ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

بی آلایشی سیره ی نبوی صلی الله علیه و آله و سلم

بسیاری از انسان های برجسته و صاحبان موقعیت اجتماعی، شؤونی برای خود قایل اند</SPAN&gt ; که در سلوک فردی و اجتماعی آنان تأثیر می گذارد؛ تا آن جا که انجام کوچک ترین امور مربوط به خویش را از اطرافیان انتظار دارند و رسیدگی به امور شخصی را منافی شأن و شخصیت خود می پندارند.
این برخورد نشانه ی خود برتر بینی و تکبر است. رسول خدا صلی الله علیه و آله این خوی و صفت را ناپسند می شمرد و از آن دوری می جست؛ همچنان که در سیره آن حضرت آمده است: «روی زمین می نشست و برآن می خوابید و بر آن غذا می خورد. به دست خود کفش و جامه خویش را پینه می زد و می دوخت، و در را به روی واردان می گشود و از گوسفند و شتر شیر می دوشید. هرگاه خدمت کار او از آسیاب کردن گندم خسته می شد، به کمک او می شتافت و آب وضوی خویش را خو
د تهیه می کرد. موقع نشستن
تکیه نمی داد و در کار خانه به همسرانش کمک می کرد. دعوت هر بنده و آزاده را می پذیرفت و هدیه را هر چند اندک، قبول می کرد. بر هر مرکب معمولی سوار می شد و دیگری را نیز پشت سر خود می نشاند. بر مرکب بی زین هم می نشست و پیاده و با پای برهنه و بدون بالاپوش و عمامه نیز راه می رفت. جنازه را تشییع می کرد و در دورترین نقطه مدینه به عیادت بیماران می رفت و با فقیران و تنگ دستان می نشست و با آنان غذا می خورد . در لباس و غذا خود را بر بردگان خویش برتری نمی داد ….». (۱)
امام صادق علیه السلام فرمود: «زنی بیابانی خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله رسید، در حالی که حضرت روی زمین نشسته بود، گفت: ای رسول خدا! هم
چون بردگان روی زمین می
نشینی و همچون آنان غذا می خوری؟ پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: چه بنده ای از من بنده تر است؟!» (۲)
برخی افراد برخوردهای دور از آداب و عادی و صمیمی را نمی پذیرفتند و با رتبه های پایین تر از خود هم گام و هم سخن نمی شوند. با چنین افرادی نمی توان به راحتی به گفت و گو نشست و ارتباط برقرار کرد، اما انسان های بی آلایش، شخصیتی استوار، روان و معتدل دارند و از هر گفته، و رفتار دیگران رنجیده و آشفته نمی گردند.
رسول خدا صلی الله علیه و آله می فرمود: «پنج کار را تا دم مرگ رها نمی کنم؛ پوشیدن جامه ی پشمین، سوار شدن بر الاغ پالان دار، غذا خوردن با بردگان، تعمیر کفش خود به دستان خویش و سلام کردن بر کودکان». (۳)
آنچه حضرت همواره از آن پرهیز می نمود، تشریفات زندگی بود.


پی نوشت :</B& gt;


1.                   کحل البصر، ص ۵۸.
۲
. بحارالأنوار، ج ۱۶، ص ۲۲۴.
۳
. همان، ص ۲۲۵.
منبع: مجله نامه ی جامعه شماره ۴۴ – ۴۳


http://shiastudies.net

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید