ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

پیامبری ادریس علیه السلام

به نام خداوند بخشنده مهربان


 


پیامبری ادریس علیه السلام


حضرت ادریس علیه السلام از جمله پیامبرانى است که در قرآن کریم، از آنان یاد شده است.خداى سبحان فرمود:


وَإِسْمعِیلَ وَإِدْرِیسَ وَذَاالْکِفْلِ کُلٌّ مِنَ الصّابِرِینَ


سوره مبارکه انبیاء ، آیه ۸۵


 


وَاذکُرْ فِى الکِتابِ إِدْرِیسَ إِنَّهُ کانَ صِدِّیقاً نَبِیّاً (۵۶) وَرَفَعْناهُ مَکاناً عَلِیّاً (۵۷)


سوره مبارکه مریم ، آیات ۵۶ وو ۵۷


 


قرآن کریم ، وى را به صفاتى چون صبر، راستگویى و برخوردار از مقام برجسته توصیف فرموده است.


نظر دانشمندان درباره وى این است که او نخستین پیامبرى بود که جبرئیل علیه السلام براى ارشاد و هدایت نسل قابیل – فرزند حضرت آدم علیه السلام –  بر او وحى نازل کرد تا از طغیان و سرکشى و کفر خویش دست برداشته و به پیشگاه خداوند توبه نمایند، و طبق دستوراتِ آیین او زندگى کنند.


قرآن کریم، درباره زندگى و دستوراتِ دین و آیین ادریس علیه السلام  مشروحاً سخن نگفته است، چنانکه سند تاریخى و پا برجایى هم از زندگى او در دست نیست. معتبرترین کتابى که درباره او سخن گفته “تاریخ الحکماء” است که در اینجا به بیان برخى مطالب پراکنده ‏اى که در آن وجود دارد مى ‏پردازیم، البته نه به عنوان این‏ که این مطالب حقایقى بى‏ چون و چراست، بلکه از باب آگاهى.


  


نظریه یک


اندیشمندان در مورد زادگاه و محل نشو و نماى آن حضرت اختلاف دارند. عده ‏اى گفته ‏اند: وى در مصر متولد شده و او را “هرمس الهرامسه” نامیده ‏اند و زادگاهش در «منف» (نام شهرى در مصر) است و نیز گفته ‏اند نام وى به زبان یونانى “ارمیس”بوده که معناى عربى آن “هرمس” و به زبان عبرى “خنوخ” و در عربى “اخنوخ” تلقى شده است و خداى مهربان او را در قرآن که به زبان عربى آشکار نازل شده “ادریس” خوانده است.


هرمس (ادریس) از مصر بیرون رفت و در زمین گردش کرد و سپس به آن سرزمین بازگشت، [سرانجام‏] خداوند او را در سن هشتاد و دو سالگى به نزد خود بالا برد (از دنیا رفت) .


 


نظریه دو


دسته ‏اى دیگر معتقدند که ادریس علیه السلام  در بابِل متولّد و در همانجا بزرگ شد. وى در اوایل عمر خویش از علوم شیث بن آدم که جدّ اعلاى او بود بهره مى ‏جست و آنگاه که به حدّ کمال رسید، خداوند بدو نبوّت و پیامبرى عنایت فرمود. آن حضرت، مردمِ فاسد را از مخالفتِ با آیین حضرت آدم و شیث علیه السلام  نهى مى ‏کرد و [در این راستا] عده ‏اى اندک از او اطاعت کرده و بیشتر آنان با وى به مخالفت برخاستند . از این رو او و پیروانش از آن سامان بیرون رفته تا به مصر رسیدند.


ادریس علیه السلام  و همراهانش در مصر اقامت گزیدند و مردم را به امر به معروف و نهى از منکر و اطاعت از خداى مهربان دعوت کردند، چنان‏ که گفته شده:


وى مردم را به آیین الهى و یگانگى خدا و پرستش آفریدگار و رهایى مردم از عذاب آخرت به وسیله کردار شایسته در دنیا دعوت نمود و آنها را بر بى ‏رغبتى به دنیا و رفتار عادلانه ت
شویق کرد و دستور داد تا آنگونه که وى مى ‏گوید نماز به جاى آورند و دستور داد ایام مشخصى در هر ماه روزه بگیرند و آنها را به جهاد براى مبارزه با دشمنانِ دین و آیین خود تشویق و براى دستگیرى از مستمندان به آنان دستور پرداخت زکات را صادر فرمود.


جمله ی ” الایمان بالله یورث الظفر: ایمان به خدا پیروزى را در پى دارد” برنگین انگشترى وى منقوش بود و بر کمربندى که هنگام نماز میّت مى ‏پوشید، این جمله نوشته شده بود:


 السعید من نظر لنفسه و شفاعته عند ربه اعماله الصالحه


سعادتمند کسى است که در کارهاى خویش بیندیشد و کارهاى شایسته ی وى، شفیع او نزد پروردگارش خواهد بود


 از جمله گفتار آن حضرت این است که فرمود:


هرگز کسى نمى ‏تواند خدا را بر نعمت‏هایش سپاس گوید، آنگونه که او نسبت به بندگانش عطا و بخشش فرموده است.


خدا را با نیّت خالص بخوانید و روزه و نمازهاى خویش را نیز خالصانه به جا آورید.


نسبت به دنیادارىِ مردم ، حسد نورزید. زیرا بهره ‏ورى آنان اندک است.


کسى که از حد کفایتِ زندگى، قانع نباشد، هیچ چیز او را بى ‏نیاز نمى ‏کند.


حیات و زندگىِ روح، در حکمت نهفته است.


http://doavm.persiangig.com

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید