جنگ جَمَلْ اوّلين جنگ بزرگي بود كه در زمان خلافت حضرت علي(ع) در بصره و در سال 36 هجري در ماه جماديالاولي اتّفاق افتاد. اين جنگ را ناكثين (بيعتشكنان) كه در رأس آنها طلحه و زبير بودند، به وجود آوردند كه منجر به شهادت پنجهزار نفر از سپاه علي(ع) ، و هلاكت سيزده هزار نفر از مخالفان آن حضرت گرديد.1
بعد از پايان جنگ و شكست دشمن، يكي از ياران علي(ع) كه در جنگ شركت داشت، به حضور علي(ع) رسيد و گفت: چقدر شايسته بود كه برادرم نيز در اين
نبرد، شركت ميكرد و پيروزي شما را ميديد، و به پاداش و افتخار اينشركت، نايل ميشد؟
حضرت علي(ع) به او فرمود: آيا فكر و دل برادر تو با ما بود؟
او عرض كرد: آري.
امام فرمود: فَقَدْ شَهِدَنَا. بنابراين او نيز در اين نبرد با ما بوده و شركت داشته است.
سپس افزود: حتّي آنان كه در صلب پدران و رحم مادرانشان هستند و در اين جنگ با ما همعقيده باشند با ما هستند، كه به زودي متولّد ميشوند و دين و ايمان به وسيلة آنها تقويت مي
پي نوشت ها :
1- تتمه المنتهي، ص 9، 12.
2- نهجالبلاغة فيصالاسلام، خطبة 12، ص 63.
http://nahjnews.com