امام صادق(ع) طي روايتي به جزئيات علائم و مفاسدي كه در آستانه انقلاب مهدي فراگير جامعه بشري مي گردد اشاره نموده اند كه گويي اين پيشگويي ها مربوط به همين قرن حاضر است:
1. آنگاه كه ديدي حق مرده و اهل حق از ميان رفتند.
2. و ديدي كه ستم همه جا را گرفته است.
3. و ديدي كه قرآن فرسوده شده و بدعتهايي از روي هوا و هوس در مفاهيم آن آمده است.
4. و ديدي كه دين بي محتوا شده، همانند ظرفي كه آن را واژگون نمايند.
5. و ديدي كه اهل باطل بر اهل حق بزرگي جويند.
6. و ديدي كه شر آشكار است و از آن نهي نهي شود و هر كه كار زشت انجام دهد معذورش دارند.
7. و ديدي كه فسق اشكار گرديده و مردان به مردان و زنان به زنان اكنفا كتتد.
8. و ديدي كه شخص مؤمن سكوت اختيار كند و سخنش را نپذيرند.
9. و ديدي كه شخص فاسق دروغ گويد و كسي دروغ و افترايش را بر او باز نگرداند.
10. و ديدي كه بچه كوچك مرد بزرگ را خوار شمارد.
11. و ديدي كه پيوند خويشاوندي بريده شد.
12. و ديدي كه هركه را بكار بد بستايند خوشحال گردد و سخن گوينده را به خودش باز نگرداند.
13. و ديدي كه پسر بچه همان كند كه زنان كنند.
14. و ديدي كه زنان با زنان تزويج كنند.
15. و ديدي كه مداحي و چاپلوسي فراوان شده.
16. و ديدي كه مرد مال خود را در غير راه خدا خرج كند و كسي از او جلوگيري نكند.
17. و ديدي كه چون شخص مؤمني را ببينند، از كوشش و تلاش او به خدا پناه برند.
18. و ديدي كه همسايه، همسايه خود را اذيت كند و مانعي براي او در اين كار نباشد.
19. و ديدي كه كافر خوشحال است از آنچه در مؤمن مي بيند و شاد است از اينكه در روي زمين فساد و تباهي بيند.
20. و ديدي كه آشكارا شراب بنوشند و براي نوشيدنش گرد هم آيند.
21. و ديدي كه امر به معروف كننده خوار است.
22. و ديدي كه فاسق در آنچه خدا دوست ندارد نيرومند و ستوده است.
23. و ديدي كه اهل قرآن و هر آنكه آن را دوست دارد خوار استو
24. و ديدي كه راه خير بسته شده و راه شر مورد توجه قرار گرفته است. &l t;/SPAN>
25. و ديدي كه خانه كعبه تعطيل شده و دستور به ترك آن دهند.
26. و ديدي كه مرد به زبان گويد آن چه را عمل نكند.
27
. و ديدي كه مردان خود را براي استفاده مردان فربه كنند، و زنان براي زنان.
28. و ديدي كه زندگي مرد از پس او اداره مي شود و زندگي زن از فرج او.
29. و ديدي
كه زنان مانند مردان براي خود انجمنها ترتيب دهند.
30. و ديدي كه در ميان فرزندان عباس كارهاي زنانگي آشكار شد. . . و ديدي كه پولدار عزيزتر از مؤمن باشد و ربا آشكار شود و بر آن سرزنش نشود.
31. و ديدي كه زن براي نكاح مردان با شوهر خود همكاري كند.
32. و ديدي كه بيشتر مردم و بهترين خانه ها آن ها باشند كه به زنان در هرزگي كمك كنند.
33. و ديدي كه مؤمن به خاطر ايمانش غمناك و خوار گردد.
34. و ديدي كه بدعت و زنا آشكار گردد.
35. و ديدي كه مردم به شهادت ناحق اعتماد كنند.
36. و ديدي كه حلال تحريم شود و حرام مجاز.
37. و ديدي كه دستورات ديني طبق تمايلات اشخاص تفسير گردد.
38. و ديدي كه مردم چنان در ارتكاب گناه جري شده اند كه منتظر رسيدن شب نيستند.
39. و ديدي كه مؤمن نتواند كار بد را نكوهش كند جز با قلب.
40. و ديدي كه مال كلان در راه غضب الهي خرج شود.
41. و ديدي كه زمامداران به كافران نزديك شوند و از نيكان دوري گزينند.
42. و ديدي كه واليان در داوري رشوه گيرند.
43. و ديدي كه پستهاي حساس دولتي به مزايده گذارده شود.
44. و ديدي كه مردم با محارم خود نزديكي كنند.
45. و ديدي كه به حرف تهمت و سوء ظن مردم را بكشند.
46. و ديدي كه مرد به خاطر آميزش با زنان مورد سرزنش قرار گيرد. (همجنس بازي رواج مي يابد)
47. و ديدي كه مرد از كسب زنش از هرزگي نان مي خورد و آن را مي داند و به آن تن در ميدهد.
48. و ديدي كه زن بر مرد خود مسلط مي شود و كاري را كه مرد نمي خواهد انجام مي دهد و به شوهر خود خرجي مي دهد.
49. و ديدي كه مرد، زن و كنيزش را كرايه مي دهد
و به خوراك و پوشيدني پستي تن در مي دهد.
50. و ديدي كه سوگند هاي بناحق بنام خدا بسيار گردد.
51. و ديدي كه قمار آشكار گردد.
52. و ديدي كه شراب را بدون مانع علنا بفروشند.
53. و ديدي كه زنان مسلمان خود را در اختيار كافران مي گذارند.
54. و ديدي كه لهو لعب آشكار گش
ت و كسي كه از كنار آن عبور مي كند از آن جلو گيري نكند.
55. و ديدي كه مردم شريف را خوار كند كسي كه مردم از تسلطش ترس دارند.
56. و ديدي كه نزديكترين مردم به فرمانروايان كسي است كه به دشنام گويي ما خانواده ستايش شود.
57. و ديدي كه هر كس ما را دوست دارد دروغگويش دانند و شهادت او را نپذيرند.
58. و ديدي كه برسر گفتن حرف زور و ناحق مردم با يكديگر رقابت كنند.
59. و ديدي كه شنيدن قرآن كريم بر مردم سنگين و گران آيد و در عوض شنيدن سخنان با طل براي مردم آسان است.
60. و ديدي كه همسايه همسايه را گرامي مي دارد از ترس زبانش.
61. و ديدي كه حدود خدا تعطيل شده و در آن طبق دلخواه خود عمل كنند.
62. و ديدي كه مساجد طلا كاري شده.
63. و ديدي كه راستگو ترين مردم پيش آنان ، مفتريان دروغگو مي باشند.
64. و ديدي كه شر و سخن چيني آشكار گردد.
65. و ديدي كه ستمكاري شيوع يافته.
66. و ديدي كه غيبت را سخن نمكين مي شمارند و مردم همديگر را بدان مژده دهند.
67. و ديدي كه براي غير خدا به حج و جهاد روند.
68. و ديدي كه سلطان به خاطر كافر مؤمن را خوار گرداند.
69. و ديدي كه خرابي و ويراني بيش از عمران و آبادي است.
70. و ديدي كه زندگي مرد از كم فروشي اداره مي شود.
71. و ديدي كه خونريزي را آسان مي شمارند.
72. و ديدي كه مرد براي غرض دنيايي، رياست مي طلبد و خود را به بد زباني مشهور مي سازد تا از او بترسند و كارها به او واگذارند.
73. و ديدي كه نماز را سبك شمارند.
74. و ديدي كه مرد مال بسيار دارد ولي از وقتي كه آن را پيدا كرده، زكات آن رن نپرداخته است.
75. و ديدي كه قبر مردها را بشكافند و آنها را بيازارند و كفنهايشان را بفروشند.
76. و ديدي كه آشوب بسيار است.
77. و ديدي كه مرد روز خود را به نشئه بسر برد و شب را به مستي صبح كند و به وضعي كه مردم درآنند اهميت ندهد.
78. و ديدي كه با حيوانات عمل زشت انجام مي دهند.
79. و ديدي كه حيوانات همديگر را بدرند.
80. و ديدي كه مرد به مصلي رود ولي چون برمي گردد جامه به تن ندارد.
81. و ديدي كه دل مرد سخت و چشمانشان خشك و ياد خدا بر آنان سنگين آيد.
82. و ديدي كه كسبهاي حرام شيوع يافته و بر سر آن رقابت كنند.
83. و ديدي كه نماز خوان براي ريا و خود نمايي نماز مي خواند.
84. و ديدي كه فقيه براي غير دين فقه مي آموزد و دنيا و رياست طلب مي كند.
85. و ديدي كه مردم دور كسي را گرفته اند كه قدرت دارد.
86. و ديدي كه هر كسي روزي حلال مي جويد مورد سرزنش قرار مي گيرد و جوينده حرام مورد ستايش و تعظيم.
87. و ديدي كه در مكه و مدينه كارهايي مي كنند كه خداوند دوست ندارد و كسي هم نيست كه مانع
شود و هيچ كس آنها را از اين اعمال زشت باز نمي دارد.
88. و ديدي كه آلت لهو و لعب در مكه و مدينه آشكار مي گردد.
89. و ديدي كه اگر كسي سخن حق مي گويد و امر به معروف و نهي از منكر مي كند ديگران او را نصيحت كنند و بگويند: اين كاربر تو لازم نيست.
90. و ديدي كه مردم به همديگر نگاه مي كنند و به مردم بدكار اقتدا نمايند.
91. و ديدي كه راه خير به كلي خالي است و كسي از آن راه نمي رود.
92. و ديدي كه مرده را به مسخره مي گيرند و كسي براي مرگ او غمگين نشود.
93. و ديدي كه هر سال بدعت و شرارت بيشتر مي شود.
94. و ديدي كه مردم و انجمنها پيروي مگر از توانگران.
95. و ديدي كه به فقير چيزي بدهند درحاليكه به او بخندند و براي غير خدا به او ترحم نمايند.
96. و ديدي كه نشانه هاي آسماني پديد آيد ولي كسي از آن هراس نكند.
97. و ديدي كه مردم در حضور جمع همانند بهائم مرتكب عمل جنسي شوند و هيچ كس از ترس، كار زشت را انكار نكند.
98. و ديدي كه مردم در غير اطاعت خدا زياده خرج كنند ولي در مورد اطاعت خدا از كم هم دريغ كنند.
99. و ديدي كه بي احترامي به پدر و مادر آشكار گردد و مقام آنها را سبك شمارند و حال آنها در پيش فرزند از همه بدتر باشد.
100. و ديدي كه زنها بر حكومت غالب گشته و پستهاي حساس را قبضه كنند و كاري پيش نرود جز آنچه طبق دلخواه آنان باشد.
101. و ديدي كه پسر به پدر خود افترا زند و به پدر و مادر خود نفرين كند و از مرگشان خوشحال گردد.
102. و ديدي كه اگر روزي بر مردي بگذرد و در آن روز گناهي بزرگ مرتكب نشده باشد مانند هرزگي يا كم فروشي و يا انجام كار حرام يا ميخوارگي ، آن روز گرفته و غمگين است و خيال مي كند كه روزش به هدر رفته و عمرش در آن روز بيخود تلف شده است.
103. و ديدي كه سلطان مداد غذايي را احتكار مي كند.
104. و ديدي كه حق خويشاوندان پيامبر (خمس) بنا حق تقسيم شود و بدان قمار بازي كنند و ميخوارگي نمايند.
105. و ديدي كه با شراب مداوا كنند و براي بيمار نسخه نمايند و بدان بهبودي جويند.
106. و ديدي كه مردم در مورد ترك امر به معروف و نهي از منكر بي عقيدگي بدان يكسان شوند.
107. و ديدي كه منافقان و اهل نفاق سر و صدايي دارند و اهل حق بي سر و صدا و خاموشند.
108. و ديدي كه براي اذان گفتن و نماز خواندن مزد بگيرند.
109. و ديدي كه مسجدها پر است از كسانيكه ترس از خدا ندارند و براي غيبت و خوردن گوشت اهل حق به مسجد آيند و در مساجد از شراب مست كننده توصيف كنند.
110. و ديدي كه شخص مست از خرد تهي گشته و بر مردم پيش نمازي كند و به مستي او ايراد نگيرند و چون مست گردد گراميش دارند.
111. و ديدي كه هر كه مال يتيمان بخورد به شايستگي او را بستايند.
112. و ديدي كه قضات به خلاف دستور خدا داوري كنند.
113. و ديدي كه زمامداران از روي طمع خيانتكاران را امين خود سازند.
114. و ديدي كه ميراث حق را فرمانروايان بدست افراد بدكار و بي باك نسبت به خدا داده اند، از آنها حق حساب بگيرند و جلوي آنها را رها سازند تا هرچه خواهند انجام دهند.
115. و ديدي كه بر فراز منبر ها مردم را به پرهيزكاري دستور دهند ولي خود گوينده به دستورش عمل نكند.
116. و ديدي كه وقت نماز را سبك شمارند.
117. و ديدي كه صدقه به وساطت ديگران به اهل آن دهند و بخاطر رضاي خدا ندهند، بلكه روي درخواست مردم و اصرار آنها بپردازند.
118. و ديدي كه تمام هم و غم مردم شكم و عورتشان است و باكي ندارند كه چه بخورند و با چه آميزش كنند.
119. و ديدي كه دنيا به آنها روي آورده است.
120. و ديدي كه نشانه هاي حق مندرس گشته است.
در چنين موقعي مواظب خود باش و نجات خود را از خداوند بخواه.
منابع:
– روضه كافي ،”مرحوم كليني”،حديث 7
– بحار الانوار،”علامه مجلسي”،ج 52 ، صص 254-260.
– ترجمه روايت برگرفته از كتاب “عدل منتظر”، گفتار هفتم، نوشته”داود الهامي”ص170
نقل از: وبلاگ موسسه آخرالزمان
http://asreshia.com