ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

ولایت امام علی علیه السلام و چشمه تسنیم

خداوند متعال در سوره مطفّفین: آیات (۲۲ تا۲۸)می فرماید:


«إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِی نَعِیمٍ ؛ عَلَى الْأَرائِکِ یَنْظُرُونَ؛ تَعْرِفُ فِی وُجُوهِهِمْ نَضْرَهَ النَّعِیمِ ؛یُسْقَوْنَ مِنْ رَحِیقٍ مَخْتُومٍ ؛ خِتامُهُ مِسْکٌ وَ فِی ذلِکَ فَلْیَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ؛وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِیمٍ؛ عَیْناً یَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ».محققا ابرار غرق در نعمتند،بر اریکه‏ها تکیه زده تماشا مى ‏کنند،در سیمایشان طراوت تنعم مشاهده مى ‏شود،از شراب بى ‏غش و صافى به ایشان مى ‏نوشانند، شرابى که مهر و مومش مشک است و شایسته است که مردم نسبت به چنین زندگى مسابقه بگذارند،شرابى که ممزوج با چشمه تسنیم است، همان چشمه‏اى که مقرّبان از آن مى‏ نوشند».


و قبل از این آیات بیان می فرماید پروندۀاین انسانهای نیکو کاردر نزد مقربین است:


«کَلاَّ إِنَّ کِتابَ الْأَبْرارِ لَفِی عِلِّیِّینَ، وَ ما أَدْراکَ ما عِلِّیُّونَ، کِتابٌ مَرْقُومٌ ، یَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ»چنان نیست که آنها (در باره معاد) خیال مى کنند، بلکه نامه اعمال نیکان در” علیین” است، و تو چه مى ‏دانی علیین چیست؟!، نامه‏اى است رقم زده شده و سرنوشتى است قطعى،که مقربان شاهد آنند.


«مقرّبون» گروهى از خاصان و برگزیدگان مؤمنانند که مقامى بس والا دارند، و شاهد و ناظر نامه اعمال ابرار و نیکان دیگرند.


البته همه مقربان از ابرارند ولى همه ابرار در سلک مقربان نیستند.


از این آیات استفاده مى ‏شود که” تسنیم” برترین شراب طهور بهشتى است که مقربان آن را به طور خالص مى ‏نوشند، ولى براى ابرار مقدارى از آن را با رحیق مختوم که نوع دیگرى از شراب طهور بهشتى است مى‏ آمیزند!


ولایت امام علی علیه السلام حقیقت چشمۀ تسنیم


ابن مسعود روایت می کند:رسول خدا «صلى الله علیه و آله» فرموده است: چون روز قیامت فرا رسد، علىّ در فردوس مى ‏نشیند، و فردوس کوهى است که بر تمام بهشت برترى و تفوّق دارد، و بالاتر از آن عرش پروردگار جهانیان است، و از دامنه این کوه نهرهاى بهشت جارى است و در میان بهشت‏ها پخش مى ‏شود و علىّ علیه السلام بر منبری از نور نشسته، و چشمه تسنیم در مقابل او جارى است هیچکس از صراط عبور نمى‏کند مگر آنکه با او سندى نسبت به ولایت علىّ و ولایت اهل بیتش بوده باشد. على دوستان خود را به بهشت و دشمنان خود را به جهنّم داخل مى‏کند.


روى الخوارزمی والحموینی باسنادهما عن الحسن البصری عن عبداللَّه قال: «قال رسول اللَّه صلّى اللَّه علیه وآله وسلّم: إذا کان یوم القیامه یقعد علی بن أبی طالب على الفردوس، وهو جبل قد علا على الجنه وفوقه عرش رب العالمین ومن سفحه یتفجّر أنهار الجنه وتتفرق فی الجنان وهو جالس على کرسی من نور یجری بین یدیه التسنیم. لا یجوز أحد الصراط إلّا ومعه براءه بولایته وولایه أهل بیته. یشرف على الجنه فیدخل محبیه الجنه ومبغضیه النار».[۱]


در واقع آنکه بر اعراف قرار دارد و تسنیم از زیر پاى او جارى است مقام ولایت کبراى حضرت مولى الموالى أ
میر المؤمنین علی علیه السلام است، که تمام بهشتیان از چشمۀجارى شده از زیر پاى آنحضرت می آشامند.و ابراربا آشامیدن رحیق مختوم عطر ولایت آن حضرت را ادراک می کنند.


لذا تمام نهرهای بهشتی چه تَسنیم، و کافور، و چه زنجبیل، و چه خَمر صافى، و چه نهر شیر، یا آب خالص معطر، یا نهر عسل، همه از مقام ولایت که علم مطلق است سرچشمه گرفته، و بهشتیان را هر یک  به حسب ظروف و استعداداتشان سیراب مى‏کند.


 پی نوشت:


[1] . المناقب، الفصل السادس ص ۳۱، وفرائد السمطین ج ۱ ص ۲۹۲؛ ینابیع الموده لذوی القربی،القندوزی ،ج۱ص۲۹۰؛ أمالى المفید: ۳۵۳ حدیث ۵. أمالی الشیخ الطوسى ۱ / ۱۲۴ حدیث ۱۹۳؛ غایه المرام: ۲۶۱ باب ۵۳ حدیث ۱ و ۲. أمالی الصدوق: ۴۲ حدیث۱.


http://www.mazaheb.com

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید