروغ، زیباترین اخلاق و بهترین ادب است.


کافى، ج ۸ ، ص ۱۵۰، ح ۱۳۲


حدیث (۳۱) امام باقر علیه السلام :


اِنَّ اللّه عَزَّوَجَلَّ لِلشَّرِّ اَقْفالاً وَ جَعَلَ مَفاتیحَ تِلکَ الاَقْفالِ الشَّرابَ وَالکَذِبُ شَرٌّ مِنَ الشَّرابِ؛


به راستى که خداوند عزوجل براى شر قفل هایى گذارد و کلید آن قفل ها را شراب قرار داد و دروغ از شراب بدتر است.


کافى، ج ۲، ص ۳۳۸، ح ۳


حدیث (۳۲) امام صادق علیه السلام :


اَلْکَلامُ ثَلاثَهٌ: صِدْقٌ وَکِذْبٌ وَ إِصْلاحٌ بَیْنَ النّاسِ قالَ: قیلَ لَهُ: جُعِلْتُ فِداکَ مَا الاِْصْلاحُ بَیْنَ النّاسِ؟ قالَ: تَسْمَعُ مِنَ الرَّجُلِ کَلاما یَبْلُغُهُ فَتَخْبُثُ نَفْسُهُ، فَتَلْقاهُ فَتَقولُ: سَمِعْتُ مِنْ فُلانٍ قالَ فیکَ مِنَ الْخَیْرِ کَذا وَ کَذا، خِلافَ ما سَمِعْتَ مِنْهُ؛


سخن سه گونه است: راست و دروغ و اصلاح میان مردم به آن حضرت عرض شد: قربانت اصلاح میان مردم چیست؟ فرمودند: از کسى سخنى درباره دیگرى مى شنوى که اگر سخن به گوش او برسد، ناراحت مى شود. پس تو آن دیگرى را مى بینى و بر خلاف آنچه شنیده اى، به او مى گویى: از فلانى شنیدم که در خوبى تو چنین و چنان مى گفت.


کافى، ج۲، ص ۳۴۱، ح ۱۶


حدیث (۳۳) امام على علیه السلام :


لا تُحَدِّثِ النّاسَ بِکُلِّ ما سَمِعْتَ بِهِ، فَکَفى بِذلِکَ کَذِبا؛


هر چه را شنیدى براى مردم بازگو مکن، که همین براى دروغگویى (تو) کافى است. &lt ;/P>

نهج البلاغه، از نامه ۶۹


حدیث (۳۴) امام على علیه السلام :


اَمرانِ لا یَنْفَکّانِ مِنَ الْکَذِبِ: کَثْرَهُ المَواعیدِ، وَ شِدَّهُ الاِْعتِذارِ؛


دو چیز از دروغ جدا نمى شود: بسیار وعده دادن و به شدت عذرخواهى نمودن.


نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج ۲۰، ص ۲۸۷، ح ۲۸۲


حدیث (۳۵) امام على علیه السلام :


اَلکَذِبُ فِى العاجِلَهِ عارٌ وَ فِى الآجِلَهِ عَذابُ النّارِ؛


دروغ در دنیا ننگ و عار است و در آخرت عذا
ب جهنم.


غررالحکم، ج ۲، ص ۳۱، ح ۱۷۰۸


حدیث (۳۶) امام على علیه السلام :


لَیْسَ لِکَذوبٍ اَمانَهٌ، وَ لا لِفُجورٍ صیانَهٌ؛


دروغگو امانتدار نیست و بدکار، نگهدارنده اسرار. & lt;/o:p>


غررالحکم، ج ۵، ص ۸۵ ، ح ۷۵۰۶


حدیث (۳۷) رسول اکرم صلى الله علیه و آله :


اَلصِّدْقُ طُمَأْنینَهٌ وَ الْکَذِبُ ریبَهٌ؛


راستگویى مایه آرامش و دروغگویى مایه تشویش است.


نهج الفصاحه، ح ۱۸۶۴


حدیث (۳۸) رسول اکرم صلى الله علیه و آله :


اِنَّ اَشَدَّ النّاسِ تَصْدیقا لِلنّاسِ اَصْدَقُهُمْ حَدیثا وَ اِنَّ اَشَدَّ النّاسِ تَکْذیبا اَکْذَبُهُمْ حَدیثا؛


هر کس راستگوتر است سخن مردم
را بیشتر باور مى کند و هر کس دروغگوتر است مردم را بیشتر دروغگو مى داند.


نهج الفصاحه، ح ۵۹۱


حدیث (۳۹) رسول اکرم صلى الله علیه و آله :


ثَلاثٌ مَنْ کُنَّ فیهِ فَهُوَ مُنافِقٌ وَ اِنْ صامَ وَ صَلّى وَحَجَّ وَاعْتَمَرَ وَقالَ «اِنّى مُسْلِمٌ» مَنْ اِذا حَدَّثَ کَذِبَ وَ اِذا وَعَدَ اَخْلَفَ وَ اِذَا ائْتُمِنَ خانَ؛


سه چیز است که در هر کس باشد منافق است اگر چه روزه دارد و نماز بخواند و حج و عمره کند و بگوید من مسلمانم، کسى که هنگام سخن گفتن دروغ بگوید و وقتى که وعده دهد تخلف نماید و چون امانت بگیرد، خیانت نماید.


نهج الفصاحه، ح ۱۲۸۰


حدیث (۴۰) عایشه :


ما کانَ خُلْقٌ اَبْغَضَ اِلى رَسولِ اللّه صلى الله علیه و آله مِنَ الْکَذِبِ وَ مَا اطَّـلَعَ مِنْهُ عَلى شَىْ ءٍ عِنْدَ اَحَدٍ مِنْ اَصْحابِهِ فَیَبْخَلُ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ حَتّى یَعْلَمَ اَنْ اَحْدَثَ تَوْبَهً؛<o:p&g t;


هیچ صفتى نزد رسول خدا صلى الله علیه و آله منفورتر از دروغ نبود و هر گاه مطلع مى شدند یکى از اصحابشان دروغى گفته است، به او بى اعتنایى مى کردند تا آن که مى فهمیدند توبه کرده است.


الطبقات الکبرى، ج ۱، ص ۳۷۸


http://samereh-ghorbani.blogfa.com

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید