ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

انواع لکنت در کودکان

وحیده سلطانی [ آسیب شناس گفتار و زبان ]


لکنت دوران کودکی پدیده ی پیچیده ای است که از دیدگاه های مختلفی آن را مورد بررسی قرار می دهند.


طبقه بندی لکنت دوران کودکی از دیدگاه علامت شناختی


در این دیدگاه بنا به تظاهرات و ویژگی های لکنت در کودکان ، سه طبقه زیر را می توان قائل شد:


1.لکنت اولیه (آغازین) :


این نوع لکنت به حالتی نسبت داده می شود که در آن کودک :




  • تنش و اضطراب ندارد


  • نسبت به مشکل خود آگاهی ندارد


  •  میزان فراوانی و شدت لکنت بسیار کم است


  • رفتارهای وابسته بسیار کم است

2.لکنت ثانویه (پیشرفته ) :


به حالتی اطلاق می شود که کودک :




  •  از مشکل خود آگاهی دارد


  • دارای تنش و اضطراب است


  • رفتارهای وابسته در کودک زیاد دیده می شود


  • میزان فراوانی و شدت لکنت در سطح بالاست

3.لکنت گذرا  :


این مرحله بین لکنت اولیه  و ثانویه اتفاق می افتد که شامل علائم زیر می باشد :




  • هیجان و اجتناب از شروع گفتار دارد


  • تکرار و کشیده گویی در سطح هجا و کلمه ،بدون تلاش و تقلا دارد


  •  آگاهی از مشکل شروع به شکل گیری می کند


  • هنوز تجربه منفی و ناخوشایند پیرامون لکنت را تجربه نکرده است


  • به خاطر موارد فوق تلاش زیادی برای غلبه بر مشکلش انجام نمی دهد

طبقه بندی لکنت دوران کودکی از دیدگاه علت شناختی


از این دیدگاه می توان لکنت را به دو بخش لکنت رشدی و اکتسابی تقسیم کرد.


در تمامی انواع لکنت یک عامل از اهمیت بالایی برخوردار است و آن آگاهی فرد از لکنت خود می باشد . به طور کلی در کودکان اگر آگاهی از لکنت ایجاد نشده باشد ، موفقیت درمان بیشتر خواهد بود . البته نوع و میزان آگاهی از لکنت نیزدر موفقیت درمان اهمیت دارد ،چون تعیین کننده میزان اضطراب کودک حین سخن گفتن می باشد.سایر عوامل نیز در پیش آگهی درمان حائز اهمیت می باشند .


هر ناروانی در گفتار لکنت نیست


برخی بر این باورند که هرگاه در صحبت کردن گیر کردند ، دچار لکنت شده اند. باید گفت که از نظر آسیب شناسی گفتار و زبان هر گیر کردن ، تکرار کردن بخشی از کلمه یا کل کلمه لکنت نیست .


عوامل مختلفی در تشخیص اینکه آیا فرد دچار لکنت شده یا یک دوره ناروانی طبیعی را سپری می کند وجود دارد.این فرد ممکن است یک کودک باشد یا یک فرد بزرگسال.


برخی از کودکان سن پیش از دبستان گاهی یک دوره ناروانی راتجربه می کنند که خانواده ها را دچار نگرانی می کند. ولی آیا این ناروانی همان لکنت است ؟ باید پاسخ داد که همیشه این ناروانی ها لکنت نیست و گاهی یک دوره ی رشدی محسوب می شود که عواملی در ایجاد آن دخالت دارند .


در سن ۲ تا ۳ سالگی به خاطر رشد یکباره ی زبان و عدم هماهنگی بین تولید گرها و زبان ناروانی به وجود می آید. در این حالت به اصطلاح تولید گرها نمی توانند با سرعت تفکر پیش رودند و یک وقفه در گفتار به وجود می آید که ممکن است به صورت گیر یا مکث خودش را نشان دهد.البته قابل ذکر است که همه ی ناروانی ها در این دوره طبیعی نمی باشند.


تشخیص افتراقی بین کلنت دوران کودکی و ناروانی طبیعی بر عهده ی آسیب شناس گفتار و زبان می باشد و خانواده به تنهایی نمی توانند تشخیص دهند که کودک مبتلا به لکنت می باشد یا یک ناروانی طبیعی را تجربه می کند.


گاهی افراد بزرگسال نیز برخی ناروانی ها را در دوره ی خاصی از زندگی تجربه می کنند . به طور کلی عواملی از قبیل خستگی، آشفتگی های فکری و عوامل روانی در یک دوره می تواند منجر به ناروانی شود که اگر این ناروانی کمتر از ۱۰ درصد کل گفتار باشد، لکنت نیست و یک ناروانی طبیعی محسوب می شود .
البته اگر این موضوع ادامه یابد باید توسط آسیب شناس گفتار و زبان بررسی شود . 


www.pezeshkonline.ir

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید