 |
سيدسعيد رحمانی، نويسنده فيلمنامه سريال «سی‌امين روز» در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) با بيان مطالب فوق گفت: برای نوشتن در حوزه مسائل مذهبی بايد تسلط نسبی روی اين مفاهيم وجود داشته باشد. من شخصا به كار در حوزه مسائل اجتماعی و مذهبی علاقه‌مندم و در اين زمينه مطالعه دارم. برای نوشتن فيلمنامه سی‌امين روز، اولين منبع من قرآن بود كه طبيعتا برای كسی مثل من نياز است كه به تفاسير رجوع كنم و در نهايت با مطالعه تفاسير، آيه‌ای كه روی آن دقيق شدم به تم كار تبديل شد.
رحمانی با اشاره به آيه 216 سوره بقره «وَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَیْئًا وَهُوَ خَیْرٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَیْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ؛ و بسا چيزى را خوش نمیداريد و آن براى شما خوب است و بسا چيزى را دوست مىداريد و آن براى شما بد است» گفت: به اين آيه علاقه‌مندم و احساس كردم كه اين آيه قابليت اين را دارد كه قصه‌ای دراماتيك از آن درآيد. برای اين كار به تفسير «تسنيم» آيت‌الله العظمی جوادی آملی رجوع كردم و ديدم كه برداشت اوليه من از آيه درست بوده با همين ذهنيت روی آيه عميق‌تر شدم و مطالعه بيشتری كردم.
وی افزود: هنگامی كه معنا و تفسير آيه را ملكه ذهنم می‌كنم در مرحله خلق درام ناخودآگاه آن مضمون به قصه تحميل می‌شود. يعنی نمی‌شود كه شما داستان را خلق كنيد و بعد از آن چند حديث و آيه را به آن پيوند كنيد. برای من اول مراحل خوانش و تحقيق و پژوهش روی اين موضوع صورت گرفت و پس از آن در جريان نوشتن داستان از معنای آيات استفاده كردم.
اين نويسنده آثار اجتماعی ـ مذهبی ادامه داد: مضامين مذهبی به ويژه مضامين استخراج شده از آيات كلام‌الله جای بسياری برای كار دارد. من در همه 6 فيلمنامه مناسبتی ماه رمضان كه نوشته‌ام، آيه‌ای را به عنوان مضمون اصلی انتخاب كردم و هنوز هم فكر می‌كنم صدها آيه وجود دارد كه هر كدام می‌تواند شيرازه به وجود آمدن يك اثر دراماتيك باشد؛ اين قضيه واقعا مغفول مانده است.
رحمانی اظهار كرد: همكاران ما قصه اجتماعی را می‌نويسند در حالی كه هدف در داستان مشخص نيست و موجب ايجاد سوتفاهم می‌شود؛ اما با مشخص كردن هدف و استفاده از يك مضمون مذهبی، هم به رياكاری متهم نمی‌شوند و هم كارهای توليد‌شده‌شان عمق بيشتری می‌يابد. من می‌توانم اين توصيه را به همكارانم بكنم كه از مضامين قرآنی غافل نشوند.
رحمانی در پايان خاطرنشان كرد: آيه 216 سوره بقره تكليف ما را در مقابل عقلی كه دو دو تا چهارتا را قبول دارد مشخص می‌كند. در بعضی موارد حتی عقل جمعی ممكن است انجام كاری را تائيد كند، اما اگر آن عقل جمعی يك دانای كل نداشته باشد ممكن است كار ختم به خير نشود. در نظر من آن دانای كل ولايت است. به عقيده من هنوز هم می‌توان با استفاده از مضمونی كه در اين آيه نهفته است سريال ساخت.