وقایع روز یازدهم محرم

اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در skype
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در print

۱-       رحلت حضرت آدم علیه السلام


۲-       اسارت بازماندگان شهدای کربلا


۳-       حرکت کاروان اسرا از کربلا


۴-       حرکت اهل بیت امام حسین علیه السلام به کوفه


اخراج آدم و حوا از بهشت


خداوند متعال آدم و حوّا را در بهشت جاى داد و فرمود: از میوه‌ها استفاده کنید، فقط به یک درخت (گندم یا انجیر یا انگور یا درختى که حامل این میوه‌ها بود) نزدیک نشوید یعنى از آن نخورید.


شیطان لعین با وسوسه حوّا، آدم را فریب داد و موجب شد تا آن‌ها از آن درخت بخورند. مطابق با دهم محرم بود که آن‌ها از بهشت دنیا اخراج شدند.


اسارت بازماندگان شهدای کربلا


پس از شهادت ابا عبدالله الحسین علیه‌السلام و ارسال سر مقدس آن حضرت در عصر عاشورا به کوفه، عمر بن سعد در روز یازدهم محرم دستور داد که سرهای سایر شهیدان را شستشو داده و در میان سرکردگان سپاه خویش تقسیم کنند. تا آنان، آن سرها را به نزد عبیدالله برده و پاداش بگیرند.


همچنین وی دستور داد که کشته‌های خود را گردآوری کرده و بر آنان نماز بخوانند و سپس دفن کنند. ولی بدن‌های بی‌سر شهیدان را در آن بیابان رها کرد. آن‌گاه دستور داد زنان، کودکان و بازماندگان واقعه عاشورا را اسیر و به همراه خود به کوفه ببرند.


هنگام خروج آنان از سرزمین کربلا، به خواسته اسیران و یا به دستور عمر بن سعد جهت تازه کردن داغ اسیران و عزیز از دست‌دادگان، آنان را از کنار پیکرهای شهیدان عبور دادند. لحظه وداع بازماندگان با بدن‌های بی‌سر شهیدان، محشری بود و دل هر سنگی را آب می‌کرد.


در همین روز آنان را وارد شهر بزرگ کوفه کرده و جمعیت فراوانی به دیدن اسیران آمدند، که برخی اظهار خوشحالی و شادمانی کرده و برخی دیگر در مظلومیت اهل بیت علیهم‌السلام و در عزای سید شهیدان، می‌گریستند و ضجه می‌کشیدند.


عبیدالله بن زیاد در قصر دارالاماره کوفه، بار عام داد و تعداد زیادی از اشراف و أعیان و هواداران بنی‌امیه در آن گرد هم آمده و سپس سرهای شهیدان کربلا و اسیران و بازماندگان را بر مجلس عبیدالله وارد کردند.[۱]


حرکت کاروان اسرا از کربلا


عمر بن سعد ملعون شب یازدهم را تا ظهر روز یازدهم در کربلا ماند و بر کشته‌شدگان خود نماز خواند و آن‌ها را به خاک سپرد. بعد از ظهر دستور داد: دختران رسول خدا صلى الله علیه و آله را بر شتران بى‌جهاز سوار کنند و غل بر گردن امام سجاد علیه‌السلام بزنند. آنها را مثل اسیران بردند و از قتلگاه عبور دادند. وقتى چشم زنان به شهدا افتاد فریاد کشیدند و اشک ریزان خود را از شتران به زمین انداختند.


حضرت زینب کبرى علیهاالسلام چون نظرش به بدن مبارک امام افتاد، فرمود: السلام علیک یا ذبیحاً من القفا و سپس نعش برادر را به سینه خود چسبانید، عرض کرد: اختک لک الفداء یا بن محمد المصطفى و یا قرّه عین فاطمه الزهرا بعد با صوتى حزین و قلبى دردناک گفت: یا محمداه صلى علیک ملیک السّمآء این حسین توست که با اعضاى پاره‌پاره در خون خویش آغشته است، این‌ها دختران تواند که اسیر شده‌اند، این حسین توست که بدنش بر روى خاک افتاده.


حضرت سکینه علیهاالسلام جسد پدر را دربرگرفت، ناله زد و عرض نمود: پدر جان قتل تو چشم دشمنان را روشن و دلشان را شاد کرد، پدر جان بنى‌امیه مرا در کوچکى یتیم کرد، بابا زمانى که شب مى‌شود چه کسى مرا حمایت مى‌کند؟ بابا گوشواره‌هایم را غارت و عبایم را ربودند.


کفعمى نقل مى کند که حضرت سکینه علیهاالسلام فرموده است: چون بدن نازنین پدرم را در آغوش گرفتم حالت اغماء به من رخ داد، در آن حال شنیدم که پدرم مى‌فرمود: شیعتى مهما شربتم ماء عذب فاذکرونى × او سمعتم بغریب او شهید فاندبونى.


حرکت اهل بیت امام حسین علیه السلام به کوفه


عصر روز یازدهم اهل بیت علیهم‌السلام را با حالت اسارت به طرف کوفه حرکت دادند. شبانه به کوفه رسیدند و آن بزرگواران داغدار و مصیبت زده را تا صبح پشت دروازه‌هاى کوفه نگه داشتند. هنگام صبح عمرسعد ملعون از کوفه خارج شد و مثل فرماندهى که از فتوحات خود خوشحال است همراه اسراء وارد کوفه شد.


پانویس


۱. نک: الارشاد (شیخ مفید)، ص ۴۷۰؛ الفتوح (ابن اعثم کوفی)، ص ۹۱۳؛ منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج ۱، ص ۴۰۷.


منابع


عبدالحسین نیشابورى، تقویم شیعه، صفحه ۳۰.


سید مهدى مرعشى نجفى، حوادث الایام، صفحه ۳۶ و ۳۹.


موسسه تبیان، نرم‌افزار دایره‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام


منابع بیشتر: وقایع الایام شیخ عباس قمی، ۱۱ محرم


http://wiki.ahlolbait.com

بازدیدها: 3

کانالهای ما را درشبکه های اجتماعی