ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

قیس بن سعد بن عباده انصاری، استوار و جاودانه

قیس بن سعد

قیس بن سعد بن عباده انصاری، استوار و جاودانه

قیس بن سعد بن عباده بن لیم خزرجی از اصحاب پیامبر (صلی الله علیه و آله) و کنیه او ابو عبدالملک است. او و پدرش از پرچمداران سپاه حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) در روز فتح مکه بودند.

قیس بعد از رسول خدا (صلی الله علیه وآله) از یاران با وفای امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) بود.

مرحوم شیخ عباس قمی درباره او می گوید:

«کان قیس من اصحاب رسول الله (صلی الله علیه وآله) و کان شجاعاً جواداً، من کبار شیعه علی (علیه السلام) شَهِدَ حروبه کلّها و ابوه سعد بن عباده کان رئیس الخزرج و لم یبایع ابابکر و ماتَ علی عدم البیعه».[۱]

ابن ابی الحدید بمناسبت شرح حال قیس به نسب او می‌گوید:

«پدرش، سعد، سالار خزرجیان بود. هموست که انصار درباره این که، چه کسی پس از پیامبر (صلی الله علیه و آله) به خلافت برسد چاره اندیشی کردند.

او هنگامی که با ابوبکر بیعت شد با وی بیعت نکرد و به «حوران» رفت و همانجا درگذشت».[۲]

در ارشاد القلوب دیلمی آمده است که:

«و کان قیس بن سعد بن عباده سیاف النبی (صلی الله علیه و آله) رجلاً طویلاً طوله… . کان أشدّ الناس فی زمانه بعد امیرالمؤمنین (علیه السلام)…».

در ترجمه فتوح ابن اعثم کوفی بعد از سخنان قیس به قوم خود در صفّین. جواب قوم وی را چنین نگاشته است. انصار گفتند: حق به دست توست، سرور و مقتدای ما توئی و ما همگی گوش به فرمانیم.

تا به هر چه امر نمائی قیام نمائیم که امتثال حکم و دستورات بر ما لازم است.

تو مرا دل ده، دلیری بین *** رو به خویش خوان و شیری بین

حضرت آیت الله خوئی درباره او می نویسد:

«ذکر یونس بن عبدالرّحمن فی بعض کتبه: انّه کان سعد بن عباده ستّه اولاد کلّهم قد نصر رسول الله (صلی الله علیه و آله) و فیهم قیس بن عباده،…».

قیس آنگاه که حضرت امیر (علیه السلام) عازم جنگ با طلحه و زبیر بود. خطبه ای نیکو در تحریص حضرت (علیه السلام) برای جنگ با معاویه، ایراد کرد که مورد تشویق امام (علیه السلام) قرار گرفت. آنگاه حضرت (علیه السلام) فرمودند:

«احسنت والله یا قیس و اجملت».

وقتی که معاویه فهمید، قیس در جنگ حاضر شده است به مروان پیام فرستاد که اگر صدهزار شمشیر و نیزه دار را نزد علی می فرستادی، نزد من آسانتر از حضور قیس در صفّین بود!

بعد از شهادت حضرت امیر (علیه السلام). وی افتخار سربازی امام حسن مجتبی (علیه السلام) را پیدا کرد و همواره در خدمت امام (علیه السلام) بود.

قیس از مخالفین صلح امام حسن (علیه السلام) با معاویه بود و رسماً با معاویه بیعت نکرد (داستان بیعت ظاهری اش با معاویه در تاریخ آمده است) و از جمله کسانی که معاویه در صلحنامه حاضر نشد امانش دهد،

قیس بوده که امام (علیه السلام) در جواب معاویه هنگامی که گفته بود:

همه در امانند مگر قیس بن سعد که او را به هیچ وجه نزد من امان نیست، فرمودند: اگر طالب بیعت من هستی، قیس باید در امان باشد و معاویه پذیرفت. بالاخره این استوانه دین در سال ۶۰ اواخر خلافت معاویه، جان به جان آفرین تسلیم کرد.

[۱]– سفینه البحار، ج ۷، ص ۲۹۳.

[۲]– شرح خطبه ۱۸۳ نهج البلاغه.


برچسب ها: قیس بن سعد، سفینه البحار، طلحه و زبیر

عمّار یاسر مجذوب ولایت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)

جابربن عبدالله انصاری، عاشق ولایت

کانال جامع دو نور در ایتا:
https://eitaa.com/twonoor
کانال جامع دو نور در تلگرام:
https://t.me/twonoor

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شش − 2 =

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید