ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

جهاد خاص امام حسین علیه السلام

جهاد خاص امام حسین

جهاد خاص امام حسین (ع)

 

در زیارت جامعه کبیره آمده است : شما ائمه دین ، در راه خدا جهاد کردید و حق جهاد را به انجام رساندید.
در زیارت امام حسین علیه السلام بخصوص آمده است : شهادت مى دهم که تو (اى حسین) در راه خدا جهاد کردى و حق جهاد را به جا آوردى. بله امام مامور به جهاد مخصوصى شد که به هیچ کس قبل از ایشان چنان تکلیف نشده بود ، که خصوصیات آن از این قبیل است :

 

1 – جهاد در ابتداى امر ، یک به ده بود ، نه اینکه یک
نفر با بیشتر از ده نفر جهاد کند. سپس خداوند در این حکم تخفیف داد و شرط وجوب جهاد را یکى به دو نفر مقرر فرمود ، اما خداوند براى امام حسین علیه السلام مقابله یک نفر را ، با سى هزار یا بیشتر مقرر فرمود.
۲ – جهاد بر کودکان و سالخوردگان واجب نیست ، اما در واقعه کربلا بر کودکان مانند قاسم و فرزند آن پیرزن و حتى بر کودکى چون عبدالله بن الحسن و پیر سالخورده اى مانند حبیب بن مظاهر جایز گردید.
۳ – در جهاد باید ظن و گمان بر کشته شدن نباشد ، اما امام علیه السلام به قتل خود و اصحابش علم داشت ، و به اصحاب فرمود : گواهى مى دهم که همه شما کشته مى شوید و بجز فرزندم على کسى نجات پیدا نمى کند.

 

دشمنان امام در جنگ با آن حضرت احکام جنگ را هم رعایت نکردند که در این باره موارد بسیارى است ؛ از جمله :
الف) جنگ در ماه هاى حرام ممنوع است ، اما آنها رعایت نکردند و در ماه حرام با امام حسین علیه السلام جنگیدند.
ب) در جنگ نباید کودکان و زنان کشته شوند ؛ ولى آنان کودکان را کشتند ، حتى آن کودک شیرخوار را هم وقتى که امام از آنها براى او آب خواست ، به شهادت رساندند.
ج) مزارع را نباید سوزاند ، ولى دشمنان امام تعدادى از خیمه هاى اهل بیت آن حضرت را در زمانى که هنوز امام زنده بود به آتش کشیدند و قصد داشتند خیمه ها را اهلش بسوزانند و بعد از شهادت آن حضرت خیمه ها را به آتش کشیدند.
د) در صورتى که جنگ تن به تن شرط باشد – ولو با کفار – نباید به یک باره هجوم صورت پذیرد.
ه) نبرد را قبل از ظهر آغاز نکنند ، بلکه عصر آغاز نمایند تا اینکه کشتار به طول نینجامد و شب بین آنها حایل گردد.
و) نباید سرى از معرکه خارج شود ، اگر چه بریدن سر کافر و چرخاندن آن در صحنه نبرد جایز است ، اما نباید از میدان جنگ به مکان دیگرى برده شود ، حتى اگر کافر باشد.
ز) مقتول صاحب نام و بزرگى را نباید
عریان کرد ، حضرت على علیه السلام وقتى عمروبن عبدود را به قتل رساند – با اینکه او تجسم تمام کفر بود – تکه اى از لباس او را بیرون نیاورد ، حتى زره او را که اولا لباس محسوب نمى شود و ثانیا بى نظیر بوده است ، از تنش بیرون نیاورد. وقتى به على علیه السلام پیشنهاد آن کار شد ، فرمود : او بزرگ قوم خودش است ، دوست ندارم حرمتش هتک شود. به همین خاطر وقتى خواهرش آمد و ملاحظه کرد که بدن برادرش را لخت نکرده اند و دانست که قاتل برادرش حریف بزرگوار و شخص جلیل القدرى چون على علیه السلام بوده است ، خوشحال شد و گفت : اگر قاتل تو غیر از على بود، تا ابد گریه مى کردم.
ح) حتى اگر مقتول از کفار هم باشد ، مثله کردن او جایز نیست. على علیه السلام حتى از مثله کردن شقى ترین شخص روى زمین از اول خلقت تا آخر آن ، یعنى ابن ملجم نهى فرمود و گفت : اگر من از دنیا رفتم او را مثله نکنید.
این حکم نزد کفار و بت پرستان در دوران جاهلیت حتى درباره مسلمانانى که با آنان مى جنگیدند ، نیز وجود داشته و امرى ثابت بوده است. به عنوان مثال وقتى ابوسفیان در جنگ احد بر سر جنازه شهداى مسلمان آمد و جسد حمزه را دید بالاى سرش حاضر شد ، نیزه را بر دهان آن حضرت نهاد و او را شماتت کرد و گفت : این سزاى تو است ، اما چون ملاحظه کرد که انگشتان او را بریده اند و شکمش را پاره پاره کرده و جگرش را بیرون آورده اند ، با صداى بلند فریاد زد : اى پیروان محمد در میان کشتگان شما شخصى است که مثله کرده است ، به خدا سوگند من چنین دستورى ندادم و به آن راضى نبودم. اما پسر معاویه به پسر سعد نوشت : وقتى حسین را کشتى ، بدن او را زیر سم اسب ها قرار بده ، مى دانم که بعد از مرگ دیگر به ما آسیبى نمى رساند ، اما من به این گفته خود پایبند هستم که هر گاه حسین را بکشم با او این معامله را خواهم کرد.
ط) نباید زنان و کودکان اسیر حتى از کفار را بر کشته هاى آنان عبور داد ، به همین خاطر پیامبر (ص) وقتى بلال ، صفیه اسیر را بر کشتگان یهود عبور داد و بدنش شروع به لرزیدن کرد ، او را مورد عتاب قرار داد. اما این مصیبت بزرگ بر اسیران آل محمد وارد شد و نه تنها آنها را از کنار شهیدان آغشته به خون عبور دادند ، بلکه آنها را همراه کشتگان حرکت دادند ؛ آن هم مدتى طولانى بیش از یک ماه و در حالى که سرهاى شهیدان در معرض دیدشان قرار داشت.
ى) در صورتى که زنان اسیر از کفار ، از
دختران و بزرگان و سلاطین باشند ، نباید آنها را در بازار به معرض فروش گذاشت و آنان را به مجالس برد و چهره هاى آنها را مانند دیگر زنان کافر ، عریان به دیگران نشان داد ؛ اما در روایتى از امام باقر علیه السلام دیدم که فرمود :
وقتى اسیران ما را به شام آوردند صورت هاى آنان آشکار بود و شامیان گفتند ما اسیرانى به این زیبایى ندیده ایم و در مجلس یزید آن شامى گفت : یزید ! این دختر اسیر را به من ببخش.

 

منبع : کتاب خصائص الخصیصه

 

www.monajat.org

صفحه اصلی – موسسه قرآن و نهج البلاغه

کانال جامع دو نور در ایتا:
https://eitaa.com/twonoor
کانال جامع دو نور در تلگرام:
https://t.me/twonoor

 

جهاد خاص امام حسین. جهاد خاص امام حسین. جهاد خاص امام حسین. جهاد خاص امام حسین.جهاد خاص امام حسین. جهاد خاص امام حسین. جهاد خاص امام حسین. جهاد خاص امام حسین. جهاد خاص امام حسین. جهاد خاص امام حسین
به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید