ورود

ثبت نام

موسسه قرآن و نهج البلاغه
home-icone
Institute of Quran & Nahjul Balaghah

تشکیلات کلیسای کاتولیک

کاتولیک ها، سنت های کلیسایی را هم پای کتاب مقدس، مرج
ع اقتدار خود می دانند. از این رو سلسله مراتب کلیسایی در نزد کاتولیک ها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در همین زمینه باید گفت، اولین مبلغ دینی کاتولیک ها کشیش، سپس اسقف و بعد اسقف اعظم و بالاتر از آن کاردینال و بالاترین مقام، پاپ است.


کاتولیسیزم یکی از شاخه های مهم مسیحیت می باشد که پیروان بیشتری از شاخه های اصلی دیگر مسیحیت یعنی ارتدکس و پروتستان دارد؛ (هم اکنون ۱/۱ میلیارد مسیحی کاتولیک در جهان هستند). در عربی، کاتولیک را «جاثلیق» می گویند که اصطلاحاً به پیشوای دینی مسیحیان شرقی گفته می شده است.


به گزارش تابناک، کلیسای تاریخی کاتولیک رومی، ۶۶ جزوه کتاب مقدس را به عنوان کلام خداوند پذیرفته است. این کلیسا جزوه های آپوکریفا (آپوکریفا یا اَسفار مشکوک در اصط
لاح به کتاب هایی باستانی با محتوای یهودی و مسیحی گفته می شود که برخی از گروه های یهودیت، کاتولیک، ارتدکس و پروتستان، آن ها را نیمه شرعی نامیده اند) را نیز به عنوان الهام خدا قبول دارد.


 


مراتب تشکیلاتی کاتولیک ها عبارتند از:


1- کشیش:


این واژه، از لحاظ ریشه شناسی، از بزرگ تر و ارشد گرفته شده و معنی sacerdos را در خود دارد که در زبان های انگلیسی، فرانسه و آلمانی معادلی ندارد.


کشیش مجری نیایش الهی و به ویژه بلند مرتبه ترین اقدام نیایش است. در کلیسای کاتولیک رومی، به مردی که به مدت ۶ تا ۷ سال نزد یک اسقف آموزش دینی دیده باشد، کشیش گفته می شود. پس از این دوره آموزشی، فرد کشیش شده و اجازه موعظه دینی و انجام آیین های دینی را دریافت می کند. از وظایف مهم هر کشیش اجرای آیین های عشای ربانی است.


کشیش دو درجه دارد، درجه کامل
و تمام و درجه ناتمام. درجه اول متعلق به اسقف است. اسقف، فردی است که مراتب کشیشی را گذرانده و رسوم دینی را کامل کرده است. درجه دوم متعلق به کشیشی است که به واسطه این مقام، قدرت ارائه قربانی (به طور مثال آیین عشای ربانی) را به دست می آورد، و می تواند گناهان را ببخشد! تقدیس کند، موعظه کند، و به طور کلی وظایف عبادی را انجام داده و کارکردهای کشیشی خود را تحقق بخشد.


همچنین در سنت شرقی و رومی، تنها مردهای بالای ۳۰ سال می توانند کشیش شوند، اگرچه با تشخیص اسقف می توان استثناتی نیز لحاظ کرد. به عنوان یک قانون کلی، کشیش ها در آیین کاتولیک نمی توانند ازدواج کنند، اما مردان متأهل می توانند کشیش شوند و این امر نیز مستلزم قوانین خاصی است.


2- اسقف:


اسقف، عضو تعیین شده روحانیت مسیحی است که به طور کلی به امور حکومتی و نظارتی گماشته می شود.


در مسیحیت، اسقف مسئولیت کشیش ارشد را دارد. در کلیسای کاتولیک روم، ارتدکس شرقی، کلیساهای ارتودکس آسیایی، کلیسای آشوری، در کلیساهای کاتولیک مستقل و در کلیساهای وابسته به کلیسای انگلیس، اسقف جانشین پاپ بوده که به زعم آن ها، بر طبق یک مسیر تاریخی به دوازده حواریون حضرت مسیح علیه السلام بر می گردد.


در داخل این کلیساها، اسقف می تواند مقام های روحانی، از جمله اسقف های دیگر را تعیین کند. اسقف ها در میان رهبران کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدکس شرقی از اهمیت ویژه ای برخوردارند و عموماً مسئول هدایت منطقه ای هستند که بسیار پرجمعیت است.


3- اسقف اعظم:


اسقف اعظم، اسقف ترفیع یافته ای است که رئیس یک قلمرو خاص می باشد.


اسقف اعظم، الزاماً قدرت بیشتری از دیگر اسقف ها ندارد، اما مسئولیت قلمروهایی را در اختیار دارد که بلند آوازه تر و مشهورتر است.


اسقف اعظم نمی تواند ردایی را که پاپ و کاردینال ها بر تن می کنند، بپوشد.


4- کاردینال:


در کلیسای کاتولیک رم، کاردینال شخص عالی مقامی است که در دومین مقام پس از پاپ قرار دارد.

واژه کاردینال از ریشه لاتین cardo به معنای پاشنه مشتق شده است، چرا که کاردینال ها به عنوان «لولای درِ کلیسا» به شمار می روند.


کاردینال ها، شورای سرّی انتخاب پاپ را تشکیل می دهند و به سه درجه تقسیم بندی می شوند: کاردنیال اسقف ها، کاردینال کشیش ها و کاردینال دیکون ها. پاپ، کاردینال های تازه ای نیز منصوب کرده است که کاردینال های شورای کلیسایی نامیده می شوند. در برخی مواقع از کاردینال ها به عنوان «پرنس های کلیسا» نام برده می شود.


این طبقه از روحانیان کاتولیک مهم ترین مشاوران پاپ هستند و بسیاری از آن ها در سازمان اداری واتیکان مشغول فعالیت بوده و بر اداره مقر پاپ نظارت دارند. علاوه بر این، آن ها مسئول انتخاب پاپ ها هستند و عده ای از آن ها در فاصله ای که پا
پ از دنیا می رود، تا انتخاب پاپ بعدی، مسئولیت کلیسا را بر عهده دارند.


از قرن ۱۳، کاردینال ها با لباس رسمی قرمز رنگشان شناخته می شوند که این رنگ نماد اشتیاق آن ها برای مرگ در راه ایمان در صورت لزوم است. کاردینال ها هم چنین بالای نشان خود کلاه لبه دار و منگوله دار بزرگی به نام galero قرار می دهند که نماد باستانی اداره ای است که در آن خدمت می کنند.


از سال ۱۶۳۰میلادی، کاردینال به عنوان یک لقب محسوب می شود که پس از نام خانوادگی آن ها قرار گرفته و جزئی از نام آن ها تلقی می شود و پیش از آن، واژه Eminence را به کار می برند که به معنای عالی مرتبه است. مانند عالی جناب تئودور کاردینال مک کریک، اسقف واشنگتن. شود و پیش از آن، واژه Eminence را به کار می برند که به معنای عالی مرتبه است. مانند عالی جناب تئودور کاردینال مک کریک، اسقف واشنگتن.


در طول تاریخ، انتخاب پاپ به عهده مردم رم بود، اما طی قرون وسطی، انتخاب پاپ به کاردینال ها واگذار شد. پاپ می تواند اعضای شورای کاردنیال های انتخاب پاپ را تغییر دهد. پاپ ژان پل دوم، در سال ۲۰۰۳، ۳۱ کاردینال را به کاردینال های شورای کلیسایی افزود و در سال ۲۰۰۵ تعداد کاردینال های شورای انتخاب پاپ به ۱۱۷ نفر رسید.


5- پاپ:


پاپ لقب رهبر کاتولیک های جهان است و بالاترین مقام مذهبی در کلیسای کاتولیک محسوب می شود.< /SPAN>


واژه پاپ، معنای پدر در زبان لاتینی را می دهد. پایتخت پاپ کشور کوچک و سمبولیک واتیکان است. پاپ کنونی، بندیکت شانزدهم خوانده می شود که پس از درگذشت ژان پل دوم به این مقام رسیده است.


نشان پاپی


 دفتر رسمی پاپ در «کلیسای سنت جان لاتران» و اقامت گاه رسمی او «قصر واتیکان» است. او یک قصر تابستانی در قلعه گاندولفو (در نزدیکی شهر باستانی آلبالونگا) دارد. در گذشته، اقامتگاه رسمی پاپ، قصر لاتران بود که توسط کنستانتین اول، امپراطور رم، اهدا شده بود. حوزه قضایی روحانی پاپ (مقر پاپ)، متفاوت از حوزه دنیوی (شهر واتیکان) است.


برگرفته از هفته نامه افق حوزه


www.porseman.org

به این مطلب امتیاز دهید
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در email

فرصت ویژه برای علاقه مندان به نویسندگی

شما می توانید مقالات خود را با نام خود در وب سایت موسسه منتشر نمائید. برای شروع کلیک نمائید.

نویسنده مقاله باشید