در شرح زندگی مرحوم حضرت آیةالله العظمی سید شهاب الدین مرعشی نجفی قدس سرّه الشریف از تشرف ایشان به خدمت ولی عصر علیه السلام ارواحنا له الفداء اشاره شده كه ایشان فرمودند:
در ایام تحصیل علوم دینی و فقه اهل بیت علیهم السلام در نجف اشرف، شوق زیاد جهت دیدار جمال مولایمان بقیه الله الاعظم عجل الله تعالی فرجه الشریف داشتم با خود عهد كردم كه چهل شب چهارشنبه پیاده به مسجد سهله بروم، به این نیت كه جمال آقا صاحب الامر علیه السلام را زیارت و به این فوز بزرگ نائل شوم، تا 35 یا 36 شب چهارشنبه ادامه دادم، تصادفاً در این شب رفتنم از نجف تأخیر افتاد و هوا ابری و بارانی بود نزدیك مسجد سهله خندقی بود، هنگامی كه به آنجا رسیدم، بر اثر تاریكی شب وحشت و ترس وجود مرا گرفت مخصوصاً از زیادی قطّاع الطّریق (راهزنها) و دزدها، ناگهان صدای پائی را از دنبال سر شنیدم كه بیشتر موجب ترس و وحشتم گردید، برگشتم به عقب سید عربی را با لباس بادیه دیدم، نزدیك من آمد و با زبان فصیح گفت: ای سید سلام علیكم، ترس و وحشت به كلّی از وجودم رفت و اطمینان و سكون نفس پیدا كردم و تعجب آور بود كه چگونه این شخص در تاریكی شدید متوجه سیادت من شد و در آن حال من از این مطلب غافل بودم.
به هر حال سخن میگفتیم و میرفتیم از من سؤال كرد: قصد كجا داری؟ گفتم مسجد سهله، فرمود: به چه جهت؟ گفتم: به قصد تشرف زیارت ولی عصر مقداری كه رفتیم، به مسجد زید بن صوحان كه مسجد كوچكی است نزدیك مسجد سهله رسیدیم داخل مسجد شده و نماز خواندیم و بعد از دعائی كه سید خواند، كأنّ با او دیوار و سنگها آن دعا را میخواندند، احساس انقلابی عجیب در خود نمودم كه از وصف آن عاجزم، بعد از دعا سید عرب فرمود: سید تو گرسنهای چه خوب است شام بخوری، پس سفرهای را كه زیر عبا داشت بیرون آورده و در آن مثل اینكه سه قرص نان و دو یا سه خیار سبز تازه بود، كَأنَّ تازه از باغ چیده و آن وقت چلّة زمستان و سرمای زنندهای بود و من منتقل به این معنا نشدم كه این آقا این خیار تازة سبز رادر این فصل زمستان از كجاآورده؟!
طبق دستور آقا شام خوردم سپس فرمود: بلند شو تا به مسجد سهله برویم، داخل مسجد شدیم،آقا مشغول اعمال وارده در مقامات شد و من هم به متابعت آن حضرت انجام وظیفه میكردم و بدون اختیار نماز مغرب و عشاء را به آقا اقتدا كردم و متوجه نبودم كه این آقا كیست، بعد از آن كه اعمال تمام شد، آ
ن بزرگوار فرمود: ای سید آیا مثل دیگران بعد از اعمال مسجد سهله به مسجد كوفه میروی یا در همین جا میمانی؟ گفتم: میمانم در وسط مسجد در مقام امام صادق علیه السلام نشستیم، به سید گفتم: آیا چای یا قهوه یا دخانیات میل داری آماده كنم؟ در جواب كلامی جامعی را فرمود:
این اموراز فضول زندگی است و ما از این فضولات دوریم.
این كلام در اعماق وجودم اثر گذاشت به نحوی كه هر گاه یادم میآید اركان وجودم میلرزد، به هر حال مجلس نزدیك دو ساعت طول كشید و در این مدت مطالبی رد و بدل شد، به بعضی از آنها اشاره میكنم.
1ـ در رابطه با استخاره سخن به میان آمد، سید عرب فرمود:ای سید با تسبیح به چه نحو استخاره میكنی؟ گفتم: سه مرتبه صلوات میفرستم و سه مرتبه میگویم « اَسْتَخیْرُاللهَ بِرَحْمَتِهِ خِیَرَةً فی عافِیـَة » پس قبضهای از تسبیح را گرفته و میشمارم، اگر دو تا ماند بد است و اگر یكی ماند خوب است، سید عرب فرمود: برای این استخاره باقی ماندهای است كه به شما نرسیده و آن این است كه هر گاه یكی باقی ماند، فوراً حكم به خوبی استخاره نكنید بلكه توقف كنید و دوباره بر ترك عمل استخاره كنید، اگر زوج آمد كشف میشود كه استخارة اول خوب است، اما اگر یكی آمد كشف میشود كه استخارة اول میانه است، به حسب قواعد علمیه میبایست دلیل بخواهم و آقا جواب دهد، به جای دقیق و باریكی رسیدیم، پس به مجرد این قول تسلیم و منقاد شدم و در عین حال متوجه نیستم كه آقا كیست.
2ـ از جمله مطالب در این جلسه، تأكید سید عرب بر تلاوت و قرائت این سورهها بعد از نمازهای واجب بود: بعد از نماز صبح سورة یس ـ بعد از نماز ظهر سورة عمّ بعد از نماز عصر سورة نوح ـ بعد از نماز مغرب سورة واقعه ـ و بعد از نماز عشاء سوره ملك.
3ـ دیگر اینكه تأكید فرمودند: بر دو ركعت نماز بین مغرب و عشاء كه در ركعت اول بعد از حمد هر سورهای خواستی میخوانی و در ركعت دوم بعد از حمد سوه واقعه را میخوانی و فرمود: كفایت میكند این از خواندن سورة واقعه بعد از نماز مغرب چنانكه گذشت.
4ـ تأكید فرمود كه بعد از نمازهای پنجگانه این دعا را بخوان: « اَللَّهُمَّ سَرِّحْنی عَنِ الْهُموُمِ وَ الْغُموُمِ وَ وَحْشَةَ الصَّدرِ وَ وَسْوَسَةِ الشَّیْطان بِرَحْمَتِكَ یا اَرْحَمَ الرّاحمینَ »
5ـ و دیگر تأكید بر خواندن این دعا بعد از ذكر ركوع در نمازهای یومیه خصوصاً ركعت آخر نمود. « اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمّد وَ تَرَحَّمْ عَلی عَجْزِنا وَ اَغِثْنا بِحَقِّهِمْ »
6ـ در تعریف و تمجید از شرایع الاسلام مرحوم محقق حلّی فرمود: تمام آن مطابق با واقع است مگر كمی از مسائل آن.
7ـ تأكید بر خواندن قرآن و هدیه كردن ثواب آن برای شیعیانی كه وارثی ندارند یا دارند و لكن یادی از آنها نمیكنند.
8ـ تحت الحنك را از زیر حنك دور دادن و سر آنرا در عمامه قرار دادن، چنانكه علمای عرب به همین نحو عمل میكنند و فرمود:در شرع چنین رسیده است.
9ـ تأكید بر زیارت سید الشهداء علیه السلام
10ـ دعا در حق من و فرمود: خدا تو را از خدمتگزاران شرع قرار دهد.
11ـ پرسیدم: نمیدانم آیا عاقبت كارم خیر است و آیا من نزد صاحب شرع مقدّس روسفیدم؟ فرمود: عاقبت تو خیر و سعیت مشكور و روسفیدی، گفتم: نمیدانم آیا پدر و مادر و اساتید و ذوی الحقوق از من راضی هستند یا نه؟ فرمود: تمام آنها از تو راضیاند و در بارهات دعا میكنند، استدعای دعا كردم برای خودم كه موفق باشم برای تألیف و تصنیف، دعا فرمودند، در اینجا مطالب دیگری است كه مجال تفصیل و بیان آن نیست.
پس خواستم از مسجد بیرون روم به خاطر حاجتی آمدم نزد حوض كه در وسط راه قبل از خارج شدن از مسجد قرار دارد، به ذهنم رسید چه شبی بود و این سید عرب كیست كه این همه با فضیلت است؟ شاید همان مقصود و معشوقم باشد تا به ذهنم این معنی خطور كرد، مضطرب برگشتم و آن آقا را ندیدم و كسی هم در مسجد نبود، یقین پیدا كردم كه آقا را زیارت كردم و غافل بودم مشغول گریه شدم و همچون دیوانه اطراف مسجد گردش میكردم تا صبح شد، چون عاشقی كه بعد از وصال مبتلا به هجران شود، این بود اجمالی از تفصیل كه هر وقت آن شب یادم میآید بُهت زده میشوم.
http://entezaremontazar313.mihanblog.com