حجت‌الاسلام و المسلمين «احمد مبلغی»، رئيس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) ضمن بيان اين مطلب در مورد پيامبر اسلام(ص) گفت: ما در مواجهه با قرآن كريم و پيامبر اسلام(ص) يك رابطه متقابل می‌بينيم. پيامبر اكرم(ص) قرآن را به عنوان كتاب و معجزه خود به ما ارائه كرده است، البته به عنوان كتاب خداوند كه ايشان رسول خداوند است و اين كتاب را به ما عرضه داشته.
وی افزود: بنابراين اگر پيامبر گرامی اسلام(ص) نبود قرآن كريم هم نبود. البته نه به اين معنا كه قرآن ساخته پيامبر(ص) است بلكه به اين معنا كه كتاب خداوند است و پيامبر(ص) اين كتاب را از سوی خداوند به ما ارائه می‌كند. از طرف قرآن نيز، حقيقت پيامبر(ص) و معرفی ايشان به صورت دقيق و كامل اين قرآن است كه پيامبر(ص) را معرفی می‌كند و اگر اين رابطه متقابل و متعامل دقيقا بررسی شود، شايد زاويه‌های جديدی در نگاه كردن به هر يك از اين دو و مجموعاً دين اسلام برای ما بگشايد كه نوعاً ما به اينها به صورت مجزا نگاه می‌كنيم و فرصت‌های حاصل از اين نگاه مزدوج و معطوف به رابطه اين دو بی‌بهره‌ايم.
حجت‌الاسلام مبلغی در ادامه سخنانش اظهار كرد: اگر به اين مسئله توجه كنيم متوجه می‌شويم كه همين كتابی كه پيامبر اسلام(ص) آن‌را ارائه می‌كنند، ايشان را به عنوان يك بنده كامل معرفی می‌كند كه در پيشگاه خداوند تمام فخر و افتخار او اين است كه شرك نمی‌ورزد و بندگی می‌كند. خود اين نكته كه در قرآن آمده است از زوايه ارتباطی كه با هم داشته‌اند يك ايمان‌افزايی و فرصت تأمل بهتر و بيشتر را در اختيار ما قرار می‌دهد.
وی در پاسخ به اين سؤال كه پيامبر اسلام(ص) در قرآن چگونه معرفی شده است، تصريح كرد: آيات بسياری در وصف پيامبر(ص) آمده است و اصولا يك سوره با عنوان پيامبر(ص) است كه نام ايشان در آنجا آمده است نه لقب ايشان كه رسول الله(ص) بودن است. نام سوره به نام خود پيامبر(ص) قرار گرفته است. محوری‌ترين خصوصيت‌های پيامبر(ص) اين است كه قرآن ايشان را بنده خداوند معرفی می‌كند، اين موضوع خيلی جالب است كه قرآن اين گونه به پيامبر(ص) نگاه می‌كند.
مسؤل مركز تحقيقات علمی مجمع جهانی تقريب مذاهب اسلامی در ادامه سخنانش اظهار كرد: دومين ويژگی كه در قرآن برای پيامبر(ص) معرفی می‌كند، پيامبر بودن ايشان از سوی خداوند است و سومين ويژگی ايشان اين است كه همانند تمامی انسان‌ها يك انسان است؛ يعنی از حيث انسان و بشر بودن تفاوتی با ديگران ندارد، اين گونه نيست كه ايشان از جنس غير انسان و ملائكه باشند، ايشان همانند بقيه انسان‌ها هستند و وقتی می‌گوئيم انسان هستند تمام قوانين حاكم بر جسم انسان شامل پيامبر(ص) هم می‌شود كه يكی تولد و مرگ ايشان است.
وی تأكيد كرد: قوانين حاكم بر جسم انسان‌ها و بشر كاملا بر پيغمبر(ص) هم حاكم است؛ زيرا او يك بشر است، البته تفاوت در اين است كه به ايشان وحی می‌شود. اگر اين تفاوت را در نظر بگيريم كه به هر انسانی وحی نمی‌شود، بايد ملزوماتی از حيث كمالات، پاكی و عصمت فرد در جايگاهی باشد كه به ايشان وحی شود و بزرگ‌ترين وحی تاريخ كه به پيامبر اسلام(ص) هم می‌شده است. طبيعی است كه تفاوت پيامبر(ص) با ديگر انسان‌ها اين است كه ايشان يك انسان كامل است و فردی است كه به خاطر كمال واسطه شده و خداوند او را اختيار كرده است كه اين جالب توجه است
مبلغی در ادامه سخنانش تأكيد كرد: پيامبر اسلام(ص) برای ساير انسان‌ها اسوه است، اسوه بودن يعنی برای انسان‌های ديگر الگو بودن و الگو بودن به اين معناست كه اين امكان وجود دارد كه می‌شود به ايشان نگاه كرد و درس و بهره گرفت؛ چيزی نيست كه رفتاری را عرضه كرده باشد و اين رفتار قابل استفاده ديگران نباشد. رفتار منفرد اختصاصی نسبت به پيامبر(ص) نيست بلكه ايشان الگوست و بايد ايشان را نصب‌العين قرار دهيم و در زوايای و عرصه‌های مختلف زندگی فردی و اجتماعی از ايشان درس بگيريم و استفاده كنيم و ايشان را مقتدای خودمان قرار دهيم البته اين تفاوت وجود دارد كه الگو هميشه آن نقطه اوج رفتاری را داراست و ديگران سعی بر همراهی و تبعيت و نزديك شدن با آن را پيدا می‌كنند.
رئيس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی در بيان ديگر خصوصيات پيامبر اسلام(ص) از زبان قرآن اظهار كرد: جنس رفتار پيامبر اسلام(ص)، جنسی است كه بين الگو و كسی كه تبعيت از الگو می كند، مشترك است. طبيعی است كسی كه بشر و از جنس انسان‌ها باشد و در همين جامعه هم زندگی كند و با قوانين حاكم بر اجتماع مواجه باشد وقتی كه ايشان رفتار خاصی را شكل می‌دهد ديگرانی كه در اين جامعه زندگی می‌كنند بشر هستند و ميتوانند اين رفتار را مورد استفاده، بهره برداری و تبعيت و الگوبرداری قرار دهند. همچنين از حيث قرآن كريم، پيامبر(ص) داور نهايی است، يعنی هم خود خداوند در مسائل اختلافی داوری می‌كنند و هم پيامبر(ص). پيامبر(ص) كسی است كه حرف و سخن و راه و خواسته او كه بر آمده از وحی است، نهايی‌ترين، آخرين و برنده‌ترين و فصل‌الخاطب همه اختلاف‌هايی است كه در زمان آن حضرت بوده است و يا ممكن است بعدها پيش‌آمده و يا ممكن است پيش بيايد.
مبلغی در ادامه سخنانش اظهار كرد: جايگاه ديگری كه برای پيامبر(ص) است اين است كه پيامبر(ص) هيچ اجری و اجرتی را در ارضای همه كوشش‌های دوران رسالت كه تاريخی را عوض كرده و طريق اقوم را پی‌افكند هيچ اجر و اجرتی را از اين مردم و امت نطلبيده است، جز مودت قربی و خويشان كه اهل بيت (ع) آن حضرت هستند. از ديگر ويژگی‌های پيامبر(ص) اين است كه اهل بيت(ع) ايشان از سوی خداوند تطهير و معصوم شده‌اند و نيز از اوصاف مطرح در قرآن نسبت به پيامبر(ص) اين است كه ايشان دارای خلق و اخلاق عظيم بوده است، خلق انسانی همان كمال انسان است، اما آنچه در پيامبر (ص)بوده است اين بوده كه اخلاق ايشان هم كامل بود و هم كيفی بود.