ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

عثمان بن سعید عمروی

 ابوعمرو سمان اسدی، از اصحاب بلند پایه امام هادی، عسکری و مهدی علیهم السلام و نخستین سفیر امام مهدی(عج) در عصر غیبت صغرا است. غیبت صغرا در فاصله سال های 260 تا 329 ه. بود و وی این مسئولیت را به مدت هفت سال بر عهده داشت. لقب او «سمّان» و «زیّات» است، زیرا برای استتار در فعالیت های سیاسی و مذهبی، روغن فروشی می کرد. وی از قبیله بنی اسد بود. به همین دلیل، او را «اسدی» نیز می نامند. لقب «عمروی» نیز یا منسوب به جدّ مادری اوست و یا به روایتی دیگر، چون کنیه او «ابوعمرو» بود، حضرت عسکری علیه السلام فرمود: جمع بین عثمان و ابوعمرو، تناسب ندارد. به همین دلیل، کنیه او را «برید» و وی را «عمروی» نامید.


وی با اینکه نقش مهمی در تاریخ شیعه داشته، اما از تاریخ ولادت، وفات و خانواده اش اطلاع دقیقی در دست نیست و حتی نجاشی و کشّی نام او را در رجال خود ذکر نکرده اند، هرچند کشی در ترجمه ابراهیم بن عبده نیشابوری، مدح بلیغی از وی به عمل آورده است. برخی وفات او را سال 265 هجری نوشته اند. بعضی نیز گفته اند: وفات او پس از رحلت امام عسکری علیه السلام (م 260 ق) و پیش از سال 267 ه. بوده؛ زیرا احمد بن هلال کرخی عبرتایی، که پس از او ادعای نیابت کرد، در سال 267 ه. فوت کرده است. پس قطعا وی پیش از این تاریخ درگذشته است.


شیخ طوسی بدون اشاره به زمان درگذشت او، می نویسد: «پس از درگذشت او، فرزندش محمّد او را غسل داد و در قسمت غرب “مدینة السلام” در محلّه معروفی به نام “الدرب” در بغداد دفن نمود و ما آشکارا از هنگام ورود به بغداد در سال 408 ه. تا سال بعد از 430 ه. او را زیارت می کردیم.»


فرزند او، ابوجعفر محمّد بن عثمان عمروی، از راویان جلیل القدر شیعه است و پس از او، تاهنگام وفاتش در سال 305ه. به عنوان دومین سفیر حضرت صاحب الامر(عج) عهده دار این مسئولیت بود. وی از نوجوانی و در سن یازده سالگی نزد امام هادی علیه السلام مشغول خدمت گزاری شد و با او پیمان محکمی داشت. پس از آن، بیشترین خدمت را به امام عسکری علیه السلام نمود. امام هادی و عسکری علیهماالسلام ضمن تصریح به وثاقت و امانت وی، پرسش های مردم و حتی اهل علم را به وی ارجاع می دادند و این موضوع نشان می دهد که او از شأن و منزلت رفیعی نزد آن دو بزرگوار برخوردار بود. امام عسکری علیه السلام نیابت او را به چهل تن از بزرگان و علما از جمله حسین بن ایّوب، علی بن بلال، عبداللّه بن جعفر حمیری و احمد بن هلال کرخی ابلاغ فرمود. از این رو، هیچ کس در زمان نیابت او، با وی مخالف نکرد.


شیخ طوسی می نویسد: توقیعات صاحب الامر(عج) توسط او و فرزندش محمّد به شیعیان و خواص پدرش می رسید. این توقیعات شامل اوامر و نواهی امام و پاسخ به مسائل شیعیان بود. توقیعات عینا دست خط امام عسکری علیه السلام بودند و کسی در این مورد تردیدی نداشت. وی به دلیل اینکه با امام عسکری و صاحب الامر علیهماالسلام ارتباط داشت، بیشتر روایاتش به طور مستقیم از آنان نقل شده و گاهی نیز از طریق ابوشعیب محاملی، محمّد بن سلیمان، عبدالکریم همدانی و عبدالحمید بن علی کوفی روایاتی از امام صادق علیه السلام نقل کرده است. همچنین بسیاری از راویان شیعه همچون علی بن ابراهیم، محمّد بن عیسی، عبدالله بن جعفر حمیری و احمد بن مفضّل خزاعی از او نقل حدیث کرده اند. از او هیچ اثر تألیفی در منابع دیده نشده است.


http://www.hawzah.net

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید