آيا ميدانيد چرا در گوش های نوزاد بعد از تولد اذان و اقامه ميگويند؟
امام صادق علیه السلام می فرمایند:
آيا ميدانيد چرا در گوش های نوزاد بعد از تولد اذان و اقامه ميگويند؟
مَنْ وُلِدَ لَهُ مَوْلُودُ فَلیُؤَذّنِ فی أُذُنِهِ الیُمنی باذان الصلوة، وَ یقیم فی أُذُنِهِ الیسری، 
فِأنَّهُما ذلک عِصْمَةٌ مِنَ الشّیطانِ الرَّجیم
کسی که صاحب فرزند شود، در گوش راستش اذان بکوید و در گوش چپش اقامه، زیرا این عمل فرزند را از شیطان رانده شده، مصون میدارد. (وسائل الشیعه-ج 15- ص 136)
الإمام الصادق عليهالسلام
– فيما يُفعَلُ بِالمَولودِ إذا وُلِدَ: مُرُوا القابِلَةَ أو بَعضَ مَن يَليهِ أن تُقيمَ الصَّلاةَ في اُذُنِهِ اليُمنى؛ فَلا يُصيبَهُ لَمَمٌ ولا تابِعَةٌ أبَداً.
آيا ميدانيد چرا در گوش های نوزاد بعد از تولد اذان و اقامه ميگويند؟
امام صادق عليهالسلام:
– در باره آنچه بايد پس از زاده شدن كودك برايش انجام داد: به ماما يا يكى از ديگر كسانى كه نزديك كودك است، بگوييد در گوش راست او «اقامه» بگويد تا در نتيجه، هيچگاه به ديوانگى و جنزدگى گرفتار نيايد.
الكافي، جلد 6، صفحه 23، حديث 2 عن حفص الكناسى دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 676
آيا ميدانيد چرا در گوش های نوزاد بعد از تولد اذان و اقامه ميگويند؟
پی نوشت:
الكافي عن أبي يحيى الرازي عن الإمام الصادق عليهالسلام:
إذا وُلِدَ لَكُمُ المَولودُ، أيُّ شَيءٍ تَصنَعونَ بِهِ؟
قُلتُ: لا أدري ما نَصنَعُ بِهِ.
قالَ: خُذ عَدَسَةَ جاوَشيرَ فَدُفهُ بِماءٍ، ثُمَّ قَطِّر في أنفِهِ فِي المِنخَرِ الأَيمَنِ قَطرَتَينِ، وفِي الأَيسَرِ قَطرَةً واحِدَةً، وأذِّن في اُذُنِهِ اليُمنى وأقِم فِي اليُسرى، تَفعَلُ بِهِ ذلِكَ قَبلَ أن تُقطَعَ سُرَّتُهُ؛ فَإِنَّهُ لا يَفزَعُ أبَداً ولا تُصيبُهُ اُمُّ الصِّبيانِ.
الكافى
– به نقل از ابو يحيى رازى: امام صادق عليهالسلام فرمود: «چون كودكتان زاده شود، با او چه مىكنيد؟»
گفتم: نمىدانم چه كنيم.
فرمود: «به اندازه يك عدس، گاوْشير بردار و آن را در آب، حل كن. سپس، از آن، دو قطره در سوراخ راست بينى و يك قطره در سوراخ چپ بينى وى بچكان و در گوش راست او اذان و در گوش چپ او اقامه بگوى. اين كار، پيش از آن كه ناف نوزاد را ببُرند، برايش انجام شود؛ چرا كه در اين صورت، هرگز پريشانى نبيند و به اُمّ صِبيان مبتلا نشود.
الكافي، جلد 6، صفحه 23، حديث 1، تهذيب الأحكام، جلد 7، صفحه 436، حديث 1738، دانش نامه احاديث پزشكي: 1 / 676 امّ صبيان، يعنى بادى كه بر اشخاص، عارض شود و گاه نيز به سبب آن از هوش بروند. همچنين گفته شده كه امّ صبيان، نوعى جنّ است كه كودكان را مى آزارد. در فارسى، امّ صبيان، برابرْ نهاده مادر ديو و همچنين ديوزدگى دانسته شده است (واژهياب، جلد 1، صفحه 216). م.
کانال جامع دو نور در ایتا:
https://eitaa.com/twonoor
کانال جامع دو نور در تلگرام:
https://t.me/twonoor
صفحه اصلی – موسسه قرآن و نهج البلاغه -آموزش مجازی قران ونهج البلاغه