ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

40 حدیث درباره دروغ

حدیث (1) پيامبر صلى الله عليه و آله :


إِنَّ رَجُلاً أَتى سَيِّدَنا رَسولَ اللّه صلى الله عليه و آله فَقالَ: يا رَسولَ اللّه عَلِّمنى خُلقا يَجمَعُ لى خَيرَ الدُّنيا وَالخِرَةِ فَقالَ صلى الله عليه و آله : لاتَكذِب؛<o:p& gt;


مردى به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد: به من اخلاقى بياموزيد كه خير دنيا و آخرت در آن جمع باشد، حضرت فرمودند: دروغ نگو.


بحارالأنوار، ج72، ص262، ح43


حدیث (2) امام على عليه السلام :


لَيسَ الك
َذِبُ مِن خَلائِقِ الإِسلامِ؛


دروغگويى از اخلاق اسلام نيست.


غررالحكم، ج5، ص74، ص7460


حدیث (3) امام على عليه السلام:


(علامة) اَلايمانُ أَن تُؤثِرَ الصِّدقَ حَيثُ يَضُرُّكَ عَلَى الكَذِبِ حَي
ثُ يَنفَعُكَ؛


(نشانه) ايمان، اين است كه راستگويى را هر چند به زيان تو باشد بر دروغگويى، گرچه به سود تو باشد، ترجيح دهى.


نهج البلاغه، حكمت 458


حدیث (4) پيامبر صلى الله عليه و آله :


أَنَا زَ
عيمٌ بِبَيتٍ فى رَبَضِ الجَنَّةِ ، وَبَيتٍ فى وَسَطِ الجَنَّةِ ، وَبَيتٍ فى أَعلَى الجَنَّةِ لِمَن تَرَكَ المِراءَ وَإن كانَ مُحِقّا ، وَلِمَن تَرَكَ الكَذِبَ وَإِن كانَ هازِلاً ، وَلِمَن حَسُنَ خُلقُهُ ؛


من بر كسى كه مجادله را رها كند، هر چند حق با او باشد و كسى كه دروغ نگويد، هر چند به شوخى باشد و كسى كه اخلاقش را نيكو گرداند، خانه اى در حومه بهشت و خانه اى در مركز بهشت و خانه اى در بالاى بهشت ضمانت مى كنم.


خصال، ص 144


حدیث (5) امام سجاد عليه السلام :


اِتَّقُوا الكَذِبَ الصَّغيرَ مِنهُ وَالكَبيرَ، فى كُلِّ جِدٍّ وَهَزلٍ فَإِنَّ الرَّجُلَ إِذا كَذِبَ فِى الصَّغيرِ اجتَرَأَ عَلَى الكَبيرِ؛


از دروغ كوچك و بزرگش، جدّى و شوخيش بپرهيزيد، زيرا انسان هرگاه در چيز كوچك دروغ بگويد، به گفتن دروغ بزرگ نيز جرئت پيدا مى كند.


تحف العقول، ص 278


حدیث (6) پيامبر صلى الله عليه و آله :</o:p&g t;


اَلكَذِبُ يَنقُصُ الرِّزقَ؛


دروغ، روزى را كم مى كند.


الترغيب و الترهيب 3/596/29


حدیث (7) امام على عليه السلام :


يَكتَسِبُ الكاذِبُ بِكَذِبِهِ ثَلاثا: سَخَطُ اللّه عَلَيهِ وَاستِهانَةُ النّاسِ بِهِ وَمَقتُ المَلائِكَةِ لَهُ؛
دروغگو با دروغگويى خود سه چيز بدست مى آورد: خشم خدا را نسبت به خود، نگاه تحقيرآميز مردم را نسبت به خود و دشمنى فرشتگان را نسبت به خود.


غررالحكم 6/480/11039


حدیث (8) امام صادق عليه السلام :

إِنَّ مِمّا أَعانَ اللّه (بِهِ) عَلَى الكَذّابينَ النِّسيانَ؛


از جمله كمكهاى خداوند بر ضد دروغگويان فراموشى است.


كافى، ج2، ص341، ح15


حدیث (9) پيامبر صلى الله عليه و آله :


عَبدُ اللّه بنُ عامِرٍ : دَعَتنى أُمّى يَوما وَرَسولُ اللّه صلى الله عليه و آله قاعِدٌ فى بَيتِنا ، فَقالَت : ها تَعالَ اُعطِكَ ، فَقالَ لَها رَسولُ اللّه صلى الله عليه و آله ما أَرَدتِ أَن تُعطيهِ ؟ قالَت : أَرَدتُ أَن اُعطِيَهُ تَمرا ، فَقالَ لَها رَسولُ اللّه صلى الله عليه و آله أَما إِنَّكَ لَو لَم تُعطِهِ شَيئا كُتِبَت عَلَيكَ كِذبَةٌ؛


عبداللّه بن عامر: روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله در خانه ما نشسته بودند. مادرم مرا صدا زد و گفت: بيا به تو (چيزى) بدهم. رسول خدا صلى الله عليه و آله به او فرمودند: مى خواهى چه به او بدهى؟ عرض كرد: مى خواهم خرمايى به او بدهم. رسول خدا صلى الله عليه و آله به مادرم فرمودند: بدان كه اگر چيزى به او ندهى، دروغ برايت نوشته مى شود.


 الترغيب والترهيب، ج3، ص597، ح32


حدیث (10) پيامبر صلى الله عليه و آله :


إِنَّ اللّه عَزَّوَجَلَّ أَحَبَّ الكَذِبَ فِى الصَّلاحِ وَأبغَضَ الصِّدقَ فِى الفَسادِ؛


خداوند عزوجل، دروغى را كه باعث صلح و آشتى شود دوست دارد و از راستى كه باعث فتنه شود بيزار است.


من لا يحضره الفقيه، ج4، ص 353، ح5762


حدیث (11) پيامبر صلى الله عليه و آله :


اَلصِّدقُ طُمَنينَةٌ وَ الكَذِبُ ريبَةٌ ؛


راستگويى [مايه] آرامش و دروغگويى [مايه] تشويش است.


نهج الفصاحه، ح 1864


حدیث (12) پيامبر صلى الله عليه و آله :


اِعلَم اَنَّ الصِّدقَ مُبارَكٌ وَ الكِذبَ مَشؤومٌ؛


 بدان كه راستگويى، پر بركت است و دروغگويى، شوم.


تحف العقول، ص 14


حدیث (13) پيامبر صلى الله عليه و آله :


اَنا زَعيمٌ بِبَيتٍ فى رَبَضِ الجَنَّةِ وَ بَيتٍ فى وَسَطِ الجَنَّةِ وَ بَيتٍ فَى اَعلَى الجَنَّةِ، لِمَن تَرَكَ المِراءَ وَ اِن كانَ مُحِقّـا وَ لِمَن تَرَكَ الكِذبَ وَ اِن كانَ هازِلاً وَ لِمَن حَسَّنَ خُلقَهُ؛


من براى كسى كه بگومگو را رها كند، هر چند حق با او باشد و براى كسى كه دروغ گفتن را اگر چه به شوخى باشد، ترك گويد و براى كسى كه اخلاقش را نيكو گرداند، خانه اى در حومه بهشت و خانه اى در مركز بهشت و خانه اى در بالاى بهشت ضمانت مى كنم.


& lt;SPAN style=”LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: ‘Tahoma’,’sans-serif’; COLOR: #7030a0; FONT-SIZE: 9pt; mso-fareast-font-family: ‘Times New Roman'” lang=AR-SA>خصال، ص 144، ح 170


حدیث (14) پيامبر صلى الله عليه و آله :


عَلَيكُم بِالصِّدقِ فَاِنَّهُ مَعَ البِرِّ وَ هُما فِى الجَنَّةِ وَ ايّاكُم وَ الكِذبِ فَاِنَّهُ مَعَ الفُجورِ وَ هُما فِىالنّارِ ؛


شما را سفارش مى كنم به راستگويى، كه راستگويى با نيكوكارى همراه است و هر دو در بهشت اند و از دروغگويى بپرهيزيد كه دروغگويى همراه با بدكارى است و هر دو در جهنم اند.


نهج الفصاحه، ح 1976


حدیث (15) امام صادق عليه السلام :


لا يَنبَغى لِلمَرءِ المُسلِمِ أَن يُواخىَ الفاجِرَ وَلاَ الحمَقَ وَلاَ الكَذَّابَ؛


سزاوار نيست كه مسلمان با بدكار و احمق و دروغگو رفاقت كند.


كافى، ج2، ص640، ح3


حدیث (16) پيامبر صلى الله عليه و آله :


مَن عامَلَ النّاسَ فَلَم يَظلِمهُم وَحَدَّثَهُم فَلَم يَكذِبهُم وَ وَعَدَهُم فَلَم يَخلِفهُم فَهُوَ مِمَّن كَمُلَت مُرُوءتُهُ وَ ظَهَرَت عَدالَـتُهُ وَ وَجَبَت اُخُوَّتُهُ وَحَرُمَت غيبَتُهُ؛


هر كس در معاشرت با مردم به آنان ظلم نكند، دروغ نگويد و خلف وعده ننمايد، جوانمرديش كامل، عدالتش آشكار، برادرى با او واجب و غيبتش حرام است.


خصال، ص 208، ح 28


حدیث (17) امام صادق عليه السلام :


سِتَّةٌ لاتَكونُ فِى المُؤمِنِ: اَلعُسرُ وَالنَّكَهُ وَالحَسَدُ وَاللَّجاجَةُ وَالكَذِبُ وَالبَغىُ؛


شش (صفت) در مؤمن نيست: سخت گيرى، بى خيرى، حسادت، لجاجت، دروغگويى و تجاوز.


تحف العقول، ص377


حدیث (18) امام على عليه السلام :


لا تَستَشِرِ الكَذّابَ فَإِنَّهُ كَالسَّرابِ يُقَرِّبُ ع
َلَيكَ البَعيدَ وَيُبَعِّهُ عَلَيكَ القَريبَ؛
با دروغگو مشورت نكن، چون دروغگو، مانند سراب، دور را در نظرت نزديك نشان مى دهد و نزديك را دور.


غررالحكم، ج6، ص310، ح10351


حدیث (19) امام على عليه السلام :


لَو تَمَيَّزَتِ الشياءُلَكانَ الصِّدقُ مَعَ الشَّجاعَةِ وَكانَ الجُبنُ مَعَ الكَذِبِ؛


اگر خصلت ها از يكديگر متمايز و جدا شوند، هر آينه راستى با شجاعت باشد و بزدلى با دروغ.


غررالحكم، ج5، ص118، ح7597


حدیث (20) امام صادق عليه السلام :


تَركُ الحُقوق
ِ مَذَلَّةٌ وَإِنَّ الرَّجُلَ يَحتاجُ إِلى أَن يَتَعَرَّضَ فيها لِلكَذِبِ؛


ندادن حقوق (ديگران) ذلّت مى آورد و انسان در اين باره مجبور به دروغ گفتن مى شود.


تحف العقول ص 360


حدیث (21) امام حسن عسکری علیه السلام:


جُعِلتِ الخَبائِثُ فی بَیت وَ جُعِل مِفتاحُهُ الکَذِبَ؛


تمام پلیدیها در خانه ای قرار داده شده و کلید آن دروغگویی است.


بحار الانوار، ج78، ص377


حدیث (22) امام على عليه السلام :


اَدَّبْتُ نَفْسى فَما وَجَدْتُ لَها  بِغَيرِ تَقْوَى الاِْلهِ مِنْ اَدَبِ


فى كُلِّ حالاتِها وَ اِن قَصُرَتْ  اَفْضَلَ مِنْ صَمْتِها عَنِ الْكَذِبِ


وَ غيبَةِ النّاسِ اَن غيبَتَهُم  حَرَّمَها ذُوالْجَلالِ فِى الْكُتُبِ


اِن كا
نَ مِن فِضَّةٍ كَلامُكِ يا   نَفْسُ فَاِنَّ السُّكوتَ مِن ذَهَبِ؛


به ادب و تربيت نفس خود پرداختم و براى آن / ادبى بهتر از تقواى الهى در تمام حالاتش نيافتم


و اگر از پس اين امر برنيامد / براى آن چيزى بهتر از دم فروبستن از دروغ نيافتم


و از غيبت مردمان، همانا غيبت آنان را / خداوند با عظمت در كتاب ها حرام كرده است&l t;/SPAN>


اى نفس، اگر سخن تو / نقره است، سكوت طلاست


اعلام الدين، ص 273


حدیث (23) امام صادق عليه السلام :


اَلْمُؤْمِنُ لايُخْلَقُ عَلَى الْكِذْبِ وَلا عَلَى الْخيانَةِ وَ خِصْلَتانِ لا يَجْتَمِعانِ فِى الْمُنافِقِ، سَمْتٌ حَ
سَنٌ وَ فِقْهٌ فِى السُّنَّةِ؛


مؤمن در سرشتش دروغ و خيانت نيست و دو صفت است كه در منافق جمع نگردد: سيرت نيكو و دين شناسى.


تحف العقول، ص367


حدیث (24) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :


يا عَلى
ُّ اصْدِقْ وَإِنْ ضَرَّكَ فِى الْعاجِلِ فَإِنَّهُ يَنْفَعُكَ فِى الآجِلِ وَلاتَكْذِبْ وَإِنْ يَنْفَعْكَ فِى الْعاجِلِ فَإِنَّهُ يَضُرُّكَ فِى الآجِلِ؛


اى على راست بگو اگر چه در حال حاضر به ضرر تو باشد ولى در آينده به نفع توست و دروغ نگو اگر چه در حال حاضر به نفع تو باشد ولى در آينده به ضرر توست.


ميراث حديث شيعه، ج 2، ص 27، ح 65


حدیث (25) امام على عليه السلام :


اَلصّادِقُ عَلى شَفا مَنْجاةٍ وَكَرامَةٍ وَالْكاذِبُ عَلى شُرُفِ مَهْواةٍ وَمَهانَةٍ؛


راستگو در آستانه نجات و بزرگوارى است و دروغگو در لبه پرتگاه و خوارى.


نهج البلاغه، خطبه 86


حدیث (26) امام على عليه السلام :

يَبْلُغُ الصّادِقَ بِصِدْقِهِ ما يَبْلُغُهُ الْكاذِبَ بِاحْتيالِهِ؛


راستگو، با راستگويى خود به همان مى رسد كه دروغگو با حيله گرى خود.


غررالحكم، ج 6، ص 471، ح 11006


حدیث (27) امام موسى كاظم عليه السلام :


اَداءُ الاَمانَةِ وَالصِّدْقُ يَجْلِبانِ الرِّزْقَ، وَالْخيانَةُ وَالْكَذِبُ يَجْلِبانِ الفَقْرَ وَ النِّفاقَ؛


اداى امانت و راستگويى روزى را زياد مى كند و خيانت و دروغگويى باعث فقر و نفاق مى شود.


بحارالأنوار، ج 78، ص 327


حدیث (28) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :


عَلَيْكُمْ بِالصِّدْقِ فَاِنَّهُ مَعَ البِرِّ وَ هُما فِى الْجَنَّةِ وَ اِيّاكُمْ وَالْكِذْبَ فَاِنَّهُ مَعَ الْفُجورِ وَ هُما فِى النّارِ؛


شما را سفارش مى كنم به راستگويى، كه راستگويى با نيكى همراه است و هر دو در بهشت اند و از دروغگويى بپرهيزيد كه دروغگويى همراه با بدكارى است و هر دو در جهنم اند.


نهج الفصاحه، ح 1976


حدیث (29) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :


إِنَّ رَجُلاً أَتى سَيِّدَنا رَسولَ اللّه صلى الله عليه و آله فَقالَ: يا رَسولَ اللّه عَلِّمْنى خُلْقا يَجْمَعُ لى خَيْرَ الدُّنْيا وَالآْخِرَةِ فَقالَ صلى الله عليه و آله : لاتَكْذِبْ؛


مردى به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد: به من اخلاقى بياموزيد كه خير دنيا و آخرت در آن جمع باشد، حضرت فرمودند: دروغ نگو.


بحارالأنوار، ج 72، ص 262، ح 43


حدیث (30) امام على عليه السلام :


تَحَرِّى الصِّدْقِ وَ تَجَنُّبُ الْكَذِبِ اَجْمَلُ شيمَةٍ وَ اَفْضَلُ اَدَبٍ؛


راستگو بودن و پرهيز نمودن از دروغ، زيباترين اخلاق و بهترين ادب است.


كافى، ج 8 ، ص 150، ح 132


حدیث (31) امام باقر عليه السلام :


اِنَّ اللّه عَزَّوَجَلَّ لِلشَّرِّ اَقْفالاً وَ جَعَلَ مَفاتيحَ تِلكَ الاَقْفالِ الشَّرابَ وَالكَذِبُ شَرٌّ مِنَ الشَّرابِ؛


به راستى كه خداوند عزوجل براى شر قفل هايى گذارد و كليد آن قفل ها را شراب قرار داد و دروغ از شراب بدتر است.


كافى، ج 2، ص 338، ح 3


حدیث (32) امام صادق عليه السلام :


اَلْكَلامُ ثَلاثَةٌ: صِدْقٌ وَكِذْبٌ وَ إِصْلاحٌ بَيْنَ النّاسِ قالَ: قيلَ لَهُ: جُعِلْتُ فِداكَ مَا الاِْصْلاحُ بَيْنَ النّاسِ؟ قالَ: تَسْمَعُ مِنَ الرَّجُلِ كَلاما يَبْلُغُهُ فَتَخْبُثُ نَفْسُهُ، فَتَلْقاهُ فَتَقولُ: سَمِعْتُ مِنْ فُلانٍ قالَ فيكَ مِنَ الْخَيْرِ كَذا وَ كَذا، خِلافَ ما سَمِعْتَ مِنْهُ؛


سخن سه گونه است: راست و دروغ و اصلاح ميان مردم به آن حضرت عرض شد: قربانت اصلاح ميان مردم چيست؟ فرمودند: از كسى سخنى درباره ديگرى مى شنوى كه اگر سخن به گوش او برسد، ناراحت مى شود. پس تو آن ديگرى را مى بينى و بر خلاف آنچه شنيده اى، به او مى گويى: از فلانى شنيدم كه در خوبى تو چنين و چنان مى گفت.


كافى، ج2، ص 341، ح 16


حدیث (33) امام على عليه السلام :


لا تُحَدِّثِ النّاسَ بِكُلِّ ما سَمِعْتَ بِهِ، فَكَفى بِذلِكَ كَذِبا؛


هر چه را شنيدى براى مردم بازگو مكن، كه همين براى دروغگويى (تو) كافى است. &lt ;/P>

نهج البلاغه، از نامه 69


حدیث (34) امام على عليه السلام :


اَمرانِ لا يَنْفَكّانِ مِنَ الْكَذِبِ: كَثْرَةُ المَواعيدِ، وَ شِدَّةُ الاِْعتِذارِ؛


دو چيز از دروغ جدا نمى شود: بسيار وعده دادن و به شدت عذرخواهى نمودن.


نهج البلاغه ابن ابى الحديد، ج 20، ص 287، ح 282


حدیث (35) امام على عليه السلام :


اَلكَذِبُ فِى العاجِلَةِ عارٌ وَ فِى الآجِلَةِ عَذابُ النّارِ؛


دروغ در دنيا ننگ و عار است و در آخرت عذا
ب جهنم.


غررالحكم، ج 2، ص 31، ح 1708


حدیث (36) امام على عليه السلام :


لَيْسَ لِكَذوبٍ اَمانَةٌ، وَ لا لِفُجورٍ صيانَةٌ؛


دروغگو امانتدار نيست و بدكار، نگهدارنده اسرار. & lt;/o:p>


غررالحكم، ج 5، ص 85 ، ح 7506


حدیث (37) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :


اَلصِّدْقُ طُمَأْنينَةٌ وَ الْكَذِبُ ريبَةٌ؛


راستگويى مايه آرامش و دروغگويى مايه تشويش است.


نهج الفصاحه، ح 1864


حدیث (38) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :


اِنَّ اَشَدَّ النّاسِ تَصْديقا لِلنّاسِ اَصْدَقُهُمْ حَديثا وَ اِنَّ اَشَدَّ النّاسِ تَكْذيبا اَكْذَبُهُمْ حَديثا؛


هر كس راستگوتر است سخن مردم
را بيشتر باور مى كند و هر كس دروغگوتر است مردم را بيشتر دروغگو مى داند.


نهج الفصاحه، ح 591


حدیث (39) رسول اكرم صلى الله عليه و آله :


ثَلاثٌ مَنْ كُنَّ فيهِ فَهُوَ مُنافِقٌ وَ اِنْ صامَ وَ صَلّى وَحَجَّ وَاعْتَمَرَ وَقالَ «اِنّى مُسْلِمٌ» مَنْ اِذا حَدَّثَ كَذِبَ وَ اِذا وَعَدَ اَخْلَفَ وَ اِذَا ائْتُمِنَ خانَ؛


سه چيز است كه در هر كس باشد منافق است اگر چه روزه دارد و نماز بخواند و حج و عمره كند و بگويد من مسلمانم، كسى كه هنگام سخن گفتن دروغ بگويد و وقتى كه وعده دهد تخلف نمايد و چون امانت بگيرد، خيانت نمايد.


نهج الفصاحه، ح 1280


حدیث (40) عايشه :


ما كانَ خُلْقٌ اَبْغَضَ اِلى رَسولِ اللّه صلى الله عليه و آله مِنَ الْكَذِبِ وَ مَا اطَّـلَعَ مِنْهُ عَلى شَىْ ءٍ عِنْدَ اَحَدٍ مِنْ اَصْحابِهِ فَيَبْخَلُ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ حَتّى يَعْلَمَ اَنْ اَحْدَثَ تَوْبَةً؛<o:p&g t;


هيچ صفتى نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله منفورتر از دروغ نبود و هر گاه مطلع مى شدند يكى از اصحابشان دروغى گفته است، به او بى اعتنايى مى كردند تا آن كه مى فهميدند توبه كرده است.


الطبقات الكبرى، ج 1، ص 378


http://samereh-ghorbani.blogfa.com

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید