ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت!

خداوند متعال در قرآن کریم ما را مأمور به شکرگزاری نعمتهایش نموده است « واشکروا نعمه الله» (۱) و برای این که ما را وادار به این کار کند به شمارش بعضی از نعمتهایش نیز پرداخته، از چشم و لب و زبان گرفته تا کوه و ابر و آسمان و زمین و غیره (۲) گرچه خود فرموده است که نعمتهایش قابل شمارش و احصاء از جانب بندگان نیست (۳) اما نکته قابل توجه این است که در هیچ موردی ، بیان نعمتها همراه با منت گذاری و به رخ کشیدن آن نعمت نیست و خداوند همه آنها را بی منت بر ما ارزانی داشته است.

حتی نعمت های أخروی و أجر آخرت که خداوند از آن تعبیر به أجر اکبر نموده است (۴) و به هیچ وجه قابل قیاس با نعمات دنیوی و مادی نیستند، نیز همراه با منت نیستند « إن الذین آمنوا و عملوا الصالحات لهم أجر غیر ممنون » (۵).

 

اما با این همه یک نعمت در قرآن به همراه منت است و خداوند هنگام بیان آن ، آن را به گونه ای به رخ کشیده است که گویا نعمتی از آن عظیم تر نیست و سائر نعمات مادی و معنوی با همه عظمتشان در مقابل آن هیچ محس
وب می شوند که شایستگی منت گذاری و به رخ کشیده شدن را ندارند
!!

 

 

 

اما آن نعمت چیست؟!

 

باغ های بهشت با همه وسعتش که از آسمان و زمین وسیع تر است؟!

 

وصال حور که مانند یاقوت و مرجانند؟! (۶)

 

کاخ ها و قصرها که از زبرجد و زمردند؟!

 

زینت آلاتی که از طلا و لۆلۆ اند؟! (۷)

 

لباسهای حریر؟!

 

همنشینی با ولدان که مانند مروارید پراکنده اند؟!

 

شراب طهور !؟

 

&l t;SPAN style=”LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: ‘Tahoma’,’sans-serif’; FONT-SIZE: 9pt; mso-fareast-font-family: ‘Times New Roman'” lang=AR-SA>هرگز .

 

آن نعمت ، آیا قرآن است که خداوند آن را به مجد و عظمت و عزت و عُلوّ و حکمت توصیف نموده؟! (۸)

 

و و و

 

خیر !

 

آن نعمت چیزی نیست جز وجود مبارک رحمه للعالمین حضرت محمد صلوات الله علیه وآله :

 

«لقد منّ الله علی المۆمنین إذ بعث فیهم رسولا من أنفسهم یتلو علیهم آیاته و یزکیهم … ». (۹)

 

واقعا خداوند منت نهاد بر مۆم
نین در آن هنگام که در بین آنان رسولی از خودشان مبعوث ساخت که آیات الهی را بر ایشان تلاوت می نماید و آنان را تزکیه می کند

 

و بر سیاق همین آیه شریفه است ، آیه سوره مبارکه توبه :

 

«لقد جائکم رسول من أنفسکم عزیز علیه ما عنتم … » (۱۰)

 

شاید اشکالی به ذهن آید و آن اینکه خداوند در سوره حجرات در مورد هدایت به ایمان یا همان نعمت ایمان ، منت گذاری نموده است پس چگونه منت گذاری خداوند منحصر به وجود مقدس نبی اکرم صلی الله علیه وآله است؟!

 

جواب این است که در آن آیات خداوند ابتدائاً منت گذاری ننموده است بلکه وقتی اعراب بادیه نشین به نزد پیامبر صلی الله علیه وآله آمده و بر او به خاطر ایمان آوردن خود منت گذاردند ، خداوند به پیامبر صلی الله علیه وآله فرمود :

 

«یمنون علیک أن أسلموا قل لا تمنوا علیّ إسلامکم بل الله یمن علیکم أن هداکم للإیمان إن کنتم صادقین» (۱۱) .

 

بر تو [ای پیامبر] منت می گذارند که اسلام آورده اند به ایش
ان بگو که با اسلام خود بر من منت منهید بلکه [اگر قرار بر منت نهادن باشد] این خداوند است که بر شما به خاطر هدایت به ایمان ، منت می نهد
.

 

در واقع طبق این آیات، خداوند منت نهادن بر پیامبرش را برنتافته است و به مقابله با آن پرداخته و آن نعمتی را هم که به عنوان هدایت و ایمان ، مایه منت برشمرده است، از طریق پیامبرش به مردم ارزانی داشته است، چنانچه در آیه سوره آل عمران نیز که فرمود: خدا بر مۆمنان به خاطر بعثت پیامبر صلی الله علیه وآله منت نهاده است ، علت این منت نهادن صرف بعثت نبود بلکه این بود که این پیامبر به تزکیه و تعلیم و تربیت مردم می پردازد و به همین دلیل در ادامه آیه فرمود: «یتلو علیهم آیاته و یزکیهم و یعلمهم الکتاب و الحکمه»

 

خلاصه این که وقتی خداوند خود در قرآن از منت گذاردن بندگان بر یکدیگر نهی می نماید و می فرماید که اعمال خود را با منت باطل نکنید: « لاتبطلوا صدقاتکم بالمن و الأذی »(۱۲) پس خود نیز به این مطلب پایبند ا
ست که هنگام اعطاء و بیان نعمات دنیوی و أخروی بر بندگان منت نگذارد اما با وجود این مطالب، نعمت وجود پیامبر صلی الله علیه وآله که سراج منیر است آن قدر عظیم است که لایق منت گذاری و فخر فروشی از جانب خداوند بر مردم و بندگان است و مِنّت در این جا قبح خود را از دست می دهد
!

 

اما بعد از این نکات ، شکر این بزرگترین نعمت خدا به چیست؟!

 

به پیروی از این نعمت بزرگ: «قل إن کنتم تحبون الله فاتبعونی» و «و ما آتاکم الرسول فخذوه و ما نهاکم عنه فانتهوا»(۱۳و۱۴)

 

حال این نعمت عظیم الهی از ما چه خواسته است؟

 

هیچ اجر و مزدی درخواست ننموده جز مودّت نسبت به نزدیکانش (۱۵) که نفع این اجر نیز به خود ما می رسد (۱۶) و در واقع خود این نفع نعمت دیگری از جانب خداوند است که در آخرت از ما در موردش سۆال خواهد شد. (۱۷) !

 

 پی نوشت ها :

 

1- سوره نحل / ۱۱۴ .

 

2– سوره بلد / ۸و۹ وغاشیه / ۱۹ ونور / ۴۳ و مجموعه سوره های نحل و یس و غیره .

 

3– سوره ابراهیم / ۳۴ ونحل / ۱۸ .

 

4– نحل / ۴۱ .

 

5– فصلت / ۸.

 

6– رحمن / ۵۸ .

 

7– حج / ۲۳ وفاطر / ۳۳ .

 

8– بروج / ۲۱ وحجر / ۸۷ وفصلت / ۴۱ وزخرف / ۴ .

 

9– آل عمران / ۱۶۴ .

 

10– توبه / ۱۲۸ .

 

11– حجرات / ۱۷ .

 

12– بقره / ۲۶۴ .

 

13و۱۴- آل عمران /۳۱ وحشر / ۷ .

 

15– شوری / ۲۳ .

 

16– سبأ / ۴۷ .

 

17– تکاثر /۸ .

 

حمید حاج علی، مدرس حوزه علمیه

 

بخش تاریخ و سیره معصومین تبیان

کانال جامع دو نور در ایتا:
https://eitaa.com/twonoor
کانال جامع دو نور در تلگرام:
https://t.me/twonoor

 

صفحه اصلی – موسسه قرآن و نهج البلاغه

تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت. تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت. تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت. تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت. تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت. تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت. تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت. تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت. تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت. تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت. تنها منّتی که خداوند بر انسان گذاشت
به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید