به مناسبت میلاد جوادالائمه علیه السلام

اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در print

امام جواد علیه‏السلام در یک نگاه


پدر بزرگوارش حضرت رضا علیه‏السلام و مادر ارجمندش بانوی مصری تباری به نام «سبیکه» است که از خاندان «ماریه قبطیه»، همسر پیامبر اسلام صلی‏الله‏علیه‏و‏آله ، به شمار می‏رود؛ بانویی که از نظر فضائل اخلاقی، در درجه والایی از انسانیت قرار داشت و برترین زنان زمان خود بود؛ به طوری که امام رضا علیه‏السلام از او به عنوان بانویی منزه و پاکدامن و با فضیلت یاد می‏کرد. «ریحانه» و «خیزران» از دیگر نامهای مادر امام جواد علیه‏السلام است.


حضرت در مجموع دوران امامت خود با دو خلیفه عباسی، یعنی مأمون (۱۹۳ ـ ۲۱۸) و معتصم (۲۱۸ ـ ۲۲۷) معاصر بوده است.(۱)


مراسم ولادت


حضرت رضا علیه‏السلام پیشاپیش خبر ولادت فرزندش امام جواد علیه‏السلام را به اطرافیان داده بود، از جمله: شبی خواهرش حکیمه خاتون را احضار نمود و فرمود: «ای حکیمه! امشب فرزند با برکت خیزران متولد می‏شود که تو باید در نزد او حاضر باشی.» آن‏گاه فرمود: «فَاِذا هِیَ وَلَدَتْ فَاَلْزِمیها سَبْعَهَ ایّامٍ؛(۲) هرگاه او (خیزران) زایمان نمود، هفت روز همراه او باش.»
حکیمه خاتون می‏گوید: پاسی از شب گذشت تا اینکه نوزاد رضا علیه‏السلام در حالی که پرده نازک نورانی بر او پوشیده بود، به دنیا آمد و نوری از او ساطع بود که تمام حجره را روشن نمود؛ به گونه‏ای که از نور چراغ بی‏نیاز شدیم. آن نوزاد نورانی را در دامن خود گذاشتم و پرده را از خورشید جمالش کنار زدم.(۳) حکیمه اضافه می‏کند: در لحظه‏ای که امام جواد به دنیا آمد، فرمود: «اَشْهَدُ اَنْ لا اِلهَ اِلاّ اللّه‏ وَاَنَّ مُحَمَّدا رَسُولُ اللّه‏(۴)؛ گواهی می‏دهم که خدایی غیر از خدای یگانه نیست، و به راستی محمد صلی‏الله‏علیه‏و‏آله رسول خدا است.»
و در روز سوم ولادتش وقتی عطسه کرد، فرمود: «اَلْحَمْدُ للّه‏ِ وَصَلّی اللّه‏ عَلی مُحَمَّدٍ وَعَلَی الاَئِمّهِ الرّاشِدین(۵)؛ ستایش مخصوص خداست و درود خدا بر محمد و امامان هدایتگر باد.»
حکیمه وقتی این جملات را از امام جواد علیه‏السلام شنید با شتاب نزد امام رضا علیه‏السلام رفت و عرض کرد از این طفل عجایبی دیدم. حضرت فرمود: آن عجایب چیست؟ حکیمه جملات لحظه ولادت و هنگام عطسه حضرت را بیان نمود. حضرت رضا فرمود: «یا حَکیمهُ، ماتَرَوْنَ مِنْ عَجائِبِه اَکْثَرُ(۶)؛ ای حکیمه! [در آینده] عجایب بیشتری از او خواهید دید.»


مولود با برکت


در خانواده امام هشتم، و محافل شیعیان، از حضرت جواد علیه‏السلام به عنوان مولودی با برکت یاد می‏شد و این شهرت نیز ریشه در کلام خود امام هشتم علیه‏السلام دارد که بارها این مسئله را یادآوری نموده‏اند که به نمونه‏هایی اشاره می‏شود:
۱. «ابویحیای صنعانی» می‏گوید: روزی در محضر امام رضا علیه‏السلام بودم، فرزندش ابوجعفر را که خردسال بود آوردند: حضرت فرمود: «هذَا الْمَوْلُودُ الَّذی لَمْ یُولَدْ مُوْلُودٌ اَعْظَمُ بَرَکَهً عَلی شیعَتِنا مِنْهُ(۷)؛ این مولودی است که با برکت‏تر از او برای شیعیان ما زاده نشده است
۲. «ابن اسباط» و «عبّاد بن اسماعیل» می‏گویند: خدمت امام رضا علیه‏السلام بودیم که ابوجعفر امام جواد علیه‏السلام را آوردند، عرض کردیم: این همان مولود پر خیر و برکت است؟ حضرت فرمود: «بله! این همان مولودی است که در اسلام با برکت‏تر از او زاده نشده است.»(۸)


گواه و شاهد این تحلیل، اعتراض «حسین بن قیاما واسطی» به امام در این مورد و پاسخ آن حضرت است. «ابن قیاما» که از سران واقفیه بوده است، طی نامه‏ای امام رضا علیه‏السلام را متهم به عقیمی کرد و نوشت: چگونه ممکن است امام باشی، در صورتی که فرزند نداری! حضرت در پاسخ نوشت: «از کجا می‏دانی که من دارای فرزندی نخواهم بود؟» در ادامه فرمود: «وَاللّه‏ِ لا تَمْضی الایّامُ وَاللَّیالی حَتّی یَرْزُقَنِیَ اللّه‏ُ وَلَدا ذَکَرا یَفْرُقُ بِهِ بَیْنَ الْحَقِّ وَالْباطِلِ(۹)؛ به خدا سوگند! بیش از چند روز و شب نمی‏گذرد که خداوند فرزند پسری روزی من می‏گرداند که به وسیله او بین حق و باطل جدایی می‏افتد.»
این سم‏پاشی تبلیغی از طرف واقفیه، منحصر به یک مورد نبوده است، بلکه به مناسبتهای مختلف و موارد متعدد و گوناگون تکرار می‏شده است و امام هشتم علیه‏السلام نیز به آنان جواب می‏داده، از جمله فرموده است: «واللّه‏ِ لاَتَمضی الایّامُ وَاللَّیالی، حَتّی یُولَدُ ذَکر مِنْ صُلْبی یَقُومُ مِثْلَ مَقامی یُحْیی الْحَقَّ وَیُمْحی الْباطِلَ(۰
۱)؛ به خدا سوگند! شب و روزهایی نخواهند گذشت مگر آنکه فرزندی از نسل من به دنیا می‏آیدو جای من قرار گرفته، حق را زنده و باطل را نابود می‏کند.»
به این جهت، امام هشتم علیه‏السلام و شیعیان سخت در فشار دشمنان قرار داشتند تا آن روزی که حضرت جواد علیه‏السلام پا به دنیا گذاشت و با نور وجودش به تمام سم‏پاشیها و تبلیغها خاتمه داد، و پیش‏بینیهای پدر بزرگوارش نیز به وقوع پیوست، و موضع امام هشتم علیه‏السلام و شیعیان که از این نظر در تنگنا بودند، تقویت گردید و وجهه تشیع بالا رفت.»(
۱۱)


پی نوشت:


۱. ر.ک: اعلام الوری، طبرسی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ سوم، ص۳۴۴؛ منتهی الامال، شیخ عباس قمی، کتابفروشی اسلامیه، ج۱، ص۲۱۷؛ الارشاد، شیخ مفید، قم، مکتبه بصیرتی، ص۳۱۶.
۲. منتهی الامال، ج۱، ص۲۱۸؛ و نیز ر.ک: اعلام الهدایه، المجمع الهاشمی لاهل البیت، چاپ اول، ج۱۱، ص۲۸.
۳. منتهی الامال، ص۲۱۸.
۴. اعلام الهدایه، ص۲۸.
۵. همان.
۶. همان، ج۱۱، ص۲۸ و ر.ک: مستدرک العوالم، ج۲۳، ص۱۵۱ ـ ۱۵۲.
۷. اصول کافی، ج۱، ص۳۲۱؛ الارشاد، شیخ مفید، ص۳۱۹؛ اعلام الوری، طبرسی، ص۳۴۷؛ کشف الغمه، اربلی، ج۳، ص۱۴۳.
۸. بحارالانوار، ج۵۰، ص۲۰.
۹. اصول کافی، مکتبه الصدوق، ج۱، ص۳۲۰؛ الارشاد، ج۲، ص۲۷۷؛ کشف الغمه، ص۱۴۲.
۱۰. رجال کشی، ص۴۶۳؛ کشف الغمه، ص۱۴۲ و ر.ک: سیره پیشوایان، مهدی پیشوایی، ص۵۳۱ ـ ۵۳۲.
۱۱. ر.ک: الامام الجواد من المهد الی اللحد، سیدکاظم قزوینی، چاپ اول، ص۳۳۷؛ سیره پیشوایان، ص۵۳۲.


www.sibtayn.com

بازدیدها: 0

کانالهای ما را درشبکه های اجتماعی