شهادت محمد بن ابوبکر در مصر، که حضرت امیرالمومنین(ع) او را چون پسر خود میدانست یکی از فجایع تاریخی است و چگونگی شهادت محمد بن ابو بکر، مانند شهادت حضرت سیدالشهداء(ع) در صحرای کربلا، در سالهای بعد میباشد و در حالی که محمد بن ابوبکر به شدت تشنه بود سر از بدنش جدا کردند و سرش را برای معاویه فرستادند و جسدش را در جوف یک مردار(خر مرده) نهادند و سوزانیدند و مسبب شهادت محمد بن ابوبکر، معاویه بود و میدانیم که محمد بن ابوبکر، به موجب فرمان امیرالمومنین(ع) حاکم مصر شد و معاویه هم عمروعاص را حاکم مصر کرد و در مصر بین نیروهای معاویه و نیروهای محمد بن ابوبکر جنگ در گرفت و منتهی به شهادت محمد بن ابوبکر گردید و در این خطبه، امیرالمومنین(ع) راجع به کشته شدن پسر ابوبکر صحبت میکند و به طوری که میخوانیم در آخر خطبه او را ربیب، یعنی ناپسری خود میخواند.
«اراده داشتم که تولیت مصر(اداره کردن امور مصر) را به هاشم بن عتبه واگذارم.
اگر وی عهدهدار تولیت مصر میشد میدان را تخلیه نمیکرد، و به دشمن فرصت نمیداد تا این که از موقع استفاده نماید و این را برای مذمت محمد بن ابوبکر نمیگویم چون او دوستدار من بود و ناپسری من.»
