ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

احکام روزه: نیت/ آیت الله سیستانی

مسأله ۱۵۳٠ ـ لازم نيست انسان نيّت روزه را از قلب خود بگذارند، يا مثلاً بگويد فردا را روزه مى‏گيرم، بلكه همين قدر كه بنا داشته باشد براى تذلل در پيشگاه خدواند عالم از اذان صبح تا مغرب كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام ندهد كافى است، و براى آنكه يقين كند تمام اين مدت را روزه بوده، بايد مقدارى پيش از اذان صبح، و مقدارى هم بعد از مغرب از انجام كارى كه روزه را باطل مى‏كند خوددارى نمايد.


مسأله ۱۵۳۱ ـ انسان مى‏تواند در هر شب از ماه رمضان براى روزه فرداى آن نيّت كند.


مسأله ۱۵۳۲ ـ آخرين وقت نيّت روزه ماه رمضان براى شخص ملتفت، هنگام اذان صبح است به ا
ين معنى كه ـ بنابر احتياط واجب ـ بايد هنگام صبح امساك او همراه با قصد روزه باشد هر چند در ضمير ناخود آگاه.


مسأله ۱۵۳۳ ـ كسى كه كارهائى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد، در هر وقت از روز نيّت روزه مستحبى بكند، هرچند فاصله كمى تا مغرب باشد، روزه او صحيح است.


مسأله ۱۵۳۴ ـ كسى كه پيش از اذان صبح در روزه ماه رمضان، و همچنين در روزه واجبى كه زمانش معيّن است بدون نيّت روزه خوابيده است، اگر پيش از ظهر بيدار شود ونيّت كند، روزه او صحيح است. و اگر بعد از ظهر بيدار شود، بايد احتياطاً بقيه روزه را به قصد قربت مطلقه امساك كند، و روزه آن روز را نيز قضا نمايد.


&lt ;P style=”TEXT-ALIGN: justify; LINE-HEIGHT: 200%; MARGIN: 12pt 0cm 10pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: rtl; VERTICAL-ALIGN: top” dir=rtl class=MsoNormal align=justify>مسأله ۱۵۳۵ ـ اگر بخواهد روزه قضا يا كفاره بگيرد بايد آن را معيّن نمايد، مثلاً نيّت كند كه روزه قضا يا روزه كفاره مى‏گيرم، ولى در ماه رمضان لازم نيست نيّت كند كه روزه ماه رمضان مى‏گيرم، بلكه اگر نداند ماه رمضان است، يا فراموش نمايد و روزه ديگرى را نيّت كند، روزه ماه رمضان حساب مى‏شود. و در روزه نذر و مانند آن، قصد نذر لازم نيست.


مسأله ۱۵۳۶ ـ اگر بداند ماه رمضان است و عمداً نيّت روزه غير رمضان كند، روزه‏اى كه قصد كرده است حساب نمى‏شود، و همچنين روزه ماه رمضان حساب نمى‏شود، اگر آن قصد با قصد قربت منافات داشته باشد، بلكه اگر منافات هم نداشته باشد ـ بنابر احتياط ـ روزه ماه رمضان حساب نمى‏شود.


مسأله ۱۵۳۷ ـ اگر مثلاً به نيّت روز اول ماه روزه بگيرد، بعد بفهمد دوم يا سوم بوده، روزه او صحيح است.


مسأله ۱۵۴٠ ـ اگر پيش از اذان صبح نيّت كند و بخوابد و بعد از مغرب بيدار شود، روزه‏اش صحيح است.


مسأله ۱۵۴۱ ـ اگر نداند يا فراموش كند كه ماه رمضان است و پيش از ظهر ملتفت شود، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام داده باشد، روزه او باطل مى‏باشد.ولى بايد تا مغرب كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام ندهد، و بعد از رمضان هم آن روزه را قضا نمايد. و اگر بعد از ظهر ملتفت شود كه ماه رمضان است ـ بنابر احتياط واجب ـ نيت روزه كند رجأً و بعد از رمضان هم آن را قضا كند. و امّا اگر پيش از ظهر ملتفت شود و كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد بايد نيت روزه كند و روزه‏اش صحيح است.


مسأله ۱۵۴۲ ـ اگر بچه پيش از اذان صبح ماه رمضان بالغ شود، بايد روزه بگيرد، و اگر بعد از اذان بالغ شود، روزه آن روز بر او واجب نيست، ولى اگر قصد روزه مستحبى كرده باشد احتياط مستحب اين است كه آن را تمام كند.


مسأله ۱۵۴۷ ـ اگر در وسط روز ماه رمضان پيش از ظهر مريض خوب شود و تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد ـ بنابر احتياط واجب ـ بايد نيّت روزه كند و آن روز را روزه بگيرد. و چنانچه بعد از ظهر خوب شود، روزه آن روز بر او واجب نيست، و بايد آن را قضا كند.


مسأله ۱۵۴۸ ـ روزى را كه انسان شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان، واجب نيست روزه بگيرد و اگر بخواهد روزه بگيرد، نمى‏تواند نيّت روزه رمضان كند، ولى اگر نيّت كند كه اگر رمضان است روزه رمضان، و اگر رمضان نيست، روزه قضا يا مانند آن باشد، صحت روزه‏اش بعيد نيست، ولى بهتر آن است كه نيّت روزه قضا و مانند آن بنمايد، و چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده، از رمضان حساب مى‏شود. و اگر قصد مطلق روزه را كند و بعد معلوم شود رمضان بوده نيز كافى است.


مسأله ۱۵۴۹ ـ اگر روزى را كه شك دارد آخر شعبان است يا اول رمضان، به نيّت روزه قضا يا روزه مستحبى و مانند آن روزه بگيرد و در بين روز بفهمد كه ماه رمضان است، بايد نيّت روزه ماه رمضان كند.


مسأله ۱۵۵٠ ـ اگر در روزه واجب معيّنى مثل روزه رمضان مردّد شود كه روزه خود را باطل كند يا نه، يا قصد كند كه روزه را باطل كند، اگر دو مرتبه نيّت روزه نكند، روزه‏اش باطل مى‏شود، و اگر دو مرتبه نيّت روزه كند، احتياط واجب آن است كه روزه آن روز را تمام كند، و بعداً قضاء آن را بجا آورد.


مسأله ۱۵۵۱ ـ در روزه مستحب و روزه واجبى كه وقت آن معيّن نيست مثل روزه كفّاره، اگر قصد كند كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام دهد، يا مردّد شود كه بجا آورد يا نه، چنانچه بجا نياورد و در روزه واجب پيش از ظهر، و در روزه مستحب پيش از غروب دوباره نيّت روزه كند، روزه او صحيح است.


http://sistani.org

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید