شريح بن حارث ،قاضي كوفه در زمان خلافت علي(ع)، خانهاي براي خود به،هشتاد دينار خريد و آن را قباله خود كرد.
اين موضوع به علي(ع) گزارش شد. امام او را احضار كرد و فرمود: به من گزارش شده كه تو خانهاي به قيمت 80 دينار خريدهاي و آن را به نام خود قباله كردهاي و”براي آن شهود و گواه گرفتهاي؟!
شريح در پاسخ گفت: درست گزارش دادهاند.
امام نگاه خشمآلودي به او كرد و فرمود: اي شريح! به زودي كسي عزرائيل به سوي تو آيد كه نه به قب
الهات مينگرد و نه به امضاي آن شهود و گواهان توجّه مينمايد؛ تو را از آن خارج ميكند و تنها در گودال قبر ميگذارد.
اي شريح! مبادا اين خانه را از مال ديگران خريده باشي و بهاي آن را از راه حرام
اين را بدان كه اگر هنگام خريداري خانه نزد من آمده بودي، قبالهاي برايت مي<
SPAN dir=ltr>نوشتم كه حتّي با توجّه به آن، به خريدن خانهاي به قيمت يك درهم يا بيشتر علاقه نشان نميدادي.
نسخة قبالة من چنين بود:
«اين چيزي است كه بنده ذليل از مردهاي كه آمادة كوچ است، خريداري كرده كه خانهاي از سراي غرور، در محلّه فاني شوندگان و در كوچه هلاك شوندگان قرار دارد
.
اين ملك از يك سو به آفات و بلاها اتّصال دارد و سوي ديگرش به مصائب روي دارد. و حدّ سوّمش به هوسهاي نفساني و حدّ چهارمش به اغواي شيطان منتهي ميشود. اين خانه را فريفته آرزوها، از كسي كه پس از مدّت كوتاهي ميميرد، به مبلغ خروج از عزّت قناعت و دخول در ذلّت دنياپرستي خريده است و هر گونه كشف خلاف و فسادي واقع شود، برعهده پيكرهاي پوسيده شاهان ايران و روم و يمن است… . و شاهد اين قباله عقل است؛ آنگاه كه از سلطة هوسها بيرون آيد و از بند دنياپرستي آزاد گردد.»1
پي نوشت :
1- نهجالبلاغه، نامة 3.
http://nahjnews.com