ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

منجی در دین یهود و حوادث آخر الزمان از دیدگاه كتب مقدس یهود

افسانه ولی پور گودرزی، بنیاد فرهنگی حضرت مهدی موعود (عج)


مقدمه


با نگاهی گذرا به تاريخ يهوديت و سيري در باورهای ویژه اين دين، به خوبی در مي يابيم كه اعتقاد به برگزيدگي قوم يهود، ارتباط تنگاتنگي با دیگر آموزه های اين دين دارد و شاید اين سخن به گزاف نباشد كه بدون شناخت درست آموزه
برگزيدگي نمي توان به تصویر روشنی از دیگر اعتقادهای يهوديان رسید. از این رو می توان اعتقاد به برگزیده بودن قوم يهود را اصلی ترین و كليدي ترین آموزه دين يهوديت به شمار آورد
.


بسیاری از متفكران بر این باورند كه مفهوم برگزيدگي قوم بنی اسرائیل، اصلی ترین عامل رشد اندیشه آخرالزمان و اعتقاد به منجي در يهوديت نیز است. عالمان يهود برای دلداری دادن به يهوديان همواره بر اين برگزيدگي تأكيد داشته اند و آینده درخشان را به آنان مژده داده اند.


مفهوم برگزيدگي در كتاب مقدس


چنان كه در كتاب مقدس آمده است، برگزيدگي قوم يهود به معنای رابطه ویژه خداوند با اين قوم است. واژه عبری bhr به معنای برگزیدن است كه به صورت عام بر برگزیده شدن افراد ویژه براي انجام عملی خاص دلالت دارد و البته در جاي جاي كتاب مقدس اين برگزيدگي بیان گر پیمانی است كه رابطه ميان خدا و قوم اسرائیل را نشان مي دهد


در سفر تثنیه آمده است: «خداوند دل خود را با شما نبست و شما را برنگزيد از اين سبب كه از سایر قوم ها بیش تر بودید، زیرا كه شما از همه قوم ها كم تر بودید. خداوند از اين جهت شما را دوست مي داشت و مي خواست قسم خود را كه برای پدران شما خورده بود، به جا آورد.» (1)


این گونه عبارت ها كه حاكي از برگزيدگي ویژه قوم بني اسرائيل است، بسیار در كتاب مقدس دیده مي شود. افزون بر اين، بارها و بارها در كتاب مقدس از بني اسرائيل به قوم من یا قوم مقدس تعبیر شده است و گویا اين ارتباط ويژه ميان خدا و اين قوم است كه ایشان را از دیگر قوم ها جدا كرده است.


برگزیدگی و پیمان


درباره چگونگی اين برگزيدگي و اين كه خاستگاه و علت اين ارتباط ويژه ميان خدا و بنی اسرائیل چیست، نظرهای گوناگونی ميان متفكران يهودي وجود دارد. از ميان اين نظرها، تفسیر رايجي كه ميان يهوديت وجود دارد و با فقرات متعدد كتاب مقدس تأييد مي شود، تفسیری است كه ریشه اين برگزيدگي را در پیمانی مي داند كه خدا با نوح و ابراهیم و پس از آن با قوم اسرائيل بست. بر اساس آن چه در اسفار پنج گانه تورات آمده است، خداوند با نوح و ابراهيم پیمان بست كه سرزمین مقدس كنعان را به آن ها و وارثان ایشان بدهد و بعدها همين پیمان از طرف خدا با بنی اسرائیل بسته شد. تفسیرهای ديگري نیز از مفهوم برگزيدگي يهود وجود دارد، ولی در اين مجال كوتاه به بیان اين تفسیر رایج و ارتباط آن با مسأله آخرالزمان مي پردازيم.


دیدگاه تورات


بر اساس آن چه در تورات آمده است، خداوند ابتدا با نوح(2) و بعد ابراهيم پیمان بست (همان، 17:9) كه فرزندان او را برتري داده و وارث سرزمين موعود سازد. سپس، اسحاق و يعقوب مشمول اين عهد قرار گرفتند(3) و در پايان، اين پیمان در كوه سينا با تمام جماعت بنى اسرائيل بسته شد و خداوند پس از خروج اين جماعت از مصر، آنان را قوم برگزيده خود قرار داد.


حال پرسش اين است كه آيا پیمان خداوند با بنى اسرائيل يك طرفه بوده كه تنها براي خدا الزام آور باشد و بني اسرائيل نسبت به آن هيچ تعهدي نداشته باشند یا اين كه اين عهد دو طرفه بوده و قوم اسرائيل نيز تعهداتي را بر عهده داشته اند؟ بر اساس آموزه های تورات، پیمان خدا با اين جماعت دو سویه بوده است(4) يعنى آنان تنها در صورتى كه در برابر فرمان هاى الاهى سر تسليم فرود آورند، برگزيده می شوند. اين در حالى است كه تورات و شواهد تاريخى همه حكايت از آن دارد كه بنى اسرائيل به پیمان خود وفـا نكردند و امتياز برگزيدگى را از كف دادند.(5)


گروهي از
متفكران يهود با اين استدلال كه میان آن ها و خدا ارتباطي وجود دارد كه با گناه از بين نمى رود، هم چنان خود را قوم برگزيده خدا مى دانند. در حالي كه با تأمل در كتاب مقدسِ عبرى به اين واقعيت مهم پی مى بریم كه برگزيدگى قوم يهود مشروط است و تنها در سايه ايمان به خدا و وفادارى و رعايت عهد و ميثاق به دست مى آيد
. در غير اين صورت، اين موهبت عظيم الاهى از آنان گرفته خواهد شد.


گفتار خداوند در سفر تثنيه، يكي از فقرات تورات است كه اين مشروط بودن آشكارا در آن به چشم مي خورد: «امروز خداوند اقرار كرده است كه تو قوم خاص او هستي، چنان كه به تو وعده داده است، تا تمامي اوامر او را نگاه داري.»(6)


در سفر تثنيه هم به بني اسرائيل هشدار داده شده كه اگر ديگر خدايان را عبادت كنند و قانون های الاهى را پاس ندارند، لعنت و عذاب خدا، رسوايى و خوارى و سرگردانى در ميان دیگر ملت ها و گرفتارى ها و بيمارى های گوناگون گريبان گير آنان خواهد شد.(7)


در كتاب اول پادشاهان، جا كه سخن خداوند با سلیمان بیان مي شود، به مشروط بودن اشاره شده است: «گفت: اين خانه اي كه تو بنا مي كني، اگر در فرايض من سلوك كرده و احكام مرا به جا آوري، آن گاه سخنان خود را كه با پدرت داود گفته ام با تو استوار خواهم گردانيد.»(8)


مي توان گفت در همه بخش هاي كتاب مقدس عبري، خداوند از خشم و غضب خود بر قوم بنى اسرائيل و ويرانى شهرها و آوارگى مردمانش سخن گفته است. كوتاه سخن آن كه تعهد خدا در قبال قوم بنى اسرائيل مطلق و بدون شرط نيست، بلكه خدا در صورتى به پيمان خود وفا مى كند كه آنان نيز به تعهدات خود عمل كنند و چون آنان پيمان شكنى كردند، عهد و پيمان خدا نيز خود به خود شكسته خواهد شد.


دیدگاه قرآن


در آيات قرآن نيز در مواردي به مسأله پیمان خداوند با يهود و وعده سرزمین مقدس به بني اسرائيل اشاره شده است. در قرآن كريم اصل برگزيدگي بني اسرائيل به روشنی بيان شده است. خدا در سوره بقره، آيه 47 می فرماید:


يا بني اسرائيل اذكروا نعمتي التي انعمت عليكم و اني فضلتكم علي العالمين؛ ای فرزندان اسرائیل از نعمت هایم كه بر شما ارزانی داشتم و از این كه من شما را بر جهانیان برتری دادم، یاد كنید.


چنين به نظر مي آيد كه پیمان خدا با این قوم و برگزیده شدن آنان با آیه های قرآن سازگار است، چرا كه در آيه های بسیاری، قرآن به پيمان خدا با اين قوم اشاره كرده است. يكي ديگر از اين آیه های كه آشكارا به مسئله زمین موعود اشاره دارد، آيه 21 از سوره مائده است:


يا قوم ادخلوا الارض المقدسه التي كتب


 تعهد خدا در قبال قوم بنى اسرائيل مطلق و بدون شرط نيست، بلكه خدا در صورتى به پيمان خود وفا مى كند كه آنان نيز به تعهدات خود عمل كنند و چون آنان پيمان شكنى كردند، عهد و پيمان خدا نيز خود به خود شكسته خواهد شد. الله لكم؛ موسي به بني اسرائيل مي‌گويد وارد سرزمين مقدسي شويد كه خداوند آن را براي شما قرار داده است.


 مي‌بينيم كه اصل برگزيدگي و وعده دادن سرزمين به بني اسرائيل در قرآن هم آمده است، ولي پرسش اين است كه آيا اين برتري و وعده از ديدگاه قرآن با اعتقاد يهوديان درباره برگزيدگي مطلق اين قوم بر دیگر اقوام يكي است؟ با اندك تأملي در آيه های قرآن در مي‌يابيم كه پاسخ منفي است. اگر معناي اين آيه ها را همان برتري و وعده دادن و مقرر كردن سرزمين براي بني‌اسرائيل بدانيم، هرگز اين برتري، مطلق و اين عهد، يك طرفه نبوده است. آيه 40، از سوره بقره، مشروط بودن پیمان خدا با بني اسرائيل را به روشنی بيان مي كند:


بني اسرائيل اذكروا نعمتي التي انعمت عليكم و اوفوا بعهدي اوف بعهدكم و اياي فارهبون؛


 فرزندان اسرائیل نعمت هایم را كه بر شما ارزانی داشته ام، به یاد آرید و به پیمانم وفا كنید تا به پیمان تان وفا كنم و تنها از من بترسید.


درباره سرزمين موعود هم از آيه های قرآن استفاده مي شود كه اراده خداوند بر اين بوده كه بني‌اسرائيل در اين سرزمين با آرامش و رفاه زندگي كنند و قومي برتر باشند، ولي اين اراده، مشروط بر اين بود كه آن ها رفتارهای صالح داشته باشند و بندگي شان او را فراموش نكنند.


 قال موسي لقومه استعينوا بالصبر و الصلوه ان الارض ل
له يورثها من يشاء من عباده و العاقبه للمتقين؛


 كه اگر چنين نكنند، نه تنها برگزيده نيستند و اين سرزمين مال آن ها نخواهد بود، بلكه دچار خشم الهي شده و اين سرزمين بر آن ها حرام نيز خواهد شد. از این رو مي بينيم نسل اوليه بني‌اسرائيل كه همراه موسي بودند، به دلیل گناهان خود، چهل سال در بیابان سرگردان شدند و به سرزمين موعود نرسيدند:


«فانها محرمه عليهم اربعين سنه يتيهون في الارض؛ و اين نسل بعد بودند كه به همراه يوشع فلسطين را فتح كردند.»


 پس اين اراده الهي مطلق نبوده و مشروط بر بندگي بني‌اسرائيل بوده است و چنين نبوده كه اين قوم همواره برگزيده باشند و اين سرزمين تا ابد ملك مطلق يهوديان باشد.


دیدگاه اندیش مندان يهود


 برخى انديش مندان يهودى گمان مى كنن
د عهدى كه بين خدا و قوم آيه 40، از سوره بقره، مشروط بودن پیمان خدا با بني اسرائيل را به روشنی بيان مي كند:


بني اسرائيل اذكروا نعمتي التي انعمت عليكم و اوفوا بعهدي اوف بعهدكم و اياي فارهبون؛ فرزندان اسرائیل نعمت هایم را كه بر شما ارزانی داشته ام، به یاد آرید و به پیمانم وفا كنید تا به پیمان تان وفا كنم و تنها از من بترسید.


يهود بسته شده، فقط براى خدا الزام آور است و نه آنان. از این رو معتقدند، حتى اگر قوم بنى اسرائيل به مفاد عهد خود با خدا پاي بند نباشند، پیمان خدا برای آنان پابرجاست. براى هر عهد و ميثاقى علامتى وضع شده است. نشانه عهد با نوح قوس قزح بود. علامت ميثاق با ابراهيم، ختنه كردن و علامت عهد با جماعت بنى اسرائيل در كوه سينا، روز شنبه، ده فرمان و تورات بود. كوتاه سخن آن كه چنين ديدگاهي دربارهعهد و ميثاق خدا با بنى اسرائيل، منشأ انديشه قوم برگزيده در بين قوم يهود گشته است.

ارتباط برگزيدگي با آخرالزمان


 اين اندیشه كه از آن سخن گفتيم، در ميان انديش مندان يهودي مخالفاني دارد، ولی از ديرباز تاكنون يكي از رايج ترين و سنتي ترين تفسيرهای برگزيدگي قوم يهود است. حالا فرض كنيم يك خاخام يهودي چنين برداشتي از برگزيدگي بدون شرط و عهد يك طرفه را براي ما بازگو كند. طبيعي است وقتي ما با چنين انديشه اي رو به رو شويم، فوری پرسشی بزرگ در ذهن مان شكل می گیرد. بايد از صاحبان اين انديشه بپرسيم كه پس آن عهد چه شد؟ آيا خداوند آن پیمان را كه شرطی نداشت، فراموش كرده است؟ تاريخ گواه است كه اين قوم برگزيده بارها و بارها مورد آزار و شكنجه قرار گرفته اند، پس آن عهد كجاست؟ طرف داران اين ديدگاه براي پاسخ دادن به اين سؤال ر
اهي را رفتند كه ما را به دغدغه مان، يعني خاستگاه انديشه منجي يا همان مسيح موعود و كيفيت آخرالزمان در دين يهود نزديك مي كند
. انديش مندان يهود در پاسخ به اين سؤال، موضوع مسيح منتظر را باز شناسي كردند. به اعتقاد آنان مسيح منتظر انسانی عادى نيست، بلكه انسانى آسمانى است كه دارای طبيعتی الوهى ـ بشرى است. او پس از روزگار خلق شده و تا ساعت معين در آسمان خواهد ماند. مراجعه به كتاب مقدس هم اين مسئله را براي ما روشن مي كند كه رشد انديشه منجي و پرداختن به موضوع آخرالزمان در دين يهود بعد از افول دولت يهوديان و اسارت بابلیان شكل گرفته است كه اين ادعا را تأييد مي كند.


 مصلح آخر الزمان از دیدگاه كتب یهود


 كتب مقدس یهود،
همانند كتاب های مقدس ادیان دیگر، از آینده بشریت و سرانجام نهایی آن سخن گفته اند: در كتاب اشعیاء نبی می خوانیم: «خداوند متعال می باشد؛ از ان رو كه در اعلی علّییّن ساكن است و صهیون را از انصاف و عدالت مملو خواهد ساخت» (9) و در كتاب مزامیر آمده است: «خداوند را – كه سزاوار كلّ حمد است- خواهم خواند؛ پس از دشمنانم رهایی خواهم یافت.»(10)


و در كتاب اشعیای نبی می خوانیم:


«به دل های خائف بگویید قوی شوید و مترسید؛ اینك خدای شما با انتقام می آشد. او با عقوبت الهی می آید و شما را نجات خواهد داد.»(11) این گونه عبارات در عهد عتیق بیانگر الهی بودن نجات دهنده ای است كه سرنوشت بشریّت به دست او و با ظهور او به مشیّت الهی رقم خواهد خورد و او بدی ها را به نیكی و تاریكی ها را به نور و روشنایی بدل خواهد كرد. بنابراین ظهور مصلح جهانی از دیدگاه متون مقدس یهود، از مسلّمات است و اگر چه این متون از او با عناوین مختلف یاد كرده اند اما همه آنها در این حقیقت متفق القول هستند؛ چنان كه جایی از او با عنوان «بنده عاقل» یاد شده:


«اینك ب
نده من با عقل رفتار خواهد كرد و عالی و رفیع و بسیار بلند خواهد شد. چنان كه بسیاری از تو در عجب بودند (از آن جهت كه منظر او از مردمان و صورت او از بنی آدم بیشتر تباه گردیده بود). همچنان بر امت های بسیار خواهد پاشید و به سبب او پادشاهان دهان خود را خواهند بست؛ زیرا چیزهایی را كه برای ایشان بیان نشده بود خواهند دید و آنچه را كه نشنیده بودند خواهند فهمید.»(12)


 و جای دیگر با عنوان پادشاه و شبان:


 «و بنده من، داود پادشاه ایشان خواهد بود و یك شبان برای جمیع ایشان خواهد بود و به احكام من سلوك نموده و فرایض مرا نگاه داشته آنها را به جا خواهد آورد.»(13)


و جایی با عنوان «داود»:


 «و بعد از آن بنی اسرائیل بازگشت نموده یَهوه خدای خویش و پادشاه خود داود را خواهند طلبید و در ایام بازپسین به سوی خداوند و احسان او با ترس خواهند آمد.»(14) و گاه به عنوان «داودی» ی كه در آخر الزمان مبعوث خواهد شد:


«و ایشان خدای خود یَهوه و پادشاه خویش، داود را – كه برای ایشان برمی انگیزانم – خدمت خواهند كرد.»(15)


و جایی به عنوان یكی از ذریّه داود:


 «لهذا ای خداوند تو را در میان امت ها حمد خواهم گفت و به نام تو سرود خواهم خواند كه نجات عظیمی به پادش
اه خود داده و به مسیح خویش رحمت نموده است، یعنی به داود و ذریّت او تا ابدالآباد.»(16)


صرف نظر از هر عنوانی كه برای مصلح جهانی یاد شده، یهودیان معتقدند كه این مصلح همان مسیح (= ماشیح) است و تقدیر الهی مقتضی ظهور انسان با این عنوان است تا به اصلاح امور بپردازد، و همه عباراتی كه در این وارد شده اصلاح امور را به شخص واحد نسبت می دهد.


همچنین در وصف مصلح جهانی آمده است:


«این خادم من است و من او را حمایت می كنم. او گزیده من است و روح مرا شاد می سازد و همه امت ها را به عدالت بشارت خواهد داد، به آواز بلند سخن نمی گوید و سخنان او در كوچه ها شنیده نمی شود. او براساس حقیقت به عدالت بشارت می دهد و در این راه كوتاهی نمی ورزد و سستی نمی كند تا آن كه عدالت را در جهان برپا سازد، آنچنان كه خداوند جاویدان فرمان داده است. من تو را برای بشارت فرا خواندم و دستت را خواهم گرفت… به خاطر مردمان روستانشین كه كدار (17)


نیز در میان آنها ساكن است، تا فریادهای خود را بلند سازند تا ساكنان كوهستان از شادی به اهتزاز آیند ».(18)


« و در آن زمان میكائیل امیر عظیمی كه برای پسران قوم تو ایستاده است خواهد برخاست و چنان زمان تنگی خواهد شد كه از حینی كه امّتی به وجود آمده است تا امروز نبوده و در آن زمان هر یك از قوم تو كه در دفتر مكتوب یافت شود رستگار خواهد شد ».(19)


«خداوند می گوید: اینك ایامی می آید كه شاخه عادل برای داود برپا می كنم و پادشاهی سلطنت نموده به فطانت رفتار خواهد كرد و انصاف و عدالت را در زمین مجری خواهد داشت. » (20)


آخرالزمان و جهان پیش از ظهور


 انسان همیشه خود را در گرداب بی عدالتی و نابرابری و جنایاتی كه زندگی او را دستخوش انواع مصایب و بلایا كرده، گرفتار دیده است. دیانت یهودی نیز همچون سایر ادیان از حیات دنیوی انسان و چگونگی زندگی او غفلت نداشته است و متون دینی یهودیت از جهان پیش از ظهور، كه از آغاز پیدایش انسان بر روی زمین ادامه داشته و نیز از موضوع آخرالزمان سخن گفته و جهان پیش از ظهور را به صورت غلبه ظلم بر عدالت و فروپاشی ارزش های معنوی و انسانی و گسترش فساد و تباهی و برپایی جنگ های خانمانسوز ترسیم كرده است و در دورانی كه ماشیح، از تبار داود، ظهور كند، جوانان به احترام خواهند ایستاد، دختر با مادرش به مخالفت برخواهد خاست و عروس با مادر شوهرش، و چهره مردمان از بی شرمی همچون سگان خواهد بود و پس از پدرش شرم نخواهد كرد. مجالس درس و آموزش به جایگاه های فساد بدل خواهد شد و دانش معلمان به تباهی خواهد گرایید و كسانی كه از خطاكاری پرهیز داتشه باشند مورد كینه خواهند بود.


 ماشیح (از تبار داود) در دورانی ظهور خواهد كرد كه مردمان دو گروه خواهند بود، یا پاكان و ابریاء: (… و جمیع قوم تو عادل خواهند بود و زمین را تا ابد متصرف خواهند شد)(21) یا گناهكاران: (… و او دید كه كسی نبود و تعجب نمود كه شفاعت كننده ای وجود نداشت از این جهت بازوی وی برای او نجات آورد.)(22) در طول هفت سال پیش از ظهور ماشیح (از تبار داود) در سال نخست مفاد این آیه محقق خواهد یافت:


«… باران را بر شما منع نمودم و بر یك شهر بارانیدم و بر شهر دیگر نبارانیدم.»(23) و در سال دوم تیرهای قحطی فرود خواهد آمد كه در سال سوم نیز دوام خواهد یافت و مردان و زنان و كودكان و پرهیزكاران و قدیسان خواهند مرد و تورات فراموش خواهد شد. و در سال چهارم نعمت ها فراوان خواهد شد، اما نه به صورت كامل، و در سال پنجم نعمت كامل و نیكی و سیری همه جا را فرا خواهد گرفت و مردمان خواهند خورد و خواهند نوشید و شادی همه را در برخواهد گرفت و تورات به نزد طالبان و خوانندگان آن باز خواهد گشت و در سال ششم صداهایی از آسمان به گوش خواهد رسید و در سال هفتم جنگ برپا خواهد شد و در پایان این سال های هفتگانه پسر داود ظاهر خواهد شد. و جنگ هایی كه میان كشورها و دولت ها روی می دهد جنگ های یأجوج و مأجوج نامیده شده است.(24) ( ای خداوند برخیز و یپش روی وی درآمده او را بینداز ).(25)


 بر این اساس، از دیدگاه كتب مقدس یهود، جهان مرحله پیش از ظهور را چنین می گذراند و در آخرالزمان كار به جایی می رسد كه بشریت توان تحمل را ندارد و ظلم و بیدادگری به نهایت درجه می رسد و انسان راهی ندارد جز انتظار ظهور كسی كه او را نجات دهد و از وضع هولناكی كه با آن رو به روست برهاند.


 جهان پس از ظهور و اقدامات مصلح جهانی


 ویژگی های جهان پس از ظهور و آثار اصلاحات و كارهای مصلح جهانی در كتب مقدس یهود، جالب توجه است. در جهان این دوران همه بدی ها و زشتی ها نابود می گردد و اهداف و آرمان های فردی و اجتماعی می یابد و زندگی به شكل مطلوب و دلپسند درمی آید. در دوران ظهور، بشریت شاهد خوشبختی و رستگاری است و حكمت در جای جهالت و عدالت در جای ظلم می نشیند و ریشه بدی و شرّ قطع می گردد. و خوشا به حال آنان كه در انتظار به سر می برند. (26)


در كتاب مزامیر می خوانیم: «… طریق خود را به خداوند بسپار و بر وی توكل كن كه آن را انجام خواهد داد و عدالت تو را مثل نور بیرون خواهد آورد و انصاف تو را مانند ظهر، نزد خداوند ساكت شو و منتظر او باش از شخص فرخنده طریق و مرد حیله گر خود را مشوّش مساز. از غضب بركنار شو و خشم را ترك كن زیرا كه شریران منقطع خواهند شد و اما منتظران خداوند وارث زمنی خواهند بود… و حلیمان وارث زمین خواهند شد… بازوهای شریران شكسته خواهد شد اما صالحان را خداوند تایید می كند… مرد كامل را ملاحظه كن و مرد راست را ببین زیرا كه عاقبت آن مرد سلامتی است اما خطاكاران جمیعاً هلاك خواهند گردید و عاقبت شریران منقطع خواهند شد و نجات صالحان از خداوند است. »(27)


و در كتاب اشعیاء نبی می خوانیم: « و نهالی از تنه یسّی بیرون آمده شاخه ای از ریشه هایش خواهد شكفت و روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت. یعنی روح حكمت و فهم و روح مشورت و قوت و روح معرفت و ترس خداوند. و خوشی او در ترس خداوند خواهد بود و موافق رویت چشم خود داوری نخواهد كرد و بر وفق سمع گوش های خویش تنبیه نخواهد نمود بلكه مسكینان را به عدالت داوری خواهد كرد و به جهت مظلومان زمین به راستی حكم خواهد كشت و كمربند كمرش عدالت خواهد بود و كمربند میانش امانت. و گرگ با بره سكونت خواهد داشت و پلنگ با بزغاله خواهد خوابید و گوساله و شیر و پرواری با هم و طفل كوچك آنها را خواهد راند… و در تمامی كوه مقدس من ضرر و فسادی نخواهند كرد زیرا كه جهان از معرفت خواهد شد كه ریشه یسّی به جهت عَلَم قوم ها برپا خواهد شد و امت ها آن را خواهند طلبید و سلامتی او با جلال خواهد بود. » (28)


«تِلمود» نیز به نوبه خود از جهان پس از ظهور مصلح نهایی سخن گفته و نویسندگان تلمود یادآور شده اند كه خداوند در آن دوران همه چیز را نو خواهد كرد:


1. خدا جهان را به نور خود روشن خواهد كرد چنان كه در كتاب اشعیاء آمده است: « و بار دیگر آفتاب تو غروب نخواهد كرد و ماه تو زوال
ی نخواهد یافت زیرا كه یَهوه برای تو نور جاودانی خواهد بود ».(29)


و آیا انسان خواهد توانست به ذات قدوس مبارك بنگرد ؟ سپس خداوند با خورشید چه خواهد كرد ؟ روشنایی آن را چهل و نه برابر خواهد ساخت.


 در كتاب اشعیاء می خوانیم:


«… در روزی كه خداوند شكستگی قوم خود را ببندد و ضرب جراحت ایشان را شفا دهد روشنایی آفتاب و روشنایی آفتاب هفت چندان مثل روشنایی هفت روز خواهد بود ».(30)


و در كتاب ملاكی نبی آمده است: & lt;/o:p>


 «… برای شما كه از اسم من می ترسید آفتاب عدالت طلوع خواهد كرد و بر بال های وی شفا خواهد بود».(31). خداوند از اورشلیم نهری جاری خواهد كرد كه هر بیماری به آب آن شفا خواهد یافت.« و واقع خواهد شد كه هر ذی حیات خزنده ای در هر جایی كه آن نهر داخل شود زنده خواهد گشت ».(32)


3. درختان هر ماه میوه خواهند داد و مردمان از آنها خواهند خورد و شفا خواهند یافت « و بر كنار نهر به این طرف و آن طرف هر قِسم درخت خوراكی خواهد رویید كه برگ های آن پژمرده نشود و میوه های آنها لاینقطع خواهد بود و هر ماه میوه تازه خواهد آورد زیرا كه آبش از مَقدَس جاری می شود و میوه آنها برای خوراك و برگ های انها به جهت علاج خواهد بود ». 4. همه شهرهای ویران شده از نو ساخته خواهد شد و در تمامی جهان هیچ ویرانه ای نخواهد بود، حتی در سَدوم و عمورا « و خواهرانت یعنی سدوم و دخترانش به حالت نخستین خود خواهند برگشت ».(33) 5. خداوند اورشلیم را با یاقوت بنا خواهد كرد: «… اینك من سنگ های تو را در سنگ سرمه نصب خواهم كرد و بنیاد تو را در یاقوت زرد خواهم نهاد و مناره های تو را از لعل و دروازه هایت را از سنگ های بَهرمان و تمامی حدود تو را از سنگ های گرانقیمت خواهم ساخت. » (34)


6. صلح و آرامش بر سر تا سر جهان حاكم خواهد شد. « و گرگ با بره سكونت خواهد داشت و پلنگ با بزغاله خواهد خوابید و گوساله با شیر و پرواری با هم. و طفل كوچك آنها خواهد راند و گاو با خرس خواهد چرید و بچه های آنها با هم خواهند خوابید و شیر مثل گاو خواهد خورد و طفل شیرخواره بر سوراخ مار بازی خواهد كرد و طفل از شیر بازداشته شده دست خود را بر خانه افعی خواهد گذاشت ».(35) 7. خداوند همه جانوران
و خزندگان را فرا خواهد خواند و برای آنها و برای همه بنی اسرائیل پیمانی خواهد بست. « و در آن روز به جهت ایشان با حیوانات صحرا و مرغان هوا و حشرات زمین عهد خواهم بست و كمان و شمشیر و جنگ را از زمین خواهم شكست و ایشان را به امنیت خواهم خوابانید » (36)


8. آواز گریه و آواز ناله بار دیگر در او (اورشلیم ) شنیده نخواهد شد(37) در كتاب اشعیاء مطالب بسیاری وجود دارد كه وضع آخرالزّمان را نمودار می سازد و سرانجام بشریّت را باز می گوید، و این یكی از مزایا و ویژگی های این كتاب نسبت به سایر كتب مقدس یهود است و برای مثال:


« و بار دیگر ظلم در زمین تو و خرابی و ویرانی در حدود تو مسموع نخواهد شد و حصارهای خود را نجات و دروازه های خویش را تسبیح خواهی نامید و بار دیگر آفتاب در روز، نور تو نخواهد بود و ماه با درخشندگی برای تو نخواهد تابید زیرا كه یَهوه نور جاودانی تو و خدایت زیبایی تو خواهد بود و بار دیگر آفتاب تو غروب خواهد كرد و ماه تو زوال نخواهد پذیرفت زیرا كه یَهوه برای تو نور جاودانی خواهد بود و روزهای نوحه گری
تو تمام خواهد شد و جمیع قوم تو عادل خواهند بود و زمین را تا ابد متصرف خواهند شد.


شاخه مغروس من و عمل دست من تا تمجید كرده شوم. صغیر هزار نفر خواهد شد و حقیر امت قوی خواهد گردید. من یَهوه در وقتش تعجیل در آن خواهم نمود. (38)


منابع:


1. قرآن كریم


 2. كتاب مقدس


 3. تحقیقی در دین یهود، جلال الدین آشتیانی


 4. المیزان فی تفسیر القرآن، علامه طباطبایی


 5. موسوعه الیهود و الیهودیه و الصهیونیه، عبدالوهاب مسیری


 6. مقاله اندیشه قوم برگزیده در یهودیت، رضا گندمی، هفت آسمان ش 26


مرجع: نشریه الكترونیك ساعت صفر


http://tehran.mahdi313.org

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید