ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

زهرا سلام الله علیها فدیه علی علیه السلام است

به راستی رسول صلی الله و علیه و آله وسلم چه مقصدی دارد که دست زهرا سلام الله علیه
ا را گرفته و به مردم این‌گونه معرفی‌اش می‌کند
:


«هر که او را می‌شناسد که می‌شناسد و هر که نمی‌شناسد بداند او فاطمه دختر من است و پاره تن من و قلب من است، هر کس او را بیازارد مرا آزرده و هر که مرا بیازارد خدا را آزرده است.»[۱]


چقدر پر معناست که رسول خدا صلی الله و علیه و آله وسلم پس از نزول آیه تطهیر تا آخرین روزهای حیاتش صبح‌ها برای اقامه ی نماز صبح بر دَرِ خانه زهرا سلام الله علیها بایستد و این آیه را با صدای بلند بخواند.[۲]


و پرمعناتر احترام و اکرام شگفت‌آور رسول صلی الله و علیه و آله وسلم به زهرا سلام الله علیها، تا آن حد که در برابر او می‌ایستد و دست و سینه او را می‌بوسد و آنگاه می‌گوید: «من از زهرا بوی بهشت استشمام می‌کنم، پدر فدایش باد». تعابیری مثل: «محبت زهرا سلام الله علیها باعث جدایی از آتش است» و یا «او ملاک حق و باطل و میزان و سلم و حرب است»؛ و یا «اگر زهرا سلام الله علیها نبود برای علی علیه السلام مانندی نبود»؛ و یا «زهرا سلام الله علیها از نور عظمت خدا آفریده شده است»؛ و یا «نخستین شخصی که داخل بهشت می‌شد زهرا سلام الله علیها است»؛ و یا «من از زهرا سلام الله علیها هستم و او از من است»؛ و یا «فاطمه سلام الله علیها پاره تن من است»؛ و یا «غضب فاطمه سلام الله علیها غضب خداست».
این‌گونه تعابیر و تجلیل‌ها و معرفی کردن‌ها، عادی و معمولی نیست. گویا رسول صلی الله و علیه و آله وسلم علاوه بر بیان عظمت و فضایل بلند زهرا سلام الله علیها مقصد دیگری را هم تعقیب می‌کند و می‌خواهد برای مردم نشانه هدایت و حجتی، و برای علی علیه السلام پشتوانه و یاوری بگذارد.
زهرا سلام الله علیها فدیه علی علیه السلام است، زهرا سلام الله علیها رفت تا علی علیه السلام بماند، آن هم چقدر آگاهانه و بیدار. درد زهرا سلام الله علیها درد خودش و زخم‌هایش نیست. درد محرومیت همه انسان‌ها از وجود علی علیه السلام و فقدان ولی‌الله است. عمق این معانی را هنوز زود است که آن بی‌خبرها بفهمند.
او پس از کودتای سقیفه، شب‌ها دست حسنین را گرفته و با علی علیه السلام بر در خانه‌های مهاجر و انصار می‌رفت و از آنها در حمایت از علی علیه السلام یاری می‌طلبید.[۳] و آنها را به یاد بیعتشان در عقبه و غدیر و دیگر سفارش‌های رسول در حق علی علیه السلام و دریای فضایل او می‌انداخت تا شاید بتواند برای علی علیه السلام چهل یاور فراهم کند، زیرا از علی علیه السلام شنیده بود که می‌گفت: اگر چهل یاور داشتم در خانه نمی‌نشستم. و آنها هم یا در را باز نمی‌کردند و جوابی نمی‌دادند و یا وعده می‌دادند اما حاضر نمی‌شدند. زهرا سلام الله علیها تا چندین شب این‌گونه عمل کرد، اما تنها چهار نفر بر سر قرار می‌آمدند.
و اما اینکه چرا حسنین علیه السلام را به همراه خود می‌برد، نه به این خاطر است که ترحم آنان را برانگیزد، بلکه به خاطر زمینه‌هایی بود که رسول صلی الله و علیه و آله وسلم بیدار و آگاه از قبل برای آن دو فراهم کرده بود؛ به طوری که با حضور این دو و یادآوری آن زمینه‌ها، احتمال اینکه ا
ز خواب غفلت بیدار شوند بیشتر می‌شد؛ چون همه می‌دانستند که این دو در آیات مباهله و تطهیر و آیه «یطعمون الطعام علی حبّه مسکیناً و یتیماً و اسیراً» داخلند. و رسول صلی الله و علیه و آله وسلم گذشته از احادیث «ثقلین» و «سفینه» و «خلفاء اثنی عشر» و… در مورد این دو مکرر می‌فرمود: «هذا ابنای و ابنا ابنتی اللهم انی احبهما و احب من یحبهما» و «الحسن و الحسین امامان قاما او قعدا» و «احسن و الحسین سیدی شباب اهل الجنه» و «انا سلم لمن سالمتم و حرب لمن حاربتم» و «احب اهل بیتی الی الحسن و الحسین» و شهادت آنها را در حالی که خردسال بودند پذیرفت و نیز در بیعت رضوان (شجره) با آنکه هنوز خردسال بودند با آنها بیعت کرد و در هنگام نماز آن قدر در سجده ماند تا آنها خود از شانه‌های رسول صلی الله و علیه و آله وسلم کنار رفتند و هنوز هم می‌توان جای بوسه‌های رسول صلی الله و علیه و آله وسلم را که بر گونه‌های آن دو نقش بسته، دید و گرمی آن را حس کرد.[۴]

به هر حال اینها و جز اینها باعث می‌شد که زهرا سلام الله علیها دست حسن و حسین علیه السلام را گرفته و به همراه خود ببرد. اما گویا آنان آنچنان خود را به خواب زده‌اند و بلکه مرده‌اند که مسیح که هیچ، حتی دم خدایی فاطمه سلام الله علیها هم نمی‌توانست آنان را زنده کند. «خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَه»[۵].

برگرفته از کتاب چشمه در بستر


پی نوشت:


[1]. بحار، ج ۴۳، ص ۵۴ و بسیاری مدارک دیگر.
[۲]. فاطمه زهرا، علامه امینی، ص۱۷؛ الاسلام و الشعیه، محمود شهاب، ج ۱، ص ۲۲۳ به نقل از
مسند احمد حنبل.

[۳]. المامه و السیاسه، ج ۱، ص ۱۲؛ اعلام النساء، ج ۴، ص ۱۱۴.
[۴]. ر، ک: الحیاه السیاسیه للامام الحسنعلیه السلام فی عهد الرسولصلی الله و علیه و آله وسلم و الخلفاء الثلاثه، جعفر مرتضی.
۵
]
]. سوره بقره/۷.


http://yazahra.net

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید