منصور قصریزاده قاری بینالمللی قرآن کریم در ارتباط با اینکه چگونه میتوان درک صحیحی از آیات قرآن داشت، گفت: برای داشتن درک صحیح از آیات قرآن باید معارف الهی را از مجمع و مرکز اصلی آن که همان مفسران و رجوج تفاسیر معتبر است فراگرفت. لذا برخی مفسران که به درجه اجتهاد رسیدهاند میتوانند با مشخص کردن مبانی قرآنی، راهگشای خوبی برای ما در انتخاب مسیر درست باشند.
وی با بیان اینکه رجوع به مفسران و کتب تفسیری، مقدمهای برای ورود به عرصه شناخت و درک مفاهیم قرآن است، اظهار داشت: البته نزدیک شدن شخصیت هر فرد به مفاهیم قرآنی گامی دیگر در این راستا به شمار میرود لذا باید ابتدا خود شخص دارای روحیه و تفکری قرآنی بوده و دستورات الهی را در زندگی خویش اجرا کند تا در نهایت تمام شئون زندگی او قرآنی شود.
این قاری بینالمللی قرآن کریم با تاکید بر اینکه قرآن بر مبنای فطرت انسانها نازل شده است، یادآور شد: از این رو تمام خوبیها و بدیها نیز بر این اساس تعریف میشوند پس باید تا آنجایی که میتوان از معانی ناب قرآن بهره گرفته و در مواجهه با آیات متشابه به اهل فن یعنی مفسران رجوع کرده و تفسیر و برداشت صحیح از قرآن را از آنها فرا بگیریم.
وی در پاسخ به این سؤال که در حال حاضر چگونه میتوان افراد را به عمل به آیات الهی دعوت کرد و چگونه میتوان نسل جوان و نوجوانان را نسبت به تأثیرپذیری از قرآن کریم تشویق کرد، ابراز داشت: این موضوع به استاد و فردی باز میگردد که محوریت جلسات قرآن را بر عهده دارد. حتی پدر و مادر که الگوی عملی فرزندانشان هستند اگر عمل به آیات قرآن در زندگی آنها عینیت یافته باشد میتواند مشوق خوبی برای نسل حاضر باشند.
قصریزاده با اشاره به روایتی مبنی بر «کونوا دعاة الناس بغیر السنتکم» عنوان کرد: باید بتوانیم به گونهای رفتار کنیم که این اعتماد بین معلم و متعلم ایجاد شود و سخن او بر دل مخاطب بنشیند و اثر کند. در واقع او باید الگوی مجسم آیات قرآنی باشد لذا این تاثیرگذاری را در جلسات آیتالله جوادی آملی و آیتالله مصباح و سایر اساتید به خوبی میتوان احساس کرد و حتی اگر سخنان این اساتید بزرگوار بدون حضور آنها در روزنامه، مجلات و یا در سایتها منتشر شود بازهم بر روی مخاطب تاثیرگذار است و این نشان از روح پاک آنهاست بنابراین هر چه روح افراد تزکیه شده باشد تاثیرگذاری آن بالا میرود.
وی گفت: اگر میخواهیم فرزندانمان گرایش بیشتری به سمت قرآن پیدا کنند باید تحت نظر معلم خوب و شایستهای آموزش ببیند لذا والدین و اساتید باید سعی کنند الگوهای خوب و مجسمی برای شاگردان و فرزندان خویش باشند.
این استاد قرآن ادامه داد: وقتی از بنده در ارتباط با اینکه چکار کنیم تا فرزندانمان با قرآن مأنوس شوند سؤال میشود در پاسخ به آنها میگویم خود شما روزانه چقدر قرآن خوانده و به دستورات آن عمل میکنید تا چه اندازه در شئونات زندگی، منطبق با قرآن رفتار میکنید و در نهایت چقدر سعی دارید که مسائل اخلاقی و دینی را در متن زندگی ساری و جاری کنید؟!
وی در خصوص اینکه چگونه میتوان با قرائت قرآن، مشمول هدایت همه جانبه الهی شد، گفت: هرچه انسان به فطرت خویش نزدیکتر باشد قرآن برای او نجاتبخشتر خواهد بود و هرچه او از فطرتش دور شده باشد یقین بدانیم که آیه «وَلاَ یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إَلاَّ خَسَارًا» در حق او به اجابت خواهد رسید.
قصریزاده خاطرنشان کرد: هر چه قرآن برای مؤمنان شفا و رحمت است برای ظالمان چیزی جز خسران و ضرر نخواهد بود و بزرگترین ظالم فردی است که به نفس خویش ستم میکند. لذا اگر ما نور ایمان و فطرت را در وجود خود زنده نگه داریم و به حقیقت وجودی خود رجوع کنیم و براساس آیه «بَلِ الْإِنسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِیرَةٌ» انسان میداند که چقدر زندگی او براساس فطرت سلیمش حرکت میکند و هر اندازه که از رذایل اخلاقی دوری کند به همان اندازه نیز قرآن بر روی او تأثیر خواهد گذاشت و موجب نورانی شدن او میشود.
وی افزود: هر چه فاصله انسان از آیات الهی بیشتر شود قرآن برایش سودی ندارد هرچند که آن را زیبا تلاوت کند جز لقلقه زبان چیزی عاید او نخواهد شد و متأسفانه این خسران و ضرر بزرگی برای انسان محسوب میشود. خداوند متعال در آیهای دیگر میفرماید «وَالْبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَالَّذِی خَبُثَ لاَ یَخْرُجُ إِلاَّ نَکِدًا» زمین طیب و طاهر است که گیاه طیب در آن رشد میکند پس، این بستر باید بستر مناسبی باشد و بایستی روح و فطرت انسان سالم، دست نخورده و بکر باقی مانده باشد و براساس عقل سلیم خویش زندگی کند تا آیات الهی در او اثر کند.
این قاری بینالمللی قرآن در پاسخ به این سؤال خبرنگار فارس که کدام یک از آیات قرآن در زندگیاش تجسم عینی داشته است، گفت: احساس میکنم آیه شریف «مَن کَانَ یُرِیدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِیعًا» جامع تمام موضوعات و آیتمهایی است که اگر انسان به آن توجه کند به حقیقت خویش نزدیک میشود. و عزت یعنی شکستناپذیری و اقتدار، اقتداری که در برابر تلاطم طوفانهای زندگی دنیایی، انسان را محفوظ نگه داشته و مقاومتر میکند.
وی تصریح کرد: عزت را میتوان به دایرهای تشبیه کرد که مرکز ثقل آن، خداوند متعال است بنابراین هرچه ما در عمل، گفتار، رفتار و فکر به نقطه مرکزی نزدیک شویم عزیزتر بوده و هرچه از این نقطه مرکزی فاصله بگیریم بر ذلت ما افزوده خواهد شد. آیه «مَن کَانَ یُرِیدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِیعًا» در تمام شئون زندگی انسان ساری و جاری است و ضربالمثل فارسی «با خدا باش پادشاهی کن بی خدا باش هرچه خواهی کن» در همین راستا قابل تعریف است لذا اگر ما میخواهیم عزیز باشیم باید خدایی رفتار کنیم
: FarsNews