در ضمن بررسى ويژگيهاى حكومت جهانى حضرت مهدي (عج)، اين سؤال مطرح است كه با وجود جهانخواران تا دندان مسلح و ارتش هاى عظيم و منظم و پيچيده و سلاحهاى فوق مدرن الكترونيكى و تكنيك برتر ابرقدرتها و سلاحهاى هستهاى و طرحهاى جنگ ستارگان و… پيروزى جهانى براى امام زمان، عليهالسلام، چگونه ميسر است؟
اصولا چون چنين پيروزى عظيمى، اگر محال نباشد، ممكن و آسان هم نيست بايد ديد زمينه و عوامل چنين پيروزيى چيست و راه آن كدام است؟ در اين بحث به عوامل پيروزى آن حضرت در اين قيام جهانى و فتح نهايى عالم توسط ايشان مىپردازيم و با توجه به روايات و احاديث رسيده اين عوامل را بررسى مىكنيم.
در ضمنبررسى ويژگيهاى ياران حضرت مهدى، عليهالسلام، و خصوصيات لشكريانش به اين نكته برمىخوريم كه آنان «منصور بالرعب» هستند.
منصور بالرعب بودن، يعنى آنكه پيروزى آن حضرت ظاهرا در سايه رعب و وحشتى است كه در دل دشمنان، از او و لشكريانش ايجاد مىشود و آنها از قدرت و پيروزيهاى او به قدرى به هراس مىافتند كه توان استقامتخويش را از دست مىدهند يا تسليم مىشوند و يا سلاحها را بر زمين مىگذارند و فرار مىكنند و اين خود زمينه پيروزى و فتح بدون درگيرى و خونريزى و جنگ را براى آن حضرت فراهم مىسازد.
دشمنان آن حضرت از ترس برخورد نظامى و درگيرى با امام، سلاحهاى خود را بر زمين مىگذارند يا با بلندكردن پرچم سفيد، تسليم مىشوند و يا از پيشاپيش لشگر او مىگريزند.
در تاريخ از اينگونه پيروزيها ديده شده ك
ه سپاهى با مشاهده قدرت طرف مقابل متزلزل و مرعوب مىشدند و سرانجام قبل از رسيدن لشگر، خود را تسليم مىكردند.
پيامبر اسلام، صلىالله عليهوآله، طبق شواهد تاريخى و آيات قرآن از اين موهبتبرخوردار بوده و درمواردىصلابت و ابهت آن حضرت و تصميم و اراده شكستناپذير او دلهاى دشمنان را به لرزه افكنده و آنان را پريشان ساخته است و پيش از درگيرى و يا به مجرد رويارويى، شكستخورده و پا به فرار نهاده يا تسليم شدهاند.
پيامبر اسلام در «غزوه بدر» با اقليتى غير مجهز و بسيار كم در برابر سپاهى مجهز و چندين برابر، نه تنها ايستاد، بلكه به پيروزى جالبى هم رسيد و اين خود از مواردى است كه دشمن با رعبى كه در دلش از پيامبر اسلام توسط خداوند مىافتد و با دادن بيش از هفتاد كشته و مجروح و به جا نهادن اسيران زياد، پا به فرار مىگذارد. ابوسفيان مىگويد به محضرساندن كاروان به مكه بسرعت به بدر مراجعه كردم، لشكر در حال فرار بود و به هر كس مىگفتم: بايست! مىگفت: على، عليهالسلام، سوار بر اسب مرا تعقيب مىكند.
در جنگ خندق پس از محاصره مدينه توسط نيروهاى قريش و احزاب و عبور «عمروبنعبدود» و همراهان او از خندق و رجزخوانى عمرو، اضطراب و دلهرهاى بين مسلمين رخ داده بود كه به تعبير قرآن «و زلزلوا زلزالا شديدا» (1) و فرياد «متى نصرالله» سر مىدادند.
آنگاه كه حضرت على، عليهالسلام، عمرو را با يك ضربت از پا درآورد و پيامبر، صلىالله عليهوآله، فرمود: «ضربة على يوم الخندق افضل من عبادةالثقلين» ترس و رعب عجيبى در دل دشمن افتاد و شبانه فرار كردند.
و نيز در جنگ با يهود بنىنظير و بنى قريظه، ترس و نگرانى به حدى بود كه به تعبير قرآن:
«وقذف فى قلوبهم الرعب يخربون بيوتهم بايديهمو ايدى المؤمنين» (2)
و در دلشان (از سپاه اسلام) ترس افكند تا به دستخود و به دست مؤمنان خانههاشان را ويران كردند.
و يا در فتح مكه زمينه چنان فراهم مىشود و بهگونهاى مرعوب مىگردند كه جرات هر گونه مقاومت و رويارويى از لشكر جرار قريش و ابوسفيان سلب مىگردد و همه طوعا و كرها تسليم مىشوند و شعار «لااله الاالله وحده وحده وحده انجز وعده و نصر عبده و اعز جنده و هزمالاحزاب وحده» تحقق مىيابد.
باز درانقلاب اسلامى، ديديم كه دشمن با همه قوا و توان وسلاحهاى مدرن، چگونه صحنه را خالى مىكرد، مخصوصا در آخرين روزهاى پيروزى انقلاب اسلامى شاهد بوديم كه در پى فرمان حضرت امام، قدسسره، و ريختن همه مردم به خيابانها با فرمان رهبر انقلاب، چگونه نيرومندترين ارتش خاورميانه عملا جا خالى كرد و نيروهاى انقلاب پيروز شدند.
در جنگ تحميلى هم نمونههايى از اين پيروزيها را در فتح خرمشهر و آبادان و فتحالمبين ديديم كه نيروى مجهز و برتر مهاجمان، با روحيه متزلزل در اثر ترس و وحشتشعار اللهاكبر چگونه شكستخورد و تسليم شد.
اينها نمونه كوچكى است از پيروزى كه در سايه ترس و رعب در دل دشمن به وجود مىآيد.
پس بسيار روشن است كه يكى از عوامل عمده پيروزى ارتش امام زمان، عليهالسلام، همان رعب است كه از آوازه حضرت و تاييد ونصرت او از طرف خدا در دل دشمنان خدا و امام زمان، عليهالسلام، مىافتد و اين حقيقت در لابلاى آيات و روايات مشهود است.
اينك آياتى كه دلالتبر اينگونه پيروزيها دارد و مىرساند كه پيامبر، صلىالله عليهوآله، در مواردى، منصور بالرعب بوده است از نظر شما مىگذرانيم:
1&l t;/SPAN>. «سنلقى فى قلوبالذين كفروا الرعب بما اشركوا بالله» (3)
بزودى در دلهاى كفار رعب و هراس مىافكنيم به خاطر آنكه شرك براى خدا قائل شدند.
2. «سالقى فى قلوب الذين كفروا الرعب فاضربوا فوقالاعناق» (4)
بزودى در دلهاى كافران وحشت و ترس مىافكنيم، پس ضربهها را بر بالاى گردنها (يعنى مغزشان) فرود آوريد. اين در رابطه با رعبى است كه در دل كفار قريش در جنگ بدر افتاد و سبب پيروزى مسلمانان بر آنها شد.
3. «و قذف فى قلوبهم الرعب فريقا تقتلون و تاسرون فريقا» (5)
در دل يهوديان رعب و وحشت افتاد كه سبب فروآمدن از دژهايشان شد و شما گروهى را كشتيد و گروه ديگرى را به اسارت گرفتيد.
4. «فاتاهم الله من حيث لم يحتسبوا و قذف فىقلوبهمالرعب» (6)
پس قدرت خداوند از جايى كه گمان نمىبردند، آمد و رعب وحشتى در دل آنان افتاد.
در بسيارى از روايات ما همين صفت و ويژگى پيامبر، صلىالله عليهوآله، براى حضرت مهدى، عليهالسلام، نقلشدهاست، علاوه بر رواياتى كه قبلا اشاره شد به اينكه رعب پيشاپيش لشكر امام زمان از هر طرف مىرود يعنى از فاصله دور دشمن او مرعوب مىگردد و فرار مىكند يا تسليم مىشود.
امام باقر عليهالسلام، مىفرمايد: «همه سنن انبيا در امام زمان جمع است (كه بعدا در اين زمينه بحثخواهيم كرد) ولى از سنتهاى جدش مصطفى، صلىالله عليهوآله، قيام به شمشير و منصور بالرعب است.
«و اما شبهة من جده ا
لمصطفى محمد، صلىاللهعليهوآله، فخر وجه بالسيف و قتله اعداءالله و اعداءرسوله و الجبارين و الطواغيت و انه ينتصر بالسيف و الرعب و انه لا ترد له راية…» (7)
از سنتهاى جدش قيام امام زمان با شمشير و قيام مسلحانه است و نابودى دشمنان خدا و رسول خدا و ستمگران و طاغوتها است و منصور به رعب و تسليم همه پرچمها در برابر اوست.
امام محمدباقر، عليهالسلام، نيز مىفرمايد:
«القائم، عليهالسلام، منا منصور بالرعب، مويد بالنصر تطوى له الارض و تظهر له الكنوز و يبلغ سلطانه المشرق و المغرب» (8) <
BR>قائم، عليهالسلام، ما يارى شده به رعب است و تاييدشده با پيروزى است. تمام زمين به تصرف او درمىآيد و گنجهاى زمين براى او ظاهر مىشود و سلطه او بر شرق و غرب مىرسد.
امام صادق، عليهالسلام، مىفرمود:
«ان القائم منا منصور بالرعب مويد بالنصر تطوى له الارض و تظهر له الكنوز و يبلغ سلطانه المشرق و المغرب و يظهرالله به دينه ولو كره المشركون» (9)
4. در ذيل تفسير آيه «اتى امرالله فلاتستعجلوه» مىفرمايد: (10)
«هو امرنا امرالله تعالى عزوجل ان لانستعجل به حتى و يويده بثلاثة اجناد الملائكه المؤمنين والرعب»(11)
او همواره با سه گروه سپاه تاييد مىشود. سپاه فرشتگان، سپاه مؤمنان مخلص و سپاه رعب و ترس.
هشام بن سالم از امام صادق، عليهالسلام، نقل مىكند:
«
... فلا يبقى بين الخافقين الا خافه» (12)
در ميان شرق و غرب كسى نمىماند مگر اينكه از او مىهراسد.
ابىبصير از امام صادق، عليهالسلام، نقل مىكند كه آن حضرت درباره نشر و گسترش پرچمحضرتمهدى، عليهالسلام، پس از نقل مطالبى مىفرمايد:
«و يسيرالرعب قدامها شهرا وراءها شهرا و عن يمينها شهر
ا و عن يسارها شهرا، ثم قال يا ابامحمد، انه يخرج موتورا غضبان اسفا لغضبالله على هذاالخلق». (13)
با توجه به معناى لغوى رعب كه همان خوف و در واقع ترس شديدى است كه كتمان آن ممكن نيست، روشن مىشود منصور به رعب بودن آن حضرت ممكن استبه اين معانى باشد:
1. مردم مخالف و دشمنان، روحيه خود را ببازند و جرات مقاومت در برابر او نكنند و از ترس لشكر مقاوم و غيرقابل نفوذ و شكستناپذير آن حضرت، تسليم شوند.
2. آوازه آن حضرت و لشكرش چنان رعبآور است كه شهرهاى دور دست كه با لشكر امام به مسافتيك ماه راهرفتن، فاصله دارند، از هر طرف بدون درگيرى و رويارويى و مقاومت تسليم مىگردند، چنانچه حديث ابى بصير گوياى آن است.
3. تمام دشمنان آن حضرت در خوف شديد به سر مىبرند و اين ترس خودمقدمه پيروزى امام و شكست دشمنان امام است.
اين رعب و ترس از چند جهت ممكن است رخ دهد:
الف) از نظر اعجاز و قدرت خداوند كه هراس و رعب در دلهاى دشمنان امام و ابرقدرتها بيفكند و قدرت اراده و تصميم به مقاومت را از آنان سلب نمايد، نتيجه اينكه زودتر تسليم گردند. گويى چنان از خود بىخود شوند و دست و پاى خود را گم كنند كه توان حركت نيابند همانند بره در برابر شير و.<
/SPAN>..!
ب) آوازه پيروزى سريع حضرت و شيوع فتح و نصرت او در سراسر بلاد و ويژگى ياران او و لشگريانش كه مقاوم و شكست ناپذيرند، سبب اين خوف و رعب گردد.
ج) انتشار حركت و قيام امام و آمادگى باطنى مردم ممكن است، سبب پيوستن مردم به امام شود و در تمامى كشورها نيروها و مردم خواستار همكارى با امام زمان گردند و در نتيجه شورشها و قيامهاى داخلى رخ دهد و موجب انشعاب حكومتها و تقسيم و تجزيه آنان گردد و عملا ايجاد ترس و وحشت و رعب در دلهاى حاكمان و طاغوت و قدرتها شود.
د) امامزمان با احاطهاى كه بر اسرار غيب دارد ممكن است راز و رمز آنان را قبلا كشف و خنثى كند و منابع و ذخاير اسلحه و نيروهاى انسانى آنان را نيز شناسايى كند و نقاط ضعف و آسيبپذيرى آنان را بداند و با يك اقدام سريع همه را وادار به تسليم سازد و نيز كافى است كه اين كار را با چند دولت مقتدر انجام دهد تا بقيه حساب خويش را بدانند...!!
علىاكبر حسنى، موعود
پىنوشتها:
1. سوره احزاب (33)، آيه 11
2. سوره حشر (59)، آيه 2
3. سوره آل عمران (3)، آيه 151
4. سوره انفال (8)، آيه 12
5. سوره احزاب (33)، آيه23
6. سوره حشر (59)، آيه 2
7. مجلسى، محمدباقر، بحارالانوار، ج 51، ص217، ح6.
8. كشفالغمه، ج3، ص 324;المحجهالبيضاء، ج3، ص 341; يومالخلاص، ص300; منتخب الاثر، ص292و482; مجلسى، محمدباقر، همان، ج 52، ص 190، نورالابصار، ص 171; اعلامالورى، ص433، اسعافالراغبين، ص152; ينابيعالمودة، ج3، ص136
9. مجلسى، محمدباقر، همان، ص191، ح 24.
10. سوره نحل (16)، آيه 1.
11. نعمانى، كتابالغيبة، ص 128; مابعد الظهور، ص 535; ر.ك: امام مهدى منالمهد الى الظهور.
12. نعمانى، همان، ص 122.
13. مجلسى، محمدباقر، همان، ص360، ح129
برداشت از: www.alvadossadegh.com