ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

امام حسین علیه السلام و آیات قرآن

امام حسین ع

        امام حسین علیه السلام در آیه تطهیر:

 

(انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهر کم تطهیرا) (۵۸)

 

خدا چنین مى خواهد که هر رجس و آلایش را از شما خانواده نبوت ببرد، و شما از هر عیب پاک و منزه گرداند.
آیه شری
فه از نظر سنى
(۵۹) و شیعه (۶۰) در فضیلت پیغمبر صلى الله علیه و آله و على و فاطمه و حسنین علیهم السلام نازل شده است.

 

عده اى نیز گفته اند که درباره زنان پیغمبر صلى الله علیه و آله نازل شده است (۶۱) اگر آیه درباره زنان پیغمبر صلى الله علیه و آله بود، باید ضمیر مونث ذکر مى شد تا به سیاق صدر آیه دلالت داشته باشد.

 

ام سمله مى گوید: آیه تطهیر نیز در منزل من در خصوص هفت نفر نازل شده است: جبرئیل و میکائیل و رسول الله صلى الله علیه و آله و على و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام.
سپس مى گوید: من در منزل بودم، عرض کردم، یا رسول الله آیا من از اهل بیت توام؟ فرمود: خیر تو از زنان پیامبرى؟
(۶۲)
جامع ترمذى به اسنادش از انس بن مالک روایت مى کند که از رسول خدا صلى الله علیه و آله پرسیدم: کدام یک اهل بیت بیشتر مورد توجه شماست؟
فرمود: حسن و حسین(ع).

 

مالکى در فصول المهمه صفحه ۹ از جامع ترمذى نقل مى کند: از وقتى که آیه تطهیر نازل شد قریب شش ماه هر روز رسول الل
ه صلى الله علیه و آله در هنگام نماز به در خانه فاطمه علیهاالسلام مى آمد و آیه تطهیر را مى خواند.
حضرت در وقت نزول آیه فرمود:
اللهم اهل بیتى و خاصیتى فاذهب عنهم الرجس و طهرهم تطیرا
(۶۳)

 

در صحیح مسلم و جامع الاصول روایت شده است: حصین بن سمره از زیدن بن ارقم پرسید: آیا زنان رسول خدا صلى الله علیه و آله از اهل بیتند؟ زید گفت: نه به خدا قسم، زیرا که زن مدتى با شوهر خود است، چون طلاقش داد به خانه پدرش مى رود و به قوم خود ملحق مى شود و از شوهر به کلى جدا مى شود بلکه اهل بیت او خویشان او هستند که صدقه برایشان حرام است و هر خانه و به هر کجا بروند از اهل او جدا نیستند. (۶۴)
آیه تطهیر در حق پنج بزرگوار محمد صلى الله علیه و آله، على، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام نازل شده است.
& lt;A href=”http://ketab.monajat.org/emam_hossin/Pa.php#link65″>(65)

 

عایشه روایت مى کند:

 

حدیث ۲۲ از کتاب غایه المرام چنین است:
از متفق علیه بخارى و مسلم از مسند عایشه از مصعب بن شیعه از صفیه دختر شبیه از عایشه دختر ابى بکر روایت کرده که گفت:
روزى رسول خدا صلى الله علیه و آله بیرون آمد و عباى سیاه پوشیده بود که حسن بن على علیه السلام داخل شد، رسول خدا صلى الله علیه و آله او را در زیر عبا داخل کرد، بعد از آن امام حسین علیه السلام آمد او را هم داخل عبا کرد بعد از آن فاطمه علیهاالسلام آمد او را نیز داخل کرد، بعد از آن هم على علیه السلام آمد او را نیز داخل کرد، سپس آیه تطهیر را تلاوت کرد.
(۶۶)
ابوسعید خدرى و انس بن مالک و واثله بن واسقع و عایشه و ام سلمه مى گویند: آیه تطهیر به رسول خدا صلى الله علیه و آله و على و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام اختصاص دارد.
(۶۷)
رسول اکرم صلى الله علیه و آله فرموده است:
النجوم امان لا هل السماء و اهل بیتى امان لامتى
(۶۸)
ستارگان امانند بر اهل آسمان، و اهل بیت من امانند براى امت من.

 

امام شافعى و مدح اهل بیت :

 

او که از امامان چهار گانه است اهل سنت است در اشعار معروف خود درباره اهل بیت چنین عرض اخلاص کرده است:

 

یا آل بیت رسول الله حبکم                 فرض من الله فى القران انزله

 

یکفیکم من عظیم الفخر انکم              من لم یصل علیکم لا صلاه له (۶۹)

 

– اى اهل بیت رسول، دوستى شما فریضه اى است از جانب خداوند که در قرآن آن را فرود آورده است.
– از فخر بزرگ شما را این که بس که درود بر شما جزء نماز است و هر کس ‍ بر شما درود نفرستد نمازش باطل است.

 

و لما رایت الناس قد ذهب بهم                       مذاهبهم فى ابحر الغى و الجهل

 

رکبت على اسم الله فى سفن النجا                و هم اهل بیت المطفى خاتم الرسول

 

و امسکت حبل الله و هو ولاوهم                     کما قد امرنا بالتمسک بالحبل (۷۰)

 

– چون مردم را دیدم که راههاشان آنها را در دریاهاى گمراهى و جهالت انداخته است، به نام خدا سوار کشتى نجات شدم همانا اهل بیت مصطفى خاتم رسولان.
– آنها کشتى نجاتند، و به ریسمان خدا که ولاى آنهاست چنگ زدم همچنان که به ما دستور داده شده که به این ریسمان چنگ بزنیم.

 

ذکر اهل بیت علیهم السلام شفاست:

 

ذکر اهل بیت انسان را وسوسه و از هر شک و ریبى حفظ مى کند.

 

در صواعق الحمرمه از شعبى روایت شده است که روزى ابوبکر در زمان خلافت خود با جمعى نشسته بود که على علیه السلام آمد ابوبکر از على علیه السلام استقبال کرد و گفت: هر کس بخواهد نظر کند به سوى بزرگ ترین مردمان از جهت مرتبه ونزدیک ترین ایشان از جهت نسبت و فاضل ترین از جهت حالت از ما به رسول الله صلى الله علی
ه و آله پس نظر کند به سوى آن که طالع شد، یعنى على مرتضى علیه السلام.
(۷۱)

 

امام جعفر صادق علیه السلام از پدرش روایت کرده که فرمود:
ماییم اهل بیت و شجره نبوت و آورنده کتاب آسمانى، فرشتگان در منزل ما رفت و آمد مى کنند و ماییم خانه رحمت و معدن علم وکمال.
(۷۲)

 

وقتى آیه تطهیر نازل شده، حضرت عبایى روى على و فا
طمه و حسن و حسین علیهم السلام کشید و دست به سوى آسمان بلند کرد و فرمود: پروردگارا، اینها اهل بیت منند، از آنها دورگردان هر پلیدى و شک را.

 

دوستى اهل بیت علیهم السلام واجب است:

 

زمخشرى و فخر رازى که در بحث خلافت به جنگ شیعه مى آیند خود راوى روایتى در موضوع ولاى محبت هستند، فخر رازى از زمخشرى نقل مى کند که رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمود:
من مات على حب آل محمد مات شهیدا الا و من مات على حب ال محمد مات مغفورا له، الا و من مات على آل محمد مات تابتا، الا و من مات على حب آل محمد مات مومنا مستکمل الایمان.
هر کس بر دوستى آل محمد مرد شهید مرده است، هر کس بر دوستى آل محمد مرد آمرزیده است هر کس بر دوستى آل محمد مرد توبه کار مرده است هر کس بر دوستى آل محمد مرد مومن و کامل ایمان مرده است.

 

زمخشرى و فخر رازى در ذیل روایت گذشته، از
پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله نقل مى کند که فرمود:
(۷۳)
الا و من مات على بغض آل محمد مات کافرا، الا و من مات على بغعض آل محمد لم یشم رائحه الجنه
(۷۴)
هر کسى بر دشمنى آل محمد بمیرد کافر مرده است، هر کس با دشمنى آل محمد بمیرد بوى بهشت را استشمام نخواهد کرد.

 

هر کس به محبت اهل بیت رسول خدا صلى الله علیه و آله بمیرد شهید مرده است: (۷۵)

 

على علیه السلام فرمود: فانه من مات منکم على فراشه و هو على معرفه حق ربه و حق رسوله وو اهل بیته مات شهیدا و وقع اجره على الله و استوجب ثواب ما نوى من صالح عمله و قامت النیه مقام اصلاته لسیفه (۷۶)
هر کس از شما در خوابگاهش بمیرد در حالى که به حق خداى خود و رسولش و اهل بیت او شناسا باشد شهید مرده است، و پاداشش با خداست و سزاوار پاداش اعمال شایسته اى است که در اندیشه داشته وو یان اندیشه همچون شمشیر کشیدن است.

 

حضرت على علیه السلام مى فرماید من در خانه ام سلمه در خدمت رسول خدا صلى الله علیه و آله بودم که آیه انما یرید الله لیذ
هب عنکم الرجس اهل البیت و یطهر کم تطهیرا نازل شد، رسول هدا صلى الله علیه و آله به من فرمود: این آیه درباره تو و فرزاندانت حسن و حسین و امامانى که از نسل تو به وجود مى ایند نازل شده است.
گفتم: یا رسول الله ! بعد از تو چند نفر به امامت مى رسند؟
فرمود: پس از من تو امام مى شوى، بعد تو حسن، بعد از حسن حسین، بعد از حسین، فرزندش على، بعد از او فرزندش محمد، بعد از محمد فرزندش ‍ جعفر، بعد از جعفر موسى، بعد از موسى فرزندش على، بعد از على فرزندش محمد، بعد از محمد فرزندش حسن، بعد از حسن فرزندش
حجت علیه السلام به امامت خواهند رسید.
نام هاى ایشان به همین ترتیب بر ساق عرش نوشته بود. از خدا پرسیدم: اینها کیستند؟ فرمود: امامان پس از تو هستند، پاک و معصومند و دشمنانشان ملعون هستند.
(۷۷)

 

زنان رسول خدا صلى الله علیه و آله از اهل بیت نیستند:

 

آیه تطهیر از نظر سنى و شیعه بر پنج تن آل عبادت دارد کسانى که گفته اند این آیه درباره زنان رسول اکرم صلى الله علیه و آله نازل شده در اشتباهند.
این چند نفر که گفته اند گفته هایشان بى جاست و ذیلا بیان مى کنیم که این افراد و گفته هاى آنان هیچ گونه ارزش و اعتبارى ندارد.

 

عکرمه مى گوید: تنها زنان رسول اکرم صلى الله علیه و آله مشمول آیه تطهیرند و آن قدر پافشارى در این ادعا دارد که اظهار آمادگى مباهله با منکران مى کند. این مرد متعصب در بازارها با صداى بلند فریاد مى کرد که آیه تطهیر تنها درباره زنان پیغمبر صلى الله علیه و آله نازل شده است در پاسخ باید گفت: نظریه عکرمه چه امتیازى بز نظریه دیگران دارد؟او کسى نیست که بتوان بر گفتارش تکیه کرد چون او از دشمنان على علیه السلام است.
عکرمه از دشمنان سر سخت امیرالمومنین على علیه السلام است و مى توان حدس زد که نظریه او ناشى از عدوات شخصى با امام علیه السلام است.
سید بزرگوار معاصر علامه شرف الدین، در کتاب الکلمه الغراء بى تفضیل الزهراء علیهاالسلام مى گوید:
عکرمه کوشش مى کرد مردم را در صف دشمنان على علیه السلام کشاند، و در راه انصراف مردم از آن حضرت و دور کردن از مقام ولایت، سعى و تلاش پیگیرى داشت او سردسته طایفه مهمى از خوارج است و معتقد بود که همه مسلمین کافرند و مسلمان واقعى که از اسلام حقیقى برخوردار است تنها خوارجند.

 

خالد بن عمران مى گوید: در موسم حج از عکرمه شنیدم که مى گفت: اگر کلیه حاجیان را که در مناسک حج حضور دارند از دم شمشیر بگذرانم به منتهاى آروزى خود رسیده ام.

 

دومین کسى که آیه تطهیر را درباره زنان پیغمبر صلى الله علیه و آله تاویل نموده، مقاتل بن سلیمان است.
علامه شرف الدین مى گوید: او
از دشمنان سرسخت امیرالمومنین است.
او هم کوشش فراوان داشت حتى المقدور فضایل مسلم على علیه السلام را از اذهان بزادید، مقاتل از مشبهه است و خدا را به صورت مردم تشبیه مى کرده.

 

ابوحنیفه درباره وى گفته است: مقاتل در اثبات تشبیه راه افراط پیش گرفته و پروردگار را هم چون خلق مى پندارد.

 

سومین کسى است که آیه تطهیر را تاویل به بانوان رسول خدا صلى الله علیه و آله مى کند عروه بن زبیر است.
در قاموس الرجال در شرح حال عروه مى نویسد: عروه رسما على علیه السلام را دشمنام مى داد و در جنگ هاى که على علیه السلام بالاجبار به صحنه کارزار کشیده مى شد مقصر اصلى را امام متقین مى دانست و آن قدر در افترا به امام على علیه السلام گستاخ بود که مى گوید: ابن ابى الحدید از اسکافى روایت کرده و از زهرى و وى از عروه که عایشه به او گفت: من نزد رسول خدا صلى الله علیه و آله بودم عباس و على شرفیاب شدند نبى اکرم صلى الله علیه و آله با مشاهده آن دو بزرگوار آهسته به من گفت: این دو نفر در هنگام مرگ خارج از روش اسلامند.
(۷۸)

 

*        امام حسین علیه السلام و آیه مباهله:

 

«فمن حاجک فیه من بعد ما جائک من العلم فقل تعالوا ندع ابناءنا و ابناءنا کم و نساءنا و نساءکم و انفسنا و انفسکم ثم نبتهل فنجعل لعنه الله على الکاذبین» (۷۹)
به کسانى که درباره حضرت عیسى علیه السلام بعد از آمدن دلیل قطعى با تو در مقام محابه و مجادله برآیند بگو: بیاید ما و شما با فرزندان زنان خود باهم به مباهله برخیزیم(یعنى در حق یگدیگر نفرین کرده و در دعا و التجا به درگاه خدا مى کنیم) تا دروغ گو و کافران را به لعن و عذاب خدا گرفتار سازیم.

 

داستان مباهله و نفرین پیغمبر صلى الله علیه و آله با نصارى انجران معروف است (۸۰) نجران در کشور یمن و آن موقع مرکز نصارا بود، جمعى از روحانیون آن جا به مدینه آمدند تا درباره حقانیت اسلام و مسیحیت با پیغنمبر صلى الله علیه و آله گفت و گو کنند. وقتى در برابر منطق پیغمبر صلى الله علیه و آله عاجز ماندند پیغمبر فرمود: اگر باز هم خود را بر حق مى دانید حاضرم با بهترین و نزدیک ترین کسانم با شما مباهله کنم و شما هم بهترین و نزدیک ترین کسان خود را بیاوریبد تا نفرین هر دسته را که باطل بود نابود کند چون پیغمبر صلى الله علیه و آله، على و فاطمه و حسن و حسین، علیهم السلام را آورد، نصارا ترسیدند که با نفرین اینان عذاب نازل شود و حاضر به مباهله نشدند و
جزیه را بر عهده گرفتند و رفتند.
جریان مباهله رسول خدا صلى الله علیه و آله با نصارى نجران یکى از ادله قطعى بر حقانیت آن حضرت است، زیرا اگر رسول گرامى صلى الله علیه و آله یقین به رسالت خود از جانب پروردگار نداشت، مباهله صد در صد به زیان خودش تمام مى شد و به دست خود خط بطلان بر مدعاى خویش ‍ کشیده بود اما رسول گرامى از جانب پروردگار مامور شد تا با شرکت حضرت على و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام این کار را انجام دهد.
رسول اکرم صلى الله علیه و آله به نصاراى نجران فرمود: با من مباهله کنید اگر من راست مى گویم خداى بزرگ و لعنت و دورى از رحمت خود را به شما فرو فرستد و اگر من دروغ گو باشم بر من، گفتند: اکنون انصاف دادى، سپس قرار به مباهله گذاشتند و تعیین وقت نمودند، چون به منازل خود مراجعت نمودند، سید و عاقب که دو تن از روساى ایشان بودند گفتند: اگر محمد صلى الله علیه و آله با قوم خود مباهله آید ما با او مباهله کنیم که پیغمبر نیست و اگر با اهل بیت خاص خود آید، با او مباهله کنیم، که پیغمبر نیست و اگر با اهل بیت خاص خود آید، با او مباهله نکنیم، با اهل خود نمى آید مگر آن که راست گو باشد چون صبح شد به محضر رسول خدا صلى الله علیه و آله آمدند.
حضرت به اتفاق على و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام براى مباهله بیرون آمد نصارا پرسید: اینان کیانند؟در جواب شنیدند: آن مرد پسر عمو و وصى و داماد او على بن ابى طالب(ع) است و این دخترش ‍ فاطمه زهرا علیهاالسلام است و اینان دو فرزندش حسن و حسین علیهم السلام هستند.
نصارا چون چنین دیدند متفرق شدند و به رسول خدا صلى الله علیه و آله عرض کردند: ما از مباهله با شما استعفا دادیم و آنچه راضى شوى به تو مى دهیم.
رسول گرامى صلى الله علیه و آله با ایشان به جزیه صلح فرمود.
(۸۱)
و آنها مراجعت
نمودند.
دانسته شد که آیه مباهله براى فضیلت خاندان رسالت است و آیه آشکارا مى رساند و معرفى مى کند که پیامبر صلى الله علیه و آله حسن و حسین(ع) پسران خود و على علیه السلام را تصدیق و گواهى کرده است.
آیه مباهله مختص به پنج نور پاک الهى است: محمد صلى الله علیه و آله ت على ولى الله، فاطمه زهرا، حسن و حسین علیهم السلام.
(۸۲)

 

معاویه روایت مى کند:

 

اهل سنت به اسناد صحیح از معاویه بن ابى سفیان روایت کرده اند که روزى به سعد و قاص گفت: چه چیز تو را مانع مى شود که ابوتراب (۸۳) را سب کنى؟ سعد گفت: به خاطر سه چیز را من داشتم براى من از هر نعمتى بهتر بود به یاد دارم که وقتى پیغمبر به یکى از جنگ ها (۸۴) مى رفت او را به جاى خود در مدینه گذارد على گفت: یا رسول الله ! شما مرا با زنان و بچه ها به جا مى گذارید؟
پیغمبر صلى الله علیه و آله فرمود: نمى خواهى نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسى باشى جز این که بعد از من پیغمبرى نیست؟
و شنیدم که در روز جنگ خیبر فرمود: فردا پرچم اسلام را به دست کسى مى دهم که خدا و پیغمبر هم او را دوست بدارد ما گردن کشیدیم که ببینیم او کیست ناگاه فرمود: بگویید على بیاید وقتى حضرت على علیه السلام را آوردند چشمش درد مى کرد پیغمبر کمى آب دهان به چشم او مالید و پرچم به دستش داد و خداوند جنگ خیبر را به دست او فتح کرد.
(۸۵)
و چون آیه(قل تعالوا ندع ابناءنا… ) نازل شد پیغمبر صلى الله علیه و آله علیه و آله على و فاطمه و حسن و حسین را خواند و فرمود: پروردگار اینان
اهل بیت من هستند.

 

سخن دو نفر از بزرگان عامه :

 

زمخشرى در تفسیر کشاف و طنطارى در تفسیر الجواهر چنین گفته اند:
دسته اى از علما و بزرگان نصاراى نجران به مدینه آمدند و با رسول اکرم صلى الله علیه و آله علیه درباره حضرت عیسى علیه السلام احتجاج کردند و این آیه از سوى پروردگار نازل شد.
این دو کلمه(ندع) را چنین معنا کرده اند:
بیایید(یعنى من و شما) پسران و زنان خود را دعوت نماییم و سپس مباهله کنیم سپس هر دو مى نویسند: فردا که نصاراى نجران آن جا به وعدگاه حاضر شدند، رسول خدا صلى الله علیه و آله حسین را بغل کرد و دست حسن را گرفت و فاطمه علیهاالسلام پشت سر رسول اکرم صلى الله علیه و آله پشت سر فاطمه علیهاالسلام مى آمدند نصاراى نجران چون چشمشان به این منظره افتاد راضى به پرداخت جزیه مى شدند، زمخشرى بعد از این جریان مى نویسد: آیه تطهیر درباره محمد صلى الله علیه و آله على و فاطمه و حسن و حسین علیهم السلام نازل شده است.
(۸۶)

 

على علیه السلام جان رسول الله صلى الله علیه و آله:

 

در غایه المرام از شیخ مفید در اختصاص به سند خود از حضرت موسى بن جعفر علیه السلام روایت مى کند:
امت اسلام اعم از نیک و بد اتفاق دارند وقتى پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله با نصاراى نجران مباهله کرد، جز خود پیغمبر على و فاطمه، و حسن و حسین علیهم السلام کسى در کسا نبود، تاویل پسران خود را حسن و حسین زنان خودمان را حضرت فاطمه زهرا و کسى که هم چون جان ماست على بن ابى طالب علیه السلام است.
(۸۷)
مفسران و اهل حدیث اتفاق کرده اند و تاریخ هم آن را تایید نموده که نبى اکرم صلى الله علیه و آله براى مباهله با نصاراى نجران جز على علیه ال
سلام و فاطمه و حسنین علیهما السلام کس دیگرى نبود.
به على علیه السلام که مصداق انفسا بود و حسنین(ع) که مصداق ابنانا و به فاطمه که مصداق نسانا بود اکتفا کرد و دستور الهى را اجرا نمود.
(۸۸)

 

*        امام حسین علیه السلام و سوره اهل اتى :

 

>(هل اتى على الانسان حین من الدهر)
سوره هل اتى در شان اهل بیت عصمت علیهم السلام نازل شده است عمده مدارک راجع به امام حسین علیه السلام و هل اتى را ذیلا بیان مى کنیم:
مجتمع البیان(ج ۵، ص ۴۰۶)، نورالثقلین(ج ۵، ص ۴۷۰)، منهج الصاقین(ج ۱۰، ص ۹۱)، تفسیر ابوالفتوح( ج ۱۰، ص ۱۸۳)، تفسیر گارز(ج ۱۰، ص ۲۴۶)، مناقب ابن شهر آشوب(ج ۳، ص ۳۷۳)، احقاق الحق(ج ۹، ص ۱۱۰ – ۱۲۳)، بحار(ج ۹، ص ۳۹) کفایه الخصام(ص ۴۴۹)، تذکره سبز ابن جوزى(ص ۳۲۳)، شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید(ج ۳، ص ‍ ۲۷۵ )، علامه امینى در الغدیر اتى درباره خاندان پیغمبر صلى الله علیه و آله نازل شده است.
یکى از اهل بیت پیامبر امام حسین علیه السلام است شاعر گفته است:

 

خوشتر آن باشد که وصف دلبران                     گفته آید در حدیث دیگران

 

در روایت آمده است: مجاهد و ابن عباس و غیر ایشان گفته اند: حسن و حسین(ع) بیمار شدند جدشان رسول خدا صلى الله علیه و آله به اتفاق صحابه و معروفان به عیادت آن دو رفتند رسول خدا صلى الله علیه و آله به على علیه السلام فرمود: خوب است در حق این دو فرزندت نذر کنى (۸۹)
و على علیه السلام هم نذر کرد و عمل به نذر نمود تا آیه(یوفون بالنذر) نازل شد.
(۹۰)
على علیه السلام عرض کرد: یا رسول الله از خدا خواستم اگر فرزندان مرا شفا دهد سه روز روزه بدارم فاطمه علیهاالسلام گفت: من نیز همین نذر را کردم حسن و حسین(ع) گفتند: ما هم همین نذر را کردیم فضه که کنیز حضرت فاطمه علیهاالسلام بود هم گفتن من هم نذر کردم که سه روز روزه بدارم.
پس از آن که این دو نو گل رسول خدا صلى الله علیه و آله شفا یافتند على علیه السلام فرمود: فاطمه حالا وقت آن رسیده است که به نذر خود وفا کنیم.
(۹۱)
در منزل على علیه السلام غذایى نبود حضرت همسایه اى یهودى به نام شمعون ابن جابا داشت.
(۹۲) على علیه السلام به نزد وى رفت و از او قرض خواست او مقدارى پشم و سه صاع جو آورد و عرض کرد: این پشم به زنان ده تا بریسند و این جو هم مزد این پشم است على علیه السلام به خانه بازگشت.
فاطمه علیهاالسلام یک صاع از جو را آرد کرد و پنج قرص نان تهیه نمود.
وقت غذا شد سفر گستردند که غذا میل فرمایند، هنوز دست به غذا نبرده بودند که سائلى در را کوبید، و گفت: مسکینى از مسکینانم
(۹۳) السلام علیکم یا اهل بیت محمد مسکینى هست از مسکینان مسلمان (۹۴) مرا طعامى دهید که خدا توانا از غذاهاى بهشت به شما عطا فرماید على علیه السلام چون صداى آن مسکین را شیند رو به فاطمه علیهاالسلام نمود سپس على علیه السلام قرص نان خویش را به مسکین داد فاطمه علیهاالسلام نیز موافقت کرد حسن و حسین(ع) هم به تبعیت نان خود را به مسکین دادند فضه کنیز حضرت هم از مولاى خود پیروى نمود و همگى روزه را با آب افطار کردند.
روز دیگر صاعى را دسداس نمودند باز پنج قرص بپختند و وقت افطار شد غذا حاضر گردید، باز هنوز شروع به غذا نکرده بودند یتیمى دق الباب کرد و عرض کرد: السلام علیکم یا اهل بیت النبوه و معدن الرساله، من یتیمى هستم از اولاد مهاجران، پدرم را روز عقبه شهیده کرده اند، طعمامى به من دهید تا خداى عزو جل به شما از مائده بهشت طعام دهد امیرالمومینن علیه السلام چون از یتیم پدر مرده این سخن را شنید این ابیات را انشا کرد:

 

فاطمه بنت السید الکریم                  بنت النبى لیس بالزنیم

 

قد جاءنا الله بذا الیم                                    من یرحم الیوم فهو رحیم

 

و للبخیل موقف رحیم                       قد حرم الخلد على الئیم

 

ینزل فى النار الى الحجیم                 شرابه الصدید و الحمیم

 

آن شب نیز تمام غذا را دادند و روزى را با آب افطار کردند بچه هاى على علیه السلام باز گرسنه ماندند روز سوم باقى جو را غذایى درست کردند چون باز وقت افطار رسید بلکه امروز از گرسنگى خود را نجات بدهند سائلى، آمد و گفت: من اسیرى هستم از اسیران شما اسیرم، گرفته اید و طعامم نمى دهید!
امیر المومنین على علیه السلام رو به فاطمه علیهاالسلام کرد و فرمود:

 

اى فاطمه خجسته پیکر                   آمد بر در اسیر مضطر

 

از گرسنگى و بینوایى                      نالان غمین و زار و غم خوار

 

فاطمه(ص) سپس به على علیه السلام جواب مى دهد:

 

اى شهره شهر علم را در                 شبیر به روزه است شبر

 

از گرسنگى رخسار ایشان                اندر زردى شدست چون زر

 

باز این همه طمعمه کردم ایثار            از بحر ثواب روز محشر (۹۵)  

 

آن شب هم غذا را به اسیر عنایت فرمودند و باز با آب خالى روزه خود را افطار نمودند.
روز چهارم امیر المومنین على علیه السلام برخاست، به یک دست حسن و به دست دیگر حسین(ع) را گرفت و به محضر رسول الله صلى الله علیه و آله آمد عرض کرد این دو بزرگوار لولو و مرجان از ضعف مى لرزند.
رسول اکرم صلى الله علیه و آله از وضع عزیزانش حسنین(ع) دلتنگ و ناراحت شد همه به حجره فاطمه علیهاالسلام که جگر گوشه من است برویم همه به حجره فاطمه علیهاالسلام رفتند آن گاه دیدند فاطمه علیهاالسلام در محراب عبادت ایستاده است او هم گرسنه است.
رسول خدا صلى الله علیه و آله چون وضع را چنین مشاهده کرد عرض کرد: واغوثاه یاالله بیت محمد یموتون من الجوع بلافاصله از طرف خداى بزرگ جبرئیل علیه السلام آمد و به همراه خود آیه اى به عنوان هدیه براى خاندان رسالت به ارمغان آورد.
(۹۶)
(و یوفون بالنذر و یخافون – الى قوله -ان هذا کان لکم جزاء و کان سعیکم مشهورا)
(۹۷)
جبرئیل پیک الهى آمد عرضه داشت یا محمد بگیر این سوره را شاد و خرم باش به آن لطفى که خداوند بزرگ عالم به اهل بیت تو کرامت فرموده است سوره هل اتى را تا به آخر رسول اکرم صلى الله علیه و آله تلاوت فرمود.
(۹۸)

 

*        امام حسین علیه السلام صاحب نفس مطمئنه:

 

مرحوم فرهاد میرزا در قمقام مى نویسد:
نفس مطمئنه در آیه(یا ایتها النفس المطمئنه ارجعى الى ربک راضیع مرضیه)
(۹۹)عبارت است از امام حسین علیه السلام که صاحب نفس ‍ مطمئن و راضیه و مرضیه است و یاران او به رضاى خدا راضى و خداوند هم از آنها خشنود باشد. (۱۰۰)

 

علامه دربندى در اسرار الشهاده مى نویسد: حضرت امام صادق علیه السلام فرمود:
کسى که اسم ما آل محمد را بشنود و بر مظلومیت ما گریه کند، خداوند روى او را بر آتش دوزخ حرام مى گرداند.

 

*        امام حسین علیه السلام آیه مودت:

 

«قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فى القربى» (۱۰۱)

 

احمد بن حنبل در مسند خود و ثعلبى در تفسیرش و دیگران آورده اند که ابن عباس رضى الله عنه گفت: چون آیه نازل شد اصحاب پرسیدند: یا رسول الله، کیستند آن خویشان تو که خداى بزرگ محبت ایشان را بر ما واجب کرده؟
حضرت فرمود: على و فاطمه و دو پسر ایشان
(۱۰۲) چون مودت و محبت ایشان حسب الامر الهى واجب باشد اطاعت و فرمان بردارى ایشان نیز واجب باشد آیه مذکور به سند مختلف شیعه و سنى دلالت دارد بر خمسه طیبه.

 

*        امام حسین علیه السلام و آیه اصطفاء :

 

ابا عبدالحسین علیه السلام در موقع حرکت فرزند عزیزش على اکبر به سوى میدان جنگ این آیه را تلاوت مى فرمود:
«ان الله اصطفى آدم و نوحا و آل ابراهیم و آل عمران على العالمین ذریه بعضها من بعض و الله سمیع علیم»
(۱۰۳)
این آیه دلالت دارد که ائمه اطهار علیهم السلام مردان شایسته و خالص و لایق هستند این آیه دلالت ضمنى دارد که رهبران اسلام و ائمه، منتخب الهى هستند این آیه دلالت ضمنى دارد که جهان بشریت در عوض نبوت مردان بزرگ خدا به رهبران آل ابراهیم و ائمه اطهار علیهم السلام نیاز دارد.
این آیه دلالت ضمنى دارد که این ائمه علیهم السلام در تعقیب هدف ابراهیم علیه السلام و ایجاد مسالمت و تقوا و تحقیق توحید و یگانه پرستى هستند.
(۱۰۴)

 

*        لولو و مرجان:

 

«مرج البحر یلتقان بینهما برزخ لا یبیغیان یخرج منهما اللولو و المرجان» (۱۰۵)
یحیى بن سعید عطار مى گوید: از امام جعفر صادق علیه السلام که شنیدم فرمود:
خداوند تبارک و تعالى در قرآن فرموده است:
لولو و مرجان حسن و حسین هستند و على فاطمه دو دریاى بزرگند، یکى بر دیگرى برترى دارند.
(۱۰۶)

 

اطاعت امام حسین علیه السلام واجب است:

 

«یا ایها الذین امنوا اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولى الامر منکم» (۱۰۷)
اى اهل ایمان، فرمان خدا و رسول و فرمانداران(از طرف خدا و رسول) را اطاعت کنید اگر به خدا و روز قیامت ایمان دارید این کار(رجوع به حکم خدا و رسول) براى شما از هر چه تصور کنید بهتر و خوش عاقبت تر خواهد بود.

 

ابوبصیره از ابوعبدالله علیه السلام درباره این آیه پرسید، حضرت فرمود: این آیه در شان على بن ابى طالب و امام حسن و امام حسین علیهم السلام نازل شد. (۱۰۸)

 

*        امام حسین علیه السلام و سوره التین:

 

در تفسیر نور الثقلین از على بن ابراهیم(والتین والزیتون طور سینین و هذا البلد الا
مین
) آمده است:
تین رسول الله صلى الله علیه و آله و زیتون امیرالمومنین و طور سینین امام حسن مجتبى و امام حسین و و هذا البلد الامین ائمه علیهم السلام هستند.

 

در خصال از امام کاظم علیه السلام نقل شده که خداى تبارک و تعالى اختیار کرد از گل چهار چیز را و اختیار کرد از شهرها چهار چیز، پس فرمود: «و التین الزیتون و طور سینین و هذا البلد الامین»
و التین مدینه و الزیتون بیت المقدس و طور سنین کوفه و هذا البلد مکه.

 

باز امام موسى بن جعفر(ع) روایت شده است:(و التین و الزیتون) حسن و حسین(ع) و(طور سینین) امیر المومینن على بن ابى طالب علیه السلام و(هذا البلد الامین) محمد صلى الله علیه و آله است. (۱۰۹)

 

ابوبصیر از امام صادق علیه السلام روایت کرده است:
«رب المشرقین و رب المغربین» «آن خدایى که آفرینده دو مشرق و دو مغرب است.»
مراد از مشرقین رسول الله صلى الله علیه و آله و امیرالمومنین على علیه السلام و المغربین امام حسن و امام حسن(ع) است.
(۱۱۰)

 

*        & lt;/SPAN>امام حسین علیه السلام و سوره فجر :

 

«و الفجر و لیال عشر و الشفع و الوتر…»
این سوره را هم مفسران تعبیر به سوره امام حسین علیه السلام کرده اند.
الشفع الحسن و الحسین(ع) و الوتر امیرالمومنین علیه السلام.
(۱۱۱)

 

الحمدلله و سلام على عباده الذین اصطفى ابو صالح از ابن عباس روایت کرده است که در این آیه اهل بیت رسول(ص) و على بن ابى طالب و فاطمه و الحسن و الحسین و اولادهم الى یوم القیامه هم صفوه الله و خیره من خلقه. (۱۱۲)</ SPAN>

 

ابى بن کعب از پیغمبر صلى الله علیه و آله روایت کرده که هر که این سوره را در دهه اول ذى الحجه بخواند آمرزیده شود و اگر در آن روزها بمیرد بى حساب به بهشت رود و هر که در دیگر ایام بخواند براى او نورى گردد در قیامت.

 

داود بن فرقد از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده که هر که در نمازهاى واجب و مستحب، سوره فجر، را بخواند، در روز قیامت حشرش ‍ با حسین بن على علیه السلام خواهد بود، و این سوره حسین بن على(ع) است و درجه او در بهشت باشد.(۱۱۳)

 

پی نوشت:

 

58- سوره احزاب ، آیه ۳۴
۵۹-</ A> از نظر سنیان ، ۴۱ روایت نقل شده است : غایه المرام ، ص ۲۸۷
۶۰- از نظر شیعه ۳۴ حدیث نقل شده است : غایه المرام ، ص ۲۹۲
۶۱- براى توضیح بیشتر به صفحات بعد همین کتاب مراجعه شود که مخالفان پنج نور الهى را معرفى نموده ایم
۶۲- مجمع الزوائد ، ص ۱۶۷
۶۳- مسند احمد حنبل ، ج ۶،ص ۳۰۴، تفسیر برهان ، ج ۳، ص ۳۱۹، النص و الاجتهاد ص ۱۰۱
۶۴- شبهاى پیشاور،ص ۶۰۸
۶۵- درر السمطین ، ص ۲۳۹
۶۶- غایه المرام ، ص ۲۸۶
۶۷- مجمع البیان ، ج ۸، ص ۳۵۶
۶۸- احقاق الحق ، ج ۹ ، ص ۲۹۷
۶۹- الغدیر، ج ۳، ص ۱۷۳، فضائل الخمسه ، ج ۱، ص ۲۰۸
۷۰- و لاءها ولایتها، ص ۳۷
۷۱- مناقب المرتضوى ، ترمذى کشفى ، ص ۲۰۵
۷۲- کافى ج ۱، ص ۲۲۱
۷۳- ولاءها و ولایتها، ص ۳۸
۷۴- کامل بهائى ، عماد الدین طبرى ، ج ۱،ص ۸۸
۷۵- ینابیع الموده ، ص ۵
۷۶- نهج البلاغه ، خظبه ۲۳۲
۷۷- بررسى مسائل کلى امامت ، ص ۲۰۹، به نقل از غایه المرام ، ص ۲۹۳
۷۸- چهره هاى درخشان اهل بیت علیهم السلام ، ص ۴۳
۷۹- سوره آل عمران ، آیه ۶۱
۸۰- فروغ هدایت ، ص ۲۲۱
۸۱- مناقب ، ج ۳، ص ۳۷۰، منهج ، ج ۲، ص ۲۴، کفایه الخصام ، ص ۳۹۲
۸۲- احقاق الحق ، ج ۹، از ص ۷۰ تا ۱ مفصلا بیان شده است
۸۳- کنیه حضرت امیر المومنین علیه السلام بوده است
۸۴- این جنگ ، جنگ تبوک بود، پیغمبر صلى الله علیه و آله هنگام عزیمت از مدینه ، على علیه السلام را به جاى خود در مدینه منصوب کرد و فرمود: تو نسبت به من مانند هارون نسبت به موسى هستى یعنى وزیر و جانشین من هستى
۸۵- فروغ هداست ، ص ۲۲۱ به نقل از خصائص نسائى ، ص ۳۲، کنز العمال ، ج ۶ ص ۴۰۵
۸۶- کشاف ، ج ۱، ص ۱۳۴، جواهر طنطاوى ، ج ۲، ص ۱۱۹
۸۷- فروغ هدایت ، ص ۲۲۰
۸۸- الیمزان ، ج ۳، ص ۲۴۶، برهان ، ج ۱، ص ۱۷۹: عیاشى ، ج ۱، ص ۱۷۷، مجمع البیان ج ۳، ص ۴۵۲
۸۹- احقاق الحق ، ج ۹ ، ص ۱۱۰، بحار ج ۹، ص ۴۹
۹۰- مناقب ابن شهر آشوب ،ج ۳، ص ۳۷۳
۹۱- نور الثقلین ، ج ۵، ص ۴۷۰، تفسیر گارز، ج ۱۰، ص ۲۴۰
۹۲- احقاق الحق ، ج ۹، ص ۱۱۰
۹۳- احقاق الحق ، ج ۹، ص ۱۱، فضائل الخمسه ، ج ۱، ص ۲۵۵
۹۴- نور الثقلین ، ج ۵، ص ۴۷۴
۹۵- براى این که زیاد وقت خوانندگان را نگرفته باشیم از نقل شعرهاى عربى خوددارى شد
۹۶- احقاق الحق ، ج ۹ ، ص ۱۱۶
۹۷- احقاق الحق ، ج ۹، ص ۱۱۱
۹۸- تفسیر نور الثقلین ، ج ۵، ص ۴۷۰، کشف الغمه ، ج ۱، ص ۴۱۴
۹۹- سوره فجر، آیه ۲۸
۱۰۰- قمققام زخار، چاپ قدیم ، ص ۸۴
۱۰۱- سوره شورى آیه ۲۳
۱۰۲- حدیقه الشیعه ، ص ۵۴، احقاق الحق ، ج ۹، ص ۲ – ۱۰۱، در رالسطین ، ص ۱۸، فضائل الخمسه ، ج ۱ ص ، ۲۵۹
۱۰۳- سوره آل عمران ، آیه ۳۲
۱۰۴- پاسداران وحى ، ص ۱۷۹، از لواعج الاشجان ، ص ۱۳۶
۱۰۵- فضائل الخمسه ، ج ۱ ص ، ۲۸
۸، به نقل از در المنثور
۱۰۶- احقاق الحق ، ج ۹، ص ۱۰۷، نورالثقلین ، ج ۵، ص ۱۹۲
۱۰۷- سوره نساء آیه ۶۲
۱۰۸- کافى ، ج ۱، ص ۲۸۶، غایه المرام ، ص ۲۲۹
۱۰۹- نور الثقلین ، ج ۵، ص ۶
۱۱۰- نور الثقلین ، ج ۵، ص ۱۹۰
۱۱۱- نور الثقلین ج ۵، ص ۱۹۰
۱۱۲- مناقب ، ج ۳، ص ۳۸۰

 

113- منهج الصادقین ، ج ۱۰، ص ۲۳۰

 

علی ربانی خلخالی

 

http://ketab.monajat.org

صفحه اصلی – موسسه قرآن و نهج البلاغه

کانال جامع دو نور در ایتا:
https://eitaa.com/twonoor
کانال جامع دو نور در تلگرام:
https://t.me/twonoor

 

امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع. امام حسین ع.
به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید