تربيت قرآنی كودكان بر مبنای توحيد عملی و نظری انجام شود

محمد خامه‌گر، قرآن‌پژوه، در گفت‌و‌گو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، با اشاره به اهميت تربيت قرآنی كودكان و نوجوانان و طرح پرسشی مبنی بر اينكه منظور از تربيت قرآنی چيست، اظهار كرد: برای رسيدن به معنی تربيت قرآنی بايد ابتدا به اين نكته توجه كنيم كه هدف از نزول قرآن چه بوده است و البته با نگاهی به آيات قرآنی درمی‌يابيم كه هدف قرآن توحيد و يكتاپرستی است.
وی با بيان اينكه در تربيت قرآنی كودكان و نوجوانان بايد به مسئله توحيد توجه شود، اظهار كرد: در نگاهی به مسئله توحيد با دو نوع توحيد نظری و عملی روبه‌رو می‌شويم كه توحيد نظری به اين معنا است كه كودكان و نوجوانان بدانند آفرينش و تدبير جهان به دست خداست و در توحيد عملی نيز به گونه‌ای عمل كنند كه خداوند از آنان خواسته است.
محمد خامه‌گر با يادآوری اينكه تربيت قرآنی به اين معنا است كه انسان از دو منظر توحيد نظری و توحيد عملی تربيت شود، گفت: به طور كلی منظور از تربيت انسان در قرآن كريم اين است كه در ابتدا به انسان بگويند: خداوند جهان را آفريده تا در مرحله دوم و در عمل انسان درك كند كه سعادت او در گرو آن است كه به احكام و قوانين خداوند عمل كند.
اين پژوهشگر قرآنی، در ادامه اين بخش از سخنان خود به آيه 38 سوره بقره: «قُلْنَا اهْبِطُواْ مِنْهَا جَمِيعًا فَإِمَّا یَأْتِیَنَّكُم مِّنِّی هُدًى فَمَن تَبِعَ هُدَایَ فَلاَ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلاَ هُمْ یَحْزَنُونَ: فرموديم جملگى از آن فرود آييد پس اگر از جانب من شما را هدايتى رسد، آنان كه هدايتم را پيروى كنند بر ايشان بيمى نيست و غمگين نخواهند شد» اشاره كرد و ادامه داد: براساس اين آيه از قرآن كريم بايد به كودكان و نوجوانان بياموزيم كه اگر توحيد را باور كرده و به آن عمل كنند، به سعادت دنيا و آخرت رسيده و تمام استعدادهای معنوی آنان شكوفا خواهد شد.
تربيت قرآنی كودكان برمبنای توحيد، سعادت دنيا و آخرت را برای آنان به ارمغان می‌آورد
وی با يادآوری اينكه سعادت انسان‌ها در دنيا و آخرت در گرو توحيد است، افزود: در صورتی كه فرزندان خود را براساس اين معرفت نورانی(توحيد) تربيت نكنيم، سعادت آنها را در دنيا و آخرت تأمين نكرده‌ايم و البته هر رفتاری غير از ايمان داشتن به توحيد نظری و عملی، سعادت كاذب و سعادت ظاهری خواهد بود.
خامه‌گر در بخش ديگری از سخنان خود به بيان مشكلات و موانع موجود در تربيت قرآنی كودكان و نوجوانان اشاره كرد و با بيان اينكه اولين مشكل در تربيت قرآنی كودكان و نوجوانان نبود تلقی و برداشت درست از تربيت قرآنی و دينی است، گفت: در جامعه امروز شاهد آن هستيم كه به جای توجه به مجموعه‌ای از قواعد، اعتقادات و باورها و در نهايت ايمان و عمل به اين باورها، به مجموعه‌ای از محفوظات و رفتارهای ظاهری توجه می‌شود.
در روايات و احاديث متعددی كه از اهل‌بيت‌(ع) وجود دارد، تربيت دينی در كنار مسائل روزمرده زندگی قرار گرفته است و البته اين روش بهترين روش برای تربيت قرآنی كودكان و نوجوانان بوده كه بايد مورد توجه خانواده‌ها، مسئولان و هنرمندان قرار بگيرد
وی با يادآوری اينكه توجه به مجموعه‌ای از محفوظات و رفتارهای ظاهری آسيبی بزرگ در تربيت قرآنی كودكان و نوجوانان به شمار می‌آيد، عنوان كرد: توجه به رفتارهای ظاهری به اين معنی است كه به كودك القا می‌كنند كه برای داشتن تربيتی دينی بايد قرآن را حفظ كند و يا اصول دين را بلد باشد كه البته هرچند اين مسائل هم بايد مورد توجه قرار بگيرد، اما پيش از آن بايد بر روی اعتقادات و باورهای كودكان و نوجوانان كار شود.
وی مشكل ديگر در تربيت قرآنی كودكان و نوجوانان را جدا كردن حيطه مسائل دينی از مسائل زندگی دانست و گفت: در جامعه امروز تربيت فرزندان با نگاه امانيستی‌(انسان‌محورانه) انجام شده و نگاه خدامحورانه به دست فراموشی سپرده شده است، در حالی كه برای موفقيت در تربيت فرزندان و مشاهده رفتارهای قرآنی در كودكان و نوجوانان بايد تربيت مبتنی بر انسان‌محوری را به تربيت مبتنی بر خدامحوری تبديل كنيم.
اين پژوهشگر قرآنی در ادامه اين بخش از سخنان خود با يادآوری اينكه ما تربيت دينی كودكان و نوجوانان را از مسائل روزمره زندگی جدا می‌كنيم، عنوان كرد: در روايات و احاديث متعددی كه از اهل‌بيت‌(ع) وجود دارد، تربيت دينی در كنار مسائل روزمره زندگی قرار گرفته است و البته اين روش بهترين روش برای تربيت قرآنی كودكان و نوجوانان بوده كه بايد مورد توجه خانواده‌ها، مسئولان و هنرمندان قرار بگيرد.
وی در ادامه اين بخش از سخنان خود با تأكيد بر اينكه تربيت در جامعه ما انسان‌محورانه است، به بيان مثالی در اين‌باره پرداخت و گفت: به طور مثال هنگامی كه می‌خواهيم نوجوان را به نماز خواندن تشويق كنيم، به جای اينكه بگوييم نماز بخوان چون خداوند تو را به نماز خواندن سفارش كرده، می‌گوييم نماز بخوان تا از آتش جهنم رهايی پيدا كنی كه البته بی‌شك اين نوع رفتار، رفتاری انسان‌محورانه است.