پندي بزرگ از مردي بزرگ

 كميل بن زياد از ياران خاص و از شيفتگان امام امير مؤمنان علي‎(ع) بود.

او مي‎گويد: روزي امير مؤمنان دستم را گرفت و مرا به سوي قبرستان كوفه برد، او پس از آن كه به صحرا رسيد، آه اندوهبار و پر دردي كشيد و فرمود:

يَا كُمَيْل‎ُ بْن‎َ زِيَادٍ، اِن‎َّ هَذِه‎ِ الْقُلُوب‎َ اَوْعِيَه‎ٌ فَخَيْرُهَا اَوْعَاهَا فَاحْفَظ‎ْ عَنّي مَا اَقُول‎ُ لَك‎َ…

اي كميل بن زياد، اين دل‎ها، ظرف‎هايي است كه بهترين آن&l t;SPAN style=”LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: ‘Tahoma’,’sans-serif’; FONT-SIZE: 9pt; mso-fareast-font-family: ‘Times New Roman’; mso-bidi-language: FA” dir=ltr lang=FA>‎ها ظرفي است كه فراگيرتر باشد. بنابراين آنچه مي‎گويم‎، آن را فرا گير و به قلبت بسپار…

اي كميل&lt ;/SPAN>‎! مردم بر سه گونه‎اند:

1ـ علماي ربّاني و نيكوكردار

2ـ دانش طلباني كه در راه تحصيل نجات هستند.

3ـ مگسان كوچك و ناتوان و بي‎اراده‎اي كه دنبال هر صدايي مي‎روند و با هر بادي حركت مي‎نمايند.

اين گروه از نور علم و دانش بهره نمي‎گيرند و به ستون محكمي پناهنده نشده‎اند.

اي كميل‎! علم بهتر از مال است‎؛ زيرا علم تو را حفظ مي‎كند، ولي تو مال را حفظ‎ ‎مي‎نمايي‎. مال با انفاق‎، كم مي‎شود، ولي علم با نشر و انفاق‎، افزايش مي‎يابد… .1

 

پي نوشت :

1- نهج‎البلاغه‎، حكمت 147. (با تلخيص‎).

http://nahjnews.com