 |
نصير ملكیجو، نويسنده و كارگردان تئاتر كودك و نوجوان، گفت: متأسفانه در بيشتر موارد توليدكنندگان تئاتر كودك هدف از ارائه نمايشی برای اين گروه سنی را جدای از جنبههای سرگرمكننده توجه به جنبه آموزشی آن میدانند و اين توقع را دارند كه كودك همه آن چيزی را كه بايد درباره مسائل مختلف و به ويژه مسائل دينی و اخلاقی بداند را تنها با اجرای نمايش آنها ياد بگيرند.
وی ادامه داد: اين در حاليست كه فرآيند آموزش برای كودكان بايد با استفاده از ابزارهای گوناگون و از خيلی قبلتر از تماشای يك نمايش آغاز شده باشد و اجرای نمايش تنها ابزاری باشد كه در اين سير علاوه بر تأكيد بر دانش كودك، بتواند منطق قياس را در ذهن او ايجاد كرده و او از آنچه كه پيشروی خود میبيند با آنچه كه تاكنون از مفهومی، عبارتی و يا واژهای درك كرده است كه حال میتواند دينی نيز باشد به نتيجهای درست و قابلقبول برای خود برسد.
كارگردان نمايش «سفيدبرفی و هفتكوتوله» كه چندی پيش در كارگاه نمايش مجموعه تئاتر شهر به روی صحنه رفت گفت: تأكيد بر جنبههای آموزشی اجرای تئاتر و توقع اينكه كودك تنها به صرف يادگيری مطلبی بايد به تماشای تئاتر بنشيند، امری است كه دلزدگی كودك را از يك اجرای تئاتری به همراه دارد و او را از جنبههای زيبای ديگر آن مانند تنوع بصری و آوايی آن باز میدارد.
وی در توضيح بيشتر اين مسأله گفت: فرض كنيد كه فردی مسلط به زبان انگليسی نيست و يا دست و پا شكسته آن زبان را فراگرفته باشد و از او بخواهيم كه فيلمی را با زيرنويس فارسی ببيند تا متوجه داستان و محتوای آن شود، در چنين حالتی مطمئناً تمام توجه فرد تماشاچی معطوف به زيرنويس فيلم میشود و او از ديدن تصاوير آن فيلم آنطور كه بايد و شايد محروم میشود كه البته زيرنويس فيلم راهكاری برای درك فيلم در مواقع ضروری است و به نظر من برای حظ بردن از ماجرای يك فيلم كه به زبان بيگانه به نمايش گذاشته میشود بايد تسلط هرچند نسبی به زبان اصلی آن داشت.
تئاتر دينی كودك بايد در امتداد دانستههای او باشد نه اينكه همه چيز را درباره آموزش دين به او از صفر شروع كند
ملكیجو با انتقاد از وضعيت كنونی تئاتر كودك و نوجوان گفت: توليدكنندگان تئاتر كودك و نوجوان از ميزان سطح آگاهی فرهنگی خانوادهها كه يكی از انشعابات آن میتواند فرهنگ دينی باشد، بیاطلاعند و لذا محصولی نمايشی را توليد و به كودكان و نوجوانان عرضه میكنند يا آنچنان تفاوت فاحشی با اين سطح دانستگی دارد كه كودك چيزی از آن را درك نمیكند و يا آنچنان پيشپا افتاده و سطحی است كه مخاطب با اين ديدگاه كه توليدكننده او را دست انداخته و به ميزان درك و شعور او توهين شده است از ديدن آن سرباز زده و اعلام انزجار میكند.
:: iqna