ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

راز قطره هایی بنام اشک که بر حضرت حسین علیه السلام ریخته می شود

حجت الاسلام و المسلمین سید محمد قائم مقامی


موضوع عزاداری و به ویژه گریستن بر مصائب حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام نکات بسیار مهمی در خود دارد و نخستین نکته آنست که ما این گریه را یک پدیده توأمان معنوی، عرفانی و سیاسی می دانیم.


گریه علامت رقت قلب و منشأ همه فضایل


ما معتقدیم گریه بر امام حسین علیه السلام از یک سو جنبه عرفانی بالا و والایی دارد چر
ا که علامت رقت قلب است. در حالی که رقت قلب نیز معلول یکسری اعمال نیک انسان است. اگر انسان وظایف خود را تا حد امکان به شکل صحیح انجام داده و چیزی مافی الذمه نداشته باشد، به او اجازه داده می شود که قلبش لطیف شود و علامت این رقت و لطافت نیز وقوع پدیده گریه است.


البته خود گریه عامل رقت قلب بیشتر می شود و بعبارت دیگر حالت تعاکس وجود دارد. یعنی این دو در هم منعکس می شوند اعمال نیک موجب رقت قلب می شود و رقت قلب باعث گریه! سپس گریه، خود مجددا دل را رقت و لطافت بیشتری می بخشد و انسان را به انجام اعمال نیک بیشتری وادار می کند.
می توان رقت و لطافت قلب منشأ همه فضیلت ها، ارزش ها و معرفت ها برشمرد قلب وقتی لطیف می شود می تواند حقایق را بفهمد و همه فضیلیت ها از او صادر می شود و برعکس قلبی که قسی و سخت است نه می فهمد و نه درست عمل می کند. بنابراین در بعد عرفانی، گریه برای این قرار داده شده است که دل را از قساوت بیرون آورد و ارزش ها، فضایل ، نورانیت ها و زیبایی ها در دل جایگزین شود.


تنها گریه مشروع که همه گریه ها باید ظٌل آن باشد 


مشروعیت سایر گریه ها مشروط به گریه بر حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام است. گریه بر امام حسین علیه السلام تنها گریه مشروعی است که وجود دارد و گریه های دیگر در صورتی مشروع است که ظٌل و ذیل این گریه باشند. یعنی اگر کسی بخواهد برای مشکلات و مصائب شخصی خود بگرید اشکالی ندارد اما مشروط بر این که آن گریه در ذیل گریه بر امام حسین علیه السلام باشد نه در عرض آن یا به گونه ای که بر مصائب و مشکلات خود بگرید بدون گریستن بر امام حسین علیه السلام.


بعد سیاسی و اعتراضی گریه بر سیدالشهدا علیه السلام


این گریه در عین حال یک بعد کاملا سیاسی و اعتراضی نیز دارد و جنبه دیگر گریه بر اباعبدالله الحسین علیه السلام جنبه سیاسی آنست که فوق العاده مهم است. نکته جالبی که می بایست بدان توجه کرد اینست که این گریه از یک سو کاملا معنوی، عرفانی و قلبی است و از سوی دیگر سیاسی. بعد سیاسی این گریه با قاعده «قتل مظلوما…» مرتبط است. همانگونه که قرآن کریم می فرماید: «و من قتل مظلوما فقد جعلنا لولیه سلطانا…» کسی که مظلومانه کشته شود ما برای ولی او حاکمیت و سلطنت قرار داده ایم، یعنی اگر کسی مظلومانه کشته شد خداوند برای ولی او حاکمیت قرار داده است و ما معتقدیم که وجود امام حسین علیه السلام مصداق مطلق کسی است که مظلومانه کشته شده و از آنجا که وجود مقدس حضرت، امام، حجت و نماد کل حقیقت انسان بوده و مظهر کل بشریت است، از این روز بشریت وارث اوست.


گریه کنندکان بر حسین علیه السلام، حق خود را مطالبه می کنند


مراد از بشریت یعنی کسی که هنوز انسان است و ضد انسان نشده، و چنین فردی ولی امام حسین علیه السلام شمرده می شود که خداوند برای او حق حاکمیت قرار داده است. روضه خوانی، عزاداری و گریه کردن بر سیدالشهدا علیه السلام در اصل مطالبه حاکمیتی است که خداوند برای وارث مقتول قرار داده است.
کسی که عزادار
ی و گریه می کند اعلام می دارد که من خواهان قدرت و حاکمیتی هستم که برای من قرار داده شده است در حالی که الان این قدرت در حال حاضر در دست من نیست. گریه بر امام حسین علیه السلام به این معناست که انسان به هرحاکمیت طاغوتی و ظالمانه ای اعتراض می کند. زیرا همین حاکمیت ظالمانه، عامل قتل امام حسین السلام بوده است. بنابراین می توان گفت گریه جنبه اعتراض به وضعیت ظالمانه موجود را در خود دارد و وضعیت مطلوب را مطالبه می کند. یعنی شما با گریه هم وضع ظالمانه موجود را نفی می کنید و هم وضعیت مطلوب را مطالبه می کنید و این فلسفه عزاداری بر امام حسین علیه السلام است.


http://shabestan.ir

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید